@103 S. CLEMENTIS I ROM. PONT. OPERA DUBIA. 104
|
ρισα ἐπὶ τῇ τῆς ζητήσεως ὑπερθέσει· τῶν γὰρ μελλόν
των 98 λόγων ὑπ' αὐτοῦ πρὸς διάκρισιν τῶν ἀγνοούν των λέγεσθαι, σύ, πρὸ τῆς ζητήσεως ἐφοδιασθεὶς ὑπ' ἐμοῦ, ἄπτωτος ἀκροατής γενέσθαι δυνήση. ΧΧΧVΙΙΙ. Πολλὰ γὰρ ψευδῆ κατὰ τοῦ Θεοῦ προσ έλαβον αἱ Γραφαὶ (54) λόγῳ τούτῳ τοῦ προφήτου Μωϋσέως 8 γνώμῃ τοῦ Θεοῦ ἐκλεκτοῖς τισιν ἑβδομή κοντα τὸν νόμον σὺν ταῖς ἐπιλύσεσι παραδεδωκότος πρὸς τὸ καὶ αὐτοὺς ἐφοδιάζειν τοῦ λαοῦ τοὺς βουλο- μένους, μετ' οὐ πολὺ γραφεὶς ὁ νόμος προσέλαβέ τινα καὶ ψευδῆ κατὰ τοῦ μόνου 8 Θεοῦ, τοῦ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς δημιουργήσαν τος, τοῦτο τοῦ πονηροῦ δικαίῳ τινὶ λόγῳ 08 ἐνεργῆσαι τετολμηκότος. Καὶ τοῦτο γέγονε λόγῳ καὶ κρίσει, ὅπως ἐλεγχθῶσι, τίνες τολμῶσι τὰ κατὰ τοῦ Θεοῦ 97 γραφέντα φιληκόως ἔχειν, τίνες τε στοργῇ τῇ πρὸς αὐτὸν τὰ κατ' αὐτοῦ λογόμενα μὴ μόνον ἀπιστεῖν, ἀλλὰ μηδὲ τὴν ἀρχὴν ἀκούειν ἀνέχεσθαι, κἂν ἀληθῆ τυγχάνῃ, πολλῷ κρίναντες ἀσφαλέστερον περὶ εὐφή - μου πίστεως κινδυνεύειν, ἢ ἐπὶ βλασφήμοις λόγοις δυσσυνειδήτως 38 βιοῦν. ΧΧΧΙΧ. Ὁ οὖν Σίμων τὰς κατὰ τοῦ Θεοῦ ἐν ταῖς Γραφαῖς πειρασμού 70 χάριν προσκειμένας περικο πὰς αὐτὰς, ὡς μανθάνω, βούλεται, ἐλθὼν εἰς μέσον, λέγειν, ὅπως τῆς πρὸς τὸν Θεὸν στοργῆς ὅσους δύνα ται ταλαιπώρους ἀποστῆσαι δυνηθῇ. Δημοσίᾳ γὰρ αὐτ τὰς λέγειν προσκεῖσθαι ταῖς βίβλοις οὐ βουλόμεθα, ἐπεὶ πτύραντες θα ἀμαθεῖς ὄχλους 100 τοῦ πονηροῦ Στα μωνος τὸ θέλημα ποιοῦμεν. Μήπως 1 γὰρ τὸ διακρι τικὸν ἔχοντες φεύξονται ἡμᾶς ὡς ἀσεβοῦντας· ἢ ὡς οὐ 2 μόνον τῶν βλασφήμων περικοπών ψευδῶν οὐ σῶν, ἀποστήσονται τοῦ λόγου. Διὸ ἀνάγκην ἔχομεν, συγκατατιθέμενοι ταῖς ψευδέσι περικοπαῖς, περί αὐτῶν ἀντιπυνθανόμενοι, εἰς ἀπορίαν αὐτὸν μὲν φέ ρειν, τοῖς δὲ εὐγνωμονούσι τῶν κατὰ του Θεοῦ ῥηθει σῶν πεπικοπών, μετὰ πείραν πίστεως ἰδίᾳ παρέχειν τὴν ὁ ἐπίλυσιν, ἥτις μίαν καὶ σύντομον ἔχει τὴν ὁδόν. Ἔστι δὲ ἤδε. |
dilata fuerit disputatio; nam sermonum, qui ab ipso Α
ad imperitorum judicium proferentur, tu, ante dis- putationem a me instructus, poteris esse auditor fir- mus ac stabilis. XXXVIII. Multa quippe mendacia contra Deum accepit Scriptura, hac ratione : cum propheta Moyses ex Dei consilio septuaginta electis legem cum ex- plicationibus tradidisset, ut et ipsi eos qui vellent e populo instituerent, non multo post scripta lex recepit quædam falsa contra unicum Deum, crea- torem cœli et terræ omniumque in iis contentorum; id auso diabolo facere ob justam quamdam ratio- nem. Atque hac ratione et judicio accidit, ut de- prehenderentur qui auderent contra Deum scripta lubenter audire, quive amoris causa erga Deum ad- versus ipsum dicta non modo non crederent, sed neque omnino sustinerent audire, etsi vera forent, multo tutius rati periclitari ob fidem boni ominis, quam ob sermones infaustos ac blasphemos vivere cum prava conscientia. XXXIX. Itaque Simon capitula contra Deum in Scripturis tentandi gratia apposita vult, ut audio, in medium progressus adducere, quo a charitate erga Deum, quotquot miseros poterit, abigere va- leat. Palam enim dicere nolumus, in Scripturas ea capitula intrusa esse; nam conturbaremus imperi- tam plebem, et ita improbi hominis Simonis vo- luntatem faceremus. Nondum enim discernendi vi præditi, aut fugient nos velut impios, aut, quasi non solum blasphema capitula falsa sint, etiam a doctrina nostra secedent. Quare necesse habemus, Ο assentiri falsis capitulis, et de iisdem vicissim in- terrogando ad angustias illum redigere; benevolis autem et candidis, post experimentum fidei, seor- sim tradere solutionem capitulorum dictorum ad- versus Deum, quæ quidem unam ac brevem viam et rationem habet. Ista autem est. XL. Omne dictum vel scriptum contra Deum mendacium est. Quod autem id vere, non vero so- lum honoris gratia dicamus, sed etiam veritatis, paulo post procedente sermone certam rationem alleram. Unde tu, charissime Clemens, contristari B XL. Πᾶν λεχθὲν ἢ γραφὲν κατὰ τοῦ Θεοῦ ψευδός ἐστιν. Ὅτι δὲ ἀληθῶς τοῦτο οὐ μόνον εὐφημίας ἔνε- κεν λέγομεν, ἀλλὰ καὶ ἀληθείας, μετά βραχύ προϊόν τος τοῦ λόγου πληροφορήσω. Ὅθεν συ, φίλτατέ μοι Κλήμης, ἐπὶ τῷ τὸν Σίμωνα πρὸς τὴν ζήτησιν μίαν' ' |
@VARIE LECTIONES.
03 τῶν μελλόντων γάρ Ο. 94 Μωυσέος Ο. 25 μόνου O. Ita legendum jam vidit D. Cfr. infra cap. 40, 45; hom. II, 6, νόμου G. 96 λόγῳ om. Ο. Οἱ τοῦ Θεοῦ 0, c, 5, τὸν Θεόν. Ο. 99 Ila Ο C. S, δυσσυνηδείτως G. 90 Ita C in marg., in cuj. textu ἐπιπτύραντες, ut O. 105 ἀμ. ὄχι αὐτοῦ α, ὰ ὅ., ὅθεν αὐτοῦ Ο. 1 μήπω Ο. * ο3 om. Ο. Μox οὐσῶν ἀλλ᾽ ἀποιτήσονται λόγου G. 3 Errat S de C, qui exh. τήν ut 0, ταῖς (1. |
@VARIORUM NOTÆ.
|
contumeliis incessunt; Abrahamum quidem cum
Isaaco, Jacobo, Moyse et Aarone, usque ad Jesum Nave filium recipientes, sed postea Samsonem, Sa- muelem, Davidem, Salomonem, Eliam, Eliseum, Isaiam, Jeremiam, Danielem, Ezechielem, alios, omnesque prophetas detestati. Ptolemaitæ vero Pen- tateuchum cum legibus divinis humana mandata complecti affirmant. Et Appelleiani a Christo volunt fuisse indicatum, quid in sacris litteris ab ipso di- ctum fuerit, quid a demiurgo. Lege de Ebionæis Methodii Convivium or. 8. p. 110. Cot. |
(54) Πολλά γάρ ψευδῆ κατὰ τοῦ Θεοῦ προσέλα
βον αἱ Γραφαί. Falsa veris permista fuisse in sa- cris Scripturis dicitur passim hoc in Apocrypho, impie juxta ac stulte: ex veterum hæreticorum de- liramentis, qui,texte. S.Irenæo lib. ii. cap. 2, cum ex Scripturis arguerentur in accusationem con- vertebantur ipsarum Scripturarum,quasi non recte haberent,neque essent ex auctoritate, et quia varie essent dicto. Sic apud S. Epiphanium Ebionai Moysis Pentateuchum integrum non admittunt, sed quædam illius rejiciunt, majoremque legis partem' ' |
