@75 S. CLEMENTIS I ROM. PONT. OPERA DUBIA. 76
|
πών, τὰς καθ᾿ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ὁμιλίας τε καὶ πρά
ξεις γράφοντα διαπέμπειν σοι. Όμως ἐν μιᾷ τῇ πρώ τῃ ἡμέρᾳ ἀρχὴν ἤδη μόνον ποιούμενος περὶ τοῦ τῆς ἀληθείας προφήτου, περὶ πάντων με ἐπληροφόρησεν καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἔφη· Ἐνόρα τοῦ λοιποῦ τοῦ τὰς ἐξ ἐμοῦ πρὸς τοὺς ἐξ ἐναντίας γινομένας ζητήσεις· καὶ εἰ τὸ ἧττον ἀπενέγκωμαι, οὐ δέδια μή πως σὲ περὶ τῆς παραδοθείσης σοι ἀληθείας· διακριθῇς, εὖ 84 εἰδὼς ὅτι ἐγὼ ἡττᾶσθαι ἔδοξα, οὐχ 85 ἡ ὑπόθεσις ἡ διὰ τοῦ προ- φήτου παραδοθεῖσα ἡμῖν. Πλὴν ἐλπίζω μηδὲ 86 ἐν τῷ ἐξεταστικῷ λόγῳ τὸ ἧττον ἀπενέγκασθαι πρὸς τοὺς νοῦν ἔχοντας, φιλαλήθεις 48 λέγω, οἵτινες δύνανται γνωρίζειν τῶν λόγων τίνες εἰσὶ πιθανοί, ἔντεχνοί το καὶ ἐπιτερπεῖς, τίνες τε 87 λιτοὶ καὶ ἁπλοῖ, μόνῃ τῇ δι' αὐτῶν ἀληθείᾳ πεποιθότες. ΧΧΙ. Ταῦτα αὐτοῦ εἰπόντος, ἀπεκρινάμην. Ηδη εὐχαριστῶ τῷ θεῷ· ὡς γὰρ ἐβουλόμην πληροφορηθῆναι οὕτως μοι καὶ παρέσχεν. Πλὴν τὰ περὶ ἐμοῦ τοσοῦ τον ἀμέριμνος 88 ἴσθι, ὅτι οὐ πώποτε ἐνδοιάσω, τοσοῦ τον 69, ὅσον εἰ καὶ αὐτὸς σὲ βουληθείης ποτὲ τῆς προ- φητικῆς ὑποθέσεως ἐβστῆσαί με, ἀδυνατῶν οὐ δυνή σῃ 90, τασοῦτον οἵνα δ παρείληφα· καὶ μή τοι νόμιζε μέ σοι μέγα ἐπαγγέλλεσθαι, τοῦτ᾽ αὐτὸ τὸ μὴ ἐνδοιάσαι ποτέ· ἀλλ᾽ οὔτ᾽ αὐτὸς 92 ἐγὼ οὔνε τις ἀνθρώπων τῶν 3 περὶ προφήτου λόγων ἐπακούσα, ἐνδοιάσαι ποτὲ δυνήσεται περὶ τῆς ἀληθοῦς 94 ὑπο- θέσεως, πρότερον ἐπακούσας καὶ νοήσας, τί ἐστι προφητικῆς ἐπαγγελίας ἀλήθεια. Διὸ θάῤῥει τῷ θεο βουλήτῳ δόγματι. Πάσα γὰρ τέχνη κακίας νεκίκηται. Πρὸς γὰρ προφητείαν οὐδὲν δύνανται οὔτε τέχναι λό- γωε, οὔτε σαφισμάτων ἐπίνοιαι, οὐ συλλογισμοί, οὐκ άλλη τις μηχανή· ἐάν γε ὁ ἐπακούσας προφήτου ἀλη θοῦς ἀληθείας ὄντως ὀρέγεται, καὶ οὐ προφάσει ἀλη θείας ἕτερόν τι περιβλέπεται. Ωστε 98, κύριέ μου Πέτρε, μὴ ἀθύμει, ὡς ἀναισθήτῳ τὸ 44 μέγιστον δωρησάμενος ἀγαθόν. Αἰσθομένῳ γὰρ χάριτος ἔδω ρήσω 96, καὶ μὴ δυναμένῳ ἀπατηθῆνοι ἀπὸ τοῦ δου θέντος ἀληθοῦς. Οἶδα γὰρ ὅτι ἕν ἐσνιν θ' ὧν βούλετα τις καὶ ταχέως λαβεῖν καὶ βραδέως μὴ τυχεῖν 98 Οἶδα οὖν μὴ καταφρονεῖν τοῦ δοθέντος μοι, διὰ τὸ τάχος, ἀσυγκρίτου καὶ μόνου ἀσφαλούς· ΧΧΙΙ. Ταῦτα τοῦ εἰπόντος, ὁ Πέτρος ἔφη· Χάριν ὁμολογῶ τῷ Θεῷ καὶ περὶ τῆς σῆς σωτηρίας καὶ περὶ τῆς ἐμῆς 99 ἀπολαύσεως. ᾿Αληθῶς γὰρ ἤδομαι εἰδὼς ὅτι ἐπέγνως τί ποτ' ἐστὶ προφητείας 100 μέγεθος. Ἐπεὶ οὖν, ὡς ἔφης 1, οὐδ' ἂν αὐτὸς ἐγὼ θελήσω ποτὲ ὅπερ ἀπείη, εἰς ἕτερόν σε μεταστῆσαι δόγμα, οὐχ ἱκανὸς ἔσομαι πεῖσαί σε, ἄρξαι τοῦ λοιποῦ ἀπὸ τῆς |
mandatis, singulorum annorum allocutiones et ac- Α
tiones descriptas ad te destinare. Cæterum uno ac primo die, solummodo jam incipiens de veritatis propheta, in omnibus certum me reddidit ; postea que ita infit Considera deinceps quas contra ad- versarios habiturus sum disputationes; et inferior Bi recessero, non vereor ne forte tu de tradita tibi veritate ambigas ; ut qui scias, me quidem supera- tum videri, non autem nobis a propheta traditam doctrinam. Spero tamen neque in disquisitionum sermonibus inferiora relaturum me, apud homines mente præditos, amatores, inquam, veritatis, qui discernere valeant quinam sermonum persuasorii sunt,artificiosi et jucundi,quinam vero inculti sim- plicesque, in sola quam proferunt veritate confi- dentes. XXI. Postquam hæc dixisset,respondi : Jam gra- tias Deo ago,quia sicut volui plenitudinem certitu- dinis accipere, ita et mihi tribuit. Cæterum quod ad me attinet,noli amplius esse sollicitus,quoniam dubitabo nunquam; in tantum, et etiam si tu ipse velis aliquando me a fide prophetæ avertere, rem impossibilem perficere non poteris, adeo quod ac- cepi, mente teneo. Neque vero existimes, magnum a me promitti, hoc ipsum,quod nunquam sim hæ- sitaturus sed neque ipse ego, nec ullus hominum auditis sermonibus de propheta ambigerc unquam de vera doctrina poterit, cum prius audierit intel- lexeritque quid sit propheticæ repromissionis veri- tas.Quare confide de Deo placitæ sententia. Omnis quippe devicta est ars malitiæ. Nam adversus pro- phetiam nihil possunt neque verborum artificia, Ο neque sophismatum excogitationes,non syllogismi, non alia quæpiam machinatio; si veri propheta au- ditor veritatem omnino appetit,non autem veritatis pretextu respicit aliud quidpiam. Itaque, domine mi Petre,anxius ne sis, quasi maximum donum ho- mini sensu carenti tradideris. Sentienti enim gra- tiam dedisti, eique qui circa traditum verum non poterit decipi.Novi quippe id unum esse ex iis, quæ aliquis cupierit cito accipere, non autem tarde con- sequi. Scio igitur non contemnendum esse ob ce- leritatem, quod datum mihi est, quodque est in- comparabile ac solum tutum. XXII. Hæc postquam locutus sum, Petrus dixit: Gratiam Deo habeo, et pro salute tua, et pro meo commodo atque oblectamento. Vere siquidem gau- D deo,sciens te quænam sit prophetiæ magnitudo co- gnovisse. Quoniam ergo, ut dixisti, neque si ipse ego aliquando, quod absit! voluerim te ad aliud dogma transferre, idoneus ad te persuadendum fu-' ' |
@VARIE LECTIONES.
56 εὖ Ε., η C, Ο. 88 οὐχί C. 86 Ita S, μή τε G, O. Tum ἐξετάσται, O, mendose 87 τε 0, c. 5, γε α. 88 ἀμέριμναν Ο. 85 τοσοῦτον expungendum. S. Tum βουληθείς ποτε 0. 90 Ita Χ, ηδυνήση C, σε αδυνα τῆσαι καὶ ἂν ἀδυνατήσεις proposuit S. 91 τ. 0. Tum μέ σοι D, μοι σύ 0. Rufinus : tibi me. Deinde τοῦτο G. 92 αὐτό 0. 93 τὸν 94 λόγον C. ἀληθείας O, in marg. eadem man, correctum in ἀληθοῦς. Dein τίς ἐστίν Ο. 95 καὶ οὔτε Ο. 36 ἐδώρησας α 37 ἔνεστιν Ο. 98 ἀτυχεῖν (perdere conj. D, ut evitetur tautologia Fortasse verba illa loco suo movenda sunt, ut legatur versu insequenti διὰ τὸ τάχος καὶ μὴ βραδέως τυχεῖν. 5. w Ita O. c. S, τῆς καὶ περὶ ἐμῆς G. 100 Ita O, c. S, προφητίας G. 1 ὡς ἔφης om. Ο. Ita O. c. S, oux C. Ο. O. |
