@73 CLEMENTINA. - HOMILIA I. 74
|
XVIII. Dei voluntas multas ob rationes occulta
fuit. Primum quidem prava institutio, convictus vitiosus, consuetudo perniciosa, mala colloquia,non recta opinionum anticipatio, et eapropter error; dein contemptus, incredulitas, fornicatio, avaritia, inanis gloria, aliaque similia innumera mala, velut ingens fumus unam domum mundum incolentia in- tus habitantium hominum visum offuscarunt, nec siverunt aspicere, atque mundi creatorem Deum in- telligere ex iis in quibus ipse se pinxit, neque co- gnoscere quod ei placet. Quocirca oportet ut veri tatis studiosi intus ex pectore clament, auxilium- que advocent, ratione studium veritatis decente s quo aliquis intra domum fumo plenam consisten accedat foresque aperiat, ut lumen solis extra po- situm in domum possit intromitti, ignis vero fu- mus, qui intro est, ejici. XIX. Hunc igitur adjutorem hominem, verum pro- phetam dico,qui solus animas hominum potest illa- minare,quo ipsis oculis viam æternæ salutis inspicere possimus. Aliter enim fieri nequit, ut nosti, tuque paulo ante dicebas, quod nempe omne argumentum destruitur et astruitur, atque idem juxta propugna- toris facultatem verum et falsum existimatur; adeo ut sententia, quales sint, non jam appareant, sed per disputatores speciem accipiant veritatis aut fal- sitatis. Quocirca totum pietatis negotium vero pro- pheta indiguit, ut nobis quæ sunt quemadmodum sunt diceret, ac quo modo de omnibus oporteat cre- dere. Quare oportet primum, comprobato per om- nem propheticam inquisitionem propheta, cum co- gnitum erit verum esse, de cætero universa ipsi credere, nec amplius singulatim ejus dicta discutere, sed ea firma certaque præsumere; per fidem qui- dem, ut videtur, per indubitatum tamen judicium suscepta: per unam enim ab initio demonstrationem atque exactam disquisitionem, undique collectam, cuncta ratione recta assumpta sunt. Quare ante omnia verus propheta quærendus est; quoniam si- ne ipso firmi quid apud homines nequit consistere. XX. Simulque satisfecit mihi, exponens, quis sit, et quo pacto inveniatur; vereque inventu facilem eum mihi præbuit; atque per sermones de pro- pheta auribus meis veritatem clariorem fis, quæ per oculos cernuntur, reddidit; adeo ut obstupefactus mirarer, quo modo ea quæ omnes quærunt, co- ram posita nemo videat. Itaque jussu ipsius de vero propheta conscripsi librum, quem de Gæsarea Stra- tionis ad te mitti voluit, dicens se a te habere in |
XVIII. Ἡ τοῦ Θεοῦ βουλὴ ἐν ἀδήλῳ γέγονε κατά 4
πολλούς τρόπους. Τὰ μὲν πρῶτα εἰσαγωγὴ κακή, συντροφία πονηρά, συνήθεια δεινὴ ὁμιλία οὐ καλή, πρόληψις οὐκ ὀρθὴ τοῦ διὰ ταῦτα πλάνη, εἶτα ἀφοβία, ἀπιστία, πορνεία, φιλαργυρία, κενοδοξία, καὶ ἄλλα τοιαῦτα μυρία κακά, ὥσπερ καπνοῦ πλῆθος, εἰς τι ἕνα οἶκον οἰκοῦντα τὸν κόσμον, τῶν ἔνδοθεν οἰκούντων ἀνδρῶν ἐπεθόλωσαν 12 τὰς δράσεις, καὶ τὸ οὐκ εἴασαν ἀναβλέψαντας ἐκ τῆς διαγραφῆς τὸν δημιουργήσαντα νοῆσαι Θεὸν, καὶ τό τούτῳ δοκοῦν 11 γνωρίσαι. Διδ τοὺς φιλαλήθεις τι ἔσωθεν χρὴ ἐκ στέρνων βοήσαντας ἐπικουρίαν προσκαλέσασθαι, φιλαλήθει 8 λογισμῷ, ἵνα τις, ἐντὸς ὧν τοῦ οἴκου τοῦ πεπλησμένου καπνού, προστ τῶν ἀνοίξῃ θύραν, ὅπως δυνηθῇ τὸ μὲν ἐκτὸς τοῦ ἡλίου φῶς εἰσκριθῆναι τῷ οἴκῳ, ὁ δὲ ἐντος τοῦ πυρὸς ὧν ἐκβληθῆναι καπνός. ΧΙΧ. Τὸν μὲν οὖν βοηθὸν ἄνδρα τὸν ἀληθῆ προφή την λέγω, ὃς μόνος φωτίσαι ψυχὰς ἀνθρώπων δύναται, ὥστ᾽ ἂν αὐτοῖς ὀφθαλμοῖς δυνηθῆναι ἡμᾶς ἐνιδεῖν τὰ τῆς αἰωνίου σωτηρίας τὴν ὀδόν. "Αλλως δὲ ἀδύνατον, ὡς οἶσθα καὶ σὺ μικρῷ τάχιον εἰπὼν, ὡς πᾶσα ἡ π ὑπόθεσις ἀνασκευάζεται καὶ κατασκευάζεται, καὶ πρὸς τὴν τοῦ ἐκδικοῦντος δύναμιν ἡ αὐτὴ ἀληθὴς καὶ ψευδης νομίζεται· ὡς μηκέτι τὰς ὑποθέσεις φαίνεσθαι ὅ εἰσιν, ἀλλὰ παρὰ τοὺς ἐκδικοῦντας φαντασίαν λαμ- βάνειν τοῦ εἶναι ἢ μὴ εἶναι ἀληθεῖς ἢ ψευδεῖς. Τούτου ἕνεκεν τ8 προφήτου ἀληθοῦς ὅλον τὸ τῆς εὐσεβείας ἐδεήθη πράγμα, ἵνα ἡμῖν ἐρῇ τὸ τὰ ὄντα ὡς ἐστιν, καὶ ὡς δεῖ περὶ πάντων πιστεύειν. Ὥστε πρῶτον χρὴ τὸν προφήτην πάσῃ τῇ προφητικῇ ἐξετάσει δοκιμά παντα καὶ ἐπιγνόντα τὰ 80 ἀληθῆ, τοῦ λοιποῦ τὰ πάντα C αὐτῷ πιστεύειν, καὶ μηκέτι τὸ καθ᾿ ἕν ἕκαστον τῶν ὑπ' αὐτοῦ λεγομένων ἀνακτίνειν, ἀλλὰ λαμβάνειν αὐτὰ βέβαια ὄντα, δοκούσῃ μὲν πίστει, ληφθέντα δὲ ἀσφαλεῖ κρίσει· ἀποδείξει γὰρ μίᾳ τῇ ἀπαρχῆς καὶ 81 ἀκριβεῖ 42 ἐξετάσει τῇ πανταχόθεν τὰ ὅλα ἀρθῷ εἴ ληπται λογισμῷ, Διὸ πρὸ πάντων τὸν ἀληθῆ προφήτην ζητεῖν δεῖ, ὅτι ἄνευ τούτου βεβαιόν τι προσεῖναι ἀν- θρώποις ἀδύνατον, ΧΧ. Καὶ ὁμῶς ἀνέπαυσέ με, ἐκθέμενός μοι τίς ἐστι καὶ πῶς εὐρίσκεται, καὶ ἀληθῶς εὑρετόν μοι παρασχών αὐτὸν, τῶν παρὰ ὀωθαλμοῖς ὀρωμένων ἐμφανεστέραν τῇ τοῦ προφήτου ὁμιλίᾳ τοῖς ὡσὶ δείξας τὴν ἀλήθειαν, ὡς ἐκπλαγέντα με θαυμάζειν, πῶς τῶν πᾶσι ζητου μένων ἔμπροσθεν κειμένων οὐδεὶς ἐνορᾷ- Πλὴν γράψας τόν περὶ προφήτου λόγον, αὐτοῦ κελεύσαντος *, D ἀπὸ τῆς Καισαρείας τῆς Στράτωνος διαπεμφθῆναι σοί σποίησε 88 τὸν τόμον, παρὰ σοῦ ἐντολὴν ἔχειν εἰ' ' |
@VARIE LECTIONES.
τὰ εἰσαγωγῇ κακῇ συντροφίας πονηρᾶς, συνηθεία δεινῇ, ὁμιλία οὐ καλῇ, προλήψει οὐκ ὀρθῇ Ο. 71 Ita 0, ὡς C, εἰς ἕνα οἶκον ἐλθόντα, τὸν κόσμον, τῶν ἔνδοθεν, κ. τ. λ. conject, D. εἰς ἕνα οἶκον ἐπεισελθόντα τὸν κόσμον, κ. τ. λ. Εpit. c. 17. Rufin. Rec. 1, 15: Universam domum hujus mundi replerit. An ἕνα οἶκον εἰσε οικοῦνται τὰ ἐπιθολῶσαν Ο. 13 και om. O, qui exh. είασεν. Tum τὸν δημιουργὸν συγκατανοήσαι Ο. το φιλαληθείς C. το φιλαληθεῖ G. Tum s proponit εκτός p. ἐντός. 76 Ita S. suffragante O, ἐνεδεῖν α " ή adjunxi c. Ο. 18 είνεκεν Ο. 10 ἐρεῖ Ο. 80 τα addidi c. Ο. 81 και om. Ο. 83 κελεύσαντα 0, ex quo accessit της ante Στράτωνος. 88 Manifesta est hujus loci corruptela. Rufinus ita interpretatur : « Unde jubente eo librum conscripsi, eumque ad te ipso jubente transmisi. Dicebat enim, mandatum se accepisse abs te, ut – transmitteret. » Unde crediderim corrigendum esse ἐποίησα et ειπόντος.. Si ana- coluthia conceditur, inserendum saltem οὗ post κελεύσαντος. 5. PATROL. GR. II. 3 |
