@63 S. CLEMENTIS 1 ROM. PONT. OPERA DUBIA. 64
|
qui in cœlis est, cujus mundum injuste habitatis A
ἀποστείλαντος Πατρὸς βούλησιν ἐκφαίνων· ἐπεὶ 4 καὶ ὅπερ λέγουσιν αὐτὸν κηρύσσειν, οὐκ ἔστι μικρόν. ὧν μὲν γὰρ τὰς ψυχὰς διαβεβαιοῦτα: αιωνίους οὔσας αἰω- νίων ἀπολαύσειν ἀγαθῶν, ὧν δὲ ἐν πυρὶ ἀσβέστῳ ῥιφθ- είσας 5 τὸν αἰῶνα κολασθήσεσθαι. VIII. Ταῦτα ἐγὼ λέγων περὶ ἄλλων καὶ ἐμαυτῷ ὁμίλησα λέγων· Τί ἄλλους μέμφομαι, ἐν τῷ αὐτῷ τῆς ἀμελείας ὑπάρχων ἐγκλήματι; Αλλ᾽ εἰς Ἰου δαίαν ὁρμήσω, πρότερον τὸν ἐμὸν διαθεὶς βίον. Καὶ δὴ οὕτω • βουλευσμένου μου, πολὺς ὁ τῆς παρολα κῆς ἐγενήθη χρόνος, τῶν βιωτικῶν πραγμάτων δυσα εκλύτων ὅτων. Πέρας γοῦν συννοήσας ὧδέ 1 ποτε τὴν τοῦ βίου φύσιν, ὅτι ἐλπίδι ἐκπλοκῶν τοὺς σπεύ δοντας ἐνεδρεύει, οὐ μὴνν ἀλλὰ καὶ ὅν ποτε εἰσεκλά- πᾶν χρόνον ἐλπίσι δονούμενος, καὶ ὅτι οὕτως ἀσχο λούμενοι οἱ ἄνθρωποι ἀποθνήσκομεν ", τὰ πάντα μου, ὡς ἔτυχεν, ἀφεὶς εἰς Πόρτον • ὥρμησα, καὶ εἰς λι μένα ἐλθών τε 10 καὶ ἀναχθεὶς ἀνέμων 39 ἔχθραις ἀντὶ τοῦ εἰς Ἰουδαίαν εἰς ᾿Αλεξάνδρειαν ἠνέχθην · καὶ ἀνέ μων ἀπορίᾳ ἐπισχεθεὶς ἐκεῖ συνεφοίτων τοῖς φιλοσόφοις καὶ τὰ τῆς φήμης καὶ τοῦ 14 ἐν Ῥώμη φανέντος ἔλε- γον τοὺς λόγους· Οἱ δὲ 19 ἀπεκρίναντο, ὅτι· Τὸν μὲν ἐν Ῥώμη φανέντα οὐκ ἴσμεν, περὶ δὲ τοῦ ἐν Ἰου δαία γενομένου καὶ Υἱοῦ Θεοῦ ὑπὸ τῆς φήμης λεγο- μένου καὶ παρὰ πολλῶν τῶν κἀκεῖθεν ἐληλυθότων ἠκούσαμεν, καὶ περὶ πάντων ὧν λαλῶν ἐποίει θαυμα σίων ἐμάθομεν. 9 ΙΧ. Ἐμοῦ δὲ εἰπόντος, Εθελόν τινι συντυχεῖν τῶν ἑωρακότων αὐτὸν, εὐθὺς ἡγόν με λέγοντες, ἔστι τις ἐνταῦθα, οὐ μόνον ἱστορήσας αὐτὸν, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐκεῖθεν γῆς ὑπάρχων, ἀνὴρ Εβραῖος, ὀνόματι Βαρνα- βας, ὃς καὶ ἕνα τῶν αὐτοῦ μαθητῶν ἑαυτὸν εἶναι λέ- γεῖ, καὶ ἐνταῦθά που καθεζόμενος τῆς ἐκείνου ὑπο- σχέσεως τοὺς λόγους τοῖς βουλομένοις ἑτοίμως λέγει. Καὶ δὴ συνῆλθον αὐτοῖς. Καὶ ἐλθὼν, σὺν τῷ παρε |
προσκαίρων ἐπὶ τὰ αἰώνια· γνώτε ένα Θεὸν εἶναι
τὸν ἐπουράνιον, οὗ τὸν κόσμον ἀδίκως οἰκεῖτε ἔμπρο σθεν τῶν αὐτοῦ δικαίων ὀφθαλμῶν· ἀλλ' ἐὰν μεταβάλο λησθε καὶ κατὰ τὴν αὐτοῦ βούλησιν βιώσητε, εἰς ἔτε- ρον εἰῶνα ἐνεχθέντες καὶ ἀϊδιοι γινόμενοι, τῶν ἀπορ ῥήτων αὐτοῦ ἀγαθῶν ἀπολαύσετε 3 ἐὰν δὲ ἀπειθή σητε, αἱ ψυχαί ὑμῶν μετὰ τὴν τοῦ σώματος λύσιν εἰς τὸν τόπον τοῦ πυρὸς βληθήσονται, ὅπου ἀἰδίως κολαζόμεναι ἀνωφέλητα 31 μετανοήσουσιν. Ὁ γὰρ τῆς μετανοίας καιρὸς ἡ νῦν ἐκάστου ζωὴ τυγχάνει. Ἐγὼ μὲν οὖν ταῦτα ἀκούων ἠχθόμην, ὅτι οὐδεὶς ἐκ τοσού των όχλων, τηλικαύτην ἀγγελίαν ἀκούσας, εἴρηκεν· Εἰς Ἰουδαίαν πορεύσομαι, ἵνα ίδω εἰ ταῦθ᾽ οὗτος λέ- γων ἀληθεύει, ὡς ὅτι Υἱὸς Θεοῦ ἐπιδεδήμηκε τῇ Ἰου δαίᾳ, ἀγαθῆς καὶ αἰωνίας ἐλπίδος χάριν, τὴν τοῦ ante justos illius oculos: verum si convertamini et juxta voluntatem ejus vivatis, in aliud sæculum sublati eternique effecti ineffabilibus ipsius bonis perfruemini; sin vero morem non gesseritis, anima vestræ post dissolutionem a corpore in ignis locum conjicientur, ubi æternum punitæ inutili ducentur poenitentia. Nam tempus poenitentiæ præsens est ista singulorum vita.Porro his ego auditis moleste ferebam, nullum ex tanta hominum multitudine, tam magno accepto nuntio, dixisse: In Judæam proficiscar ut cognoscam utrum iste hæc proferens vera loquatur, nempe Dei Filium in Judæam adve- nisse, propter bonam æternamque spem,qui volun- tatem Patris a quo missus est manifestet:namque quod eum aiunt prædicare,non est exiguum : quo- Β rumdam enim animas affirmat,utpote immortales, immortalibus bonis fruituras; aliorum vero, in ignem inexstinctum projectas, æternum puniendas esse. B VIII. Hæc de aliis cum dicerem, etiam mecum his verbis locutus sum: Quare alios vitupero,qui in eo- dem crimine negligentiæ versor?Verum ad Judæam properabo, postquam res meas composuero. Ita vero cum statuissem, multum in dilatione tempus præteriit, hujusce vitæ negotiis vix explicari valen- tibus. Tandem itaque considerata vitæ natura,quod spe implicans festinantibus insidietur, quin etiam quantum temporis abreptum fuerit mihi spebus ja- ctato, quodque sic occupati homines morimur, cuncta mea, prout erant, relinquens ad portumn properavi,et in portum veniens atque in altum sub C vectus ventis adversantibus, pro Judæa Alexan- driam appuli,ubi ventorum importunitate detentus ad philosophos ventitabam, atque eum rumorem sermonesque illius qui Romæ visus fuerat refere- bam. At illi responderunt: Eum quidem,qui Romæ apparuit, nescimus, de illo autem qui in Judæa degit ac Filius Dei a fama dicitur, et audivimus a multis qui illinc veniunt, et de omnibus miraculis quæ loquendo facit accepimus. ΙΧ. Cumque dicerem : Cuperem incidere in ali- quem qui eum vidisset, statim duxerunt me, aien- tes : Est hic quidam,qui non solum vidit eum, sed et ea ex regione oriundus est, vir Hebræus, no- mine Barnabas, qui se quoque ait unum esse ex D illius discipulis, et hic sedens rerum ab ipso pro- missarum sermones volentibus ultro refert.Et qui- dem cum iis progressus sum. Ac veniens cum' ' |
@VARIÆ LECTIONES.
2 γνῶτες Ο. 3 Ita O c. Epit., ἀπολαύσητε G. κατὰ τὴν τ. σ. p. μετὰ τὴν τ. σ. tacite edidit Cl. repetiit- que S, Codd. lectionem in Annot cr. pro conjectura adnotans. 8 ἐπεί adjunxi c. O et Epil. * ριφείσας O, qui dein κολασθήσεται, nota marginali correctum in vulg. * οὕτως C. 7 ὧδέ D, ὁ δή 0, c. C. Tum ἐκπλέκων C, qui tamen ἐμπλέκων conj. 8 Errat Schweglerus de Cotelerio ἀποθνίσκομεν eum edidisse asserens : tu Clericuum (edu1624) intellige ο πόρτον 0, πόντον G. Jam Clericus : Forte πόρτον, portum, nempe Romanum : vide Martyr. Ign. c. 6, et Epit. c. 78. Tum εἰς τὸν λιμένα Ο. 10 τέ om. Ο. 11 και του 0, et ex conject. D, μετὰ τοῦ Ο 12 ο' τ' 0. Tum addidi τόν ante μέν c. O. Ita legendum esse recte observat S. |
