@237 CLEMENTINA. - HOMILIA VIII. 238
|
est a Deo quidam angelus, illius voluntatem decla-
rans, his verbis : XIX. Hæc visa sunt omnium iuspectori Deo, vos in neminem hominum dominari, neque illi mo- lestiam inferre, nisi quis volens se vobis in servi- tutem subjecit, adorans vos, et sacrificans, et li- bans, et vestræ cœnæ particeps, aut quidpiam aliud quod non deceat perficiens, vel fundens sanguinem, vel gustatis mortuis carnibus,vel feræ reliquiis,secto, suffocato, aut alio immundo repletus. Eos vero qui ad legem meam confugiunt, non modo non tangetis, sed et honore donabitis, et coram fugietis. Quod- cunque enim ipsis, utpote justis contra vos placue- rit, id vos necesse erit pati. Quod si nonnulli ex illis, qui mibi adhærent, aberrarint, vel adulterantes vel magiam exercentes, vel impure viventes, vel aliquid aliud eorum quæ mihi displicent operati, tunc oportebit, ut ipsi ex jussu meo aliquid patian- tur aut a vobis, aut ab aliis. Quibus et poenitenti- bus, penitentiam ponderans, an ea veniam merea- tur nec ne, sententiam pronuntiabo. Hæc ergo re- ducere in memoriam et facere debetis, probe gnari, quod nec cogitationes vestræ eum latere poterunt. XX. Hæc postquam illis suasisset angelus, abiit. Vos autem adhuc illam ignoratis legem, quod qui colit dæmones, vel sacrificat, vel cum illis mensa communicat, sub servitutem eorum redactus, tan- quam a malis dominis omnes ex illis feret pœnas. Et propter hanc ignorantiam, qui ad eorum aras perniciose accessistis atque iis expleti estis, venis- tis sub eorum potestatem: et cum corpora omni modo C fuerint contumeliæ objecta, nescitis.Scire autem vos oportet, in nullum dæmones habere potestatem,nisi quis prius conviva eorum fuerit. Quandoquidem ne- que princeps illorum aliquid potest facere contra le- gem a Deo in eos latam. Quare nullius habet potesta- tem, qui non ipsum adoraverit. Sed nec quis potest aliquid eorum, quæ cupit, ab illis consequi, neque etiam lædi ullatenus, ut isthinc discere potestis. XXI. Nam ad nostrum pietatis regem accessit aliquando temporalis rex, non vi facta,neque enim licebat, sed hortans et suadens, quia persuaderi in uniuscujusque situm est arbitrio. Accedens ergo, ut rerum præsentium rex, ad futurarum regem dixit: Omnia præsentis mundi regna mihi subjacent, et præterea aurum et argentum omnesque istius mundi deliciæ sub mea sunt potestate, quare ca- dens adora me, et dabo tibi ea omnia. Hæc porro di- cebat, quia noverat, quod post adorationem ha- buisset in illum potestatem, sicque et futuro ho- nore ac regno privasset. At qui omnia sciebat, non modo illum non adoravit, sed nec quidquam illius donorum voluit accipere. Se enim cum suis oppi- |
τοῦ Θεοῦ οὐ ἄγγελός τις, τὴν αὐτοῦ βουλὴν μηνύων A
καὶ λέγων· ΧΙΧ. Τάδε δοκεῖ τῷ παντεπόπτῃ Θεῷ, μηδενὸς ἀνθρώπων ὑμᾶς κυριεύειν, μηδὲ παρενοχλεῖν μηδενί, ἐὰν μή τις ἑκὼν ἑαυτὸν ὑμῖν καταδουλώση, 193 προσκυνῶν ὑμᾶς καὶ θύων καὶ σπένδων καὶ τῆς ὑμετέρας μεταλαμβάνων τραπέζης, ἢ ἕτερόν τι ὧν οὐ χρὴ ἐκτελῶν, ἢ αἷμα χέων, ἢ σαρκῶν νεκρῶν 100 γεύομενος, ἢ θηρίου λειψάνου ἢ τμητοῦ ἢ πνικτοῦ ἢ ἄλλου τινὸς ἀκαθάρτου ἐμπιπλάμενος 1. Τῶν δὲ νόμῳ ἐμῷ προσφευγόντων οὐ μόνον οὐ ψαύσετε, ἀλλὰ καὶ τιμὴν δώσετε, καὶ ἐκ προσώπου φεύξεσθε 9. "Ο τι γὰρ ἂν αὐτοῖς δικαίοις οὖσι καθ᾽ ὑμῶν δοκῇ, τοῦθ᾽ ὑμᾶς δεήσει παθεῖν. Ἐὰν δέ τινες τῶν 8 ἐμοὶ προκει μένων ἐξαμάρτωσιν, ἢ μοιχευσάμενοι 4 ἢ μαγεύσαν- τες ἢ ἀκαθάρτως βιώσαντες ἢ ἄλλο τι τῶν ἐμοὶ μὴ ᾖ δοκούντων πράξαντες, τότε ἐξ ἐμῆς κελεύσεως πά σχειν τι αὐτοὺς ὑφ' ὑμῶν ἢ ὑφ' ἑτέρων δεήσει· οἷς καὶ μετανοήσασιν, τὴν μετάνοιαν κρίνας, εἴτε ἀξία δ ἐστὶ συγγνώμης εἴτε καὶ οὔ, τὴν ἀπόφασιν ποιήσου μαι. Ταῦτα οὖν μνημονεύειν καὶ ποιεῖν ὁ ὀφείλετε, εὖ εἰδότες, ὅτι οὐδὲ αἱ ἐνθυμήσεις ὑμῶν λαθεῖν αὐτ τὸν δυνήσονται. ΧΧ. Τοιαῦτα παρακελευσάμενος αὐτοῖς ὁ ἄγγελος ἀπηλλάγη. Ὑμεῖς δὲ ἔτι τοῦτον ἀγνοεῖτε τὸν νόμον, ὅτι προσκυνῶν τις δαίμονας ἢ θύων ἢ τραπέζης αὐτ τοῖς κοινωνῶν ὑπόδουλος αὐτοῖς γενόμενος, ὡς ὑπὸ κακῶν δεσποτῶν πάσης τῆς ἐξ αὐτῶν μεθέξει τιμω ρίας· καὶ διὰ τὴν ἄγνοιαν ταύτην τοῖς αὐτῶν βωμοῖς προσφθαρέντες καὶ αὐτῶν ἐκπληρωθέντες ὑπὸ τὴν αὐτῶν 194 έξουσίαν γεγόνατε, καὶ παντὶ τρόπῳ ὑβριζόμενοι τὰ σώματα ἀγνοεῖτε. Εἰδέναι δὲ ὑμᾶς χρὴ ὅτι οὐδενὸς οἱ δαίμονες ἔχουσιν ἑξουσίαν, ἐὰν μὴ πρότερόν τις αὐτοῖς ὁμοδίαιτος * γένηται. Οπότε οὐδὲ ὁ αὐτῶν ἄρχων παρὰ τὸν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ κατ᾿ αὐτ τῶν κινούμενον 8 νόμον ποιεῖν τι δύναται, διὸ ἑξου σίαν τινὸς οὐκ ἔχει μὴ προσκυνήσαντος αὐτόν· ἀλλ' οὐδὲ λαβεῖν τις παρ' αὐτῶν δύναταί τι ῶν θέλει, ἀλλ' οὐδὲ βλαβηναι οὐδὲν, ὡς ἐκεῖθεν δύνασθε 9 μαθεῖν. ΧΧΙ. Τῷ γὰρ τῆς εὐσεβείας ἡμῶν βασιλεῖ προσ- ῆλθέ ποτε ὁ πρόσκαιρος βασιλεύς, καὶ 10 οὐ βίαν ποιῶν, οὐ γὰρ ἐξῆν, ἀλλὰ προτρέπων καὶ ἀναπείθων, ὅτι τὸ πεισθῆναι ἐπὶ τῇ 11 ἑκάστου κεῖται ἐξουσία. Προσελθὼν οὖν, ὡς τῶν παρόντων ὢν 18 βασιλεὺς, τῷ τῶν μελλόντων βασιλεῖ ἔφη· Πᾶσαι αἱ τοῦ νῦν κόσμου βασιλεῖαι ὑπόκεινται ἐμοί, ἔτι τε ὁ χρυσός καὶ ὁ ἄργυρος καὶ πᾶσα ἡ τρυφὴ τοῦ κόσμου τούτου D ὑπὸ ταῖς ἐμεῖς ἐστὶν ἐξουσίαις· διὸ πεσὼν προσκύ νησόν μοι, καὶ δώσω σοι πάντα ταῦτα. Ταῦτα δὲ ἔλε γεν εἰδὼς, ὅτι μετὰ τὸ 13 προσκυνῆςαι καὶ τὴν κατ' αὐτοῦ εἶχεν ἐξουσίαν, καὶ οὕτω 14 τῆς μελλούσης δόξης καὶ βασιλείας αὐτὸν 18 ἀφῄρει. Καὶ πάντα εἰς δὼς οὐ μόνον αὐτὸν οὐ προσεκύνησεν, ἀλλ᾽ οὐδὲ τῶν' ' |
@VARIA LECTIONES.
90 ὑπ' αὐτοῦ p. ὑπὸ τοῦ Θεοῦ Ο. 100 νεκρῶν prætermiserunt Cl (edd. 1695, 1724) et S. Subinde γευόμενος Ο c. S., γενομένων G. Tum θνητοῦ p. τμητοῦ Ο. 1 ἐμπιμπλώμενος C. 1 Ita O c. S., φεύξησης Ο. Sub- inde ότι Ο. 3 τῶν om. Ο. 4 ἐξαμαρτώσιν, ἢ μοιχησάμενοι α άξι (sic) Ο. ποιείν excidit ap. S. 7 ὁμοδίαιτον Ο. 8 κείμενον O. Tum δι' δ . ο δύνασαι Ο. 16 και transcripsi ex 0. τῇ 5, 0, του αν 12 ἂν Gl., non G., ut falso scribit S. 13 του Ο. 14 οὕτως Ο. 13 τοῦ Ο. 14 οὕτως C. 18 Ita S., ἑαυτόν C, Ο. 11 |
