@235 S. CLEMENTIS I ROM. PONT. OPERA DUBIA. 236
|
ἀνθρώπων τὰ μεγέθη, ἐπείπερ ἐξ ἀγγέλων ἐγένοντο,
ἀγγέλων 191 δὲ ἐλάττους, ἐπείπερ ἐκ γυναικῶν γε γένηντο 86. Ὁ οὖν Θεὸς, εἰδὼς αὐτοὺς πρὸς τὸ θηριῶν δες ἐξηγριωμένους, καὶ πρὸς τὴν ἑαυτῶν πλησμονὴν τὸν κόσμον οὐκ ἔχοντας 87 (14) αὐτάρκη (πρὸς γὰρ ἀνθρώπων ἀναλογίαν ἐδημιουργήθη καὶ χρῆσιν ἀν- θρωπίνην), ἵνα μὴ ἐνδείᾳ τροφῆς 88 ἐπὶ τὴν παρὰ φύσιν τῶν ζώων βορὰν τρεπόμενοι ἀνεύθυνοι δοκῶσιν εἶναι, ὡς δι' ἀνάγκην τοῦτο τετολμηκότες, μάννα αυτ τοῖς ὁ παντοδύναμος Θεὸς ἐπώμβρισεν 80 ἐκ ποικίλης ἐπιθυμίας, καὶ παντὸς οὔπερ ἐβούλοντο ἀπήλαυον οἱ δ' 30 ὑπὸ νόμου φύσεως, τῷ καθαρῷ τῆς τροφῆς οὐκ ἀρεσκόμενοι, μόνης τῆς τῶν αἱμάτων γεύσεως ἐγλίχοντο. Διὸ καὶ πρῶτοι σαρκῶν ἐγεύσαντο. Οἱ δὲ σὺν αὐτοῖς ἄνθρωποι τὸ ὅμοιον τότε πρῶτ τον ποιεῖν ἐζήλωσαν. Οὕτως εἴτε ἀγαθοὶ εἴτε κακοὶ οὐ γεννώμεθα οι, ἀλλὰ γινόμεθα· καὶ ἐθισθέντες δυσαπο σπάστως ἔχομεν. Τῶν δὲ ἀλόγων ζώων τότε ἐπιλιπόν- των, οἱ νόθοι ἄνθρωποι καὶ ἀνθρωπίνων σαρκῶν ἐγεύ σαντο 98, οὐκέτι γὰρ αὐτοῖς ἦν μακράν, τὴν ἴσην δια- φθεῖραι σάρκα, πρότερον ἐν ἑτέραις μορφαῖς αὐτῆς κα γευσάμενοι. XVII. Per multum vero sanguinem fusum purus aer impuro foedatus vapore et insalubris factus ipsum spirantes reddidit morbis obnoxios, ut dein- ceps homines immaturi morerentur. Terra autem ideo valde polluta tunc primum animalia venenata et nocentia fecit ebullire. Cunctis ergo ad deteriora propter feros dæmones vergentibus, Deus illos tan- quam malum fermentum tollere decrevit, ne a malo semine per seriem unaquæque ætas præcedenti assimilata,pariterque impia, futurum salvandorum C hominum sæculum aboleret. Quapropter postquam uni viro justo, cum tribus ex illo natiscumque illo - rum uxoribus atque filiis, ut in arca evaderent prænuntiasset, aquam diluvii immisit, ut omnibus consumptis, mundus purgatus ei, qui in arca ser- vatus fuerat, in secundum vitæ humanæ principium purus redderetur. Atque ita evenit. XVIII. Quia ergo mortuorum gigantum animæ humanis animabus erant majores, ut quæ ex ra- tione corporum excellerent, tanquam novum genus novum nomen acceperunt. Quibus superstitibus in mundo, quo modo vivendum, a Deo per angelum sancita est lex. Cum enim essent genere spurii, ex igne angelorum et mulierum sanguine, et ideo pro- prium quoddam genus essent concupituri, justa aliqua lege præoccupati sunt. Missus enim ad eos |
utpote ex angelis orti, angelis vero minores, ut ex A
feminis geniti. Deus ergo, cernes illos ad ferita- tem exasperatos, quibusque ad salietatem mundus non sufficeret (nam ad hominum proportionem et ad usus humanos conditus est orbis), ne victus ino- pia ad naturæ repugnantem esum animalium con- versi insontes esse viderentur, quasi id ex necessi- tate auderent, illis Deus omnipotens manna pluit ex varia cupiditate, atque omni desiderato fruiti sunt; at illi, ob spuriam naturam puro cibo non delectati,solum sanguinis gustum appetebant. Quare et primi carnes degustarunt. XVI. Qui vero cum illis degebant homines, tunc XVI. primum idem æmulatione ducti fecerunt. Ita vel boni vel mali non nascimur, sed fimus ; et assuefacti D vix retrahimur. Porro cum brutæ animantes tunc deficerent, nothi homines etiam humanas ederunt carnes: non enim jam longe aberant a violanda sua carne, qui prius in aliis speciebus carnem gustave- rant. XVII. Ἐπὶ δὲ τῇ πολλῇ τῶν αἱμάτων ῥύσει ὁ και θαρὸς ἀὴρ ἀκαθάρτῳ ἀναθυμιάσει μιανθεὶς καὶ νοσή σας τοὺς ἀναπνεοντας αὐτὸν νοσώδεις απειργάζετο 96, ὡς τοὺς ἀνθρώπους λοιπὸν ἀώρους ἀποθνήσκειν. Ἡ δὲ γῆ ἐκ τούτων 192 σφόδρα μια θεῖσα πρῶτον τότε τὰ ἰοβόλα καὶ λυμαντικὰ ζῶα ἐξέβρασεν. Τῶν οὖν πάντων πρὸς τὸ χεῖρον χωρησάντων διὰ τοὺς θη ριώδεις δαίμονας, ὁ Θεὸς αὐτοὺς ὥσπερ κακὴν ζύμην ἐξελεῖν ἐβουλεύετο, ἵνα μὴ ἀπὸ σπορᾶς κακῆς 95 κατ' ἀκολουθίαν ἑκάστη γενεὰ τῇ πρὸ αὐτῆς ἐξομοιου- μένη, ὁμοίως ἀσεβοῦσα, τὸν ἐσόμενον αἰῶνα σωζο- μένων ανδρών κενώσῃ. Τούτου δὴ ἔνεκεν ἑνὶ τινι δια καίῳ μετὰ τῶν ἐξ αὐτοῦ τριῶν, σὺν ταῖς αὐτῶν γυ ναιξίν, ἅμα τοῖς υἱοῖς 40, ἐν λάρνακι διασώζεσθαι προαγγείλας ὕδωρ εἰς κατακλυσμὸν ἐπέκλυσεν, ἵνα πάντων ἀναλωθέντων ὁ κόσμος κατεκκαθαρισθεὶς αὐτῷ τῷ ἐν λάρνακι διασωθέντι εἰς δευτέραν βίου ἀρχὴν καθαρὸς ἀποδοθῇ, Καὶ δὴ οὕτως ἐγένετο. XVIII. Ἐπεὶ οὖν αἱ τῶν τεθνεώτων γιγάντων ψυ καὶ τῶν ἀνθρωπίνων ο ψυχῶν μείζους ἦσαν, ἅτε δὴ καὶ τοῖς σώμασιν ὑπερέχουσαι, ὡς 98 καινὸν γένος καινῷ καὶ τῷ ὀνόματι προσηγορεύθησαν. Οἷς ἐπι λοίποις τῷ κόσμῳ ὡς δεῖ βιοῦν, ὑπὸ Θεοῦ δι' ἀγγέ λου νόμος ὡρίσθη. Οντες γὰρ νόθοι τῷ γένει ἐκ η πυρὸς ἀγγέλων καὶ αἵματος γυναικῶν, καὶ διὰ τοῦτο ἰδίου τινὸς γένους ἐπιθυμεῖν μέλλοντες, δικαίῳ τινὶ προελήφθησαν νόμῳ. Ἐξεπέμφθη γὰρ αὐτοῖς ὑπὸ' ' |
@VARIE LECTIONES.
86 γεγέννηντο Ο. 87 Ita correxit C., cujus cod. ἔχοντες, ut O. 88 Ita dedi ex conject. ἐνδείᾳ τροφαῖς Ο., ἐν διατροφή C. Postea τραπόμενοι Ο. * Ita s. Idem est cod. Οἱ ἐπώνορησεν, ap. C. ἐπόνβρισεν. Ita S., οἴθ' α, Ο. οι οὐκ ἐγεννώμεθα C. 92 ἐγεύσοντο S. Tum ἰδίαν p. ἴσην C. 93 Ita o c. S., αὐτοῖς C. Subinde Οι ἀπειργάζετο 8 Ο., ἀπεργάζετο α γευσαμένοις Ο. 95 Vox xaxis a S. omissa in textum rediit ex Ο. 0 λοιποῖς Ο. οι ανθρωπείων Ο. 98 έως 0. Idem deinde προσηγορεύθης οἷς ἐπηλύτοις sine inter- punctione. |
@VARIORUM NOTÆ.
|
disseritur de abstinentia a carnibus; et adnectuntur
fabulæ cognitæ juxta ac incognitæ. Cor.
|
(14) Οὐκ ἔχοντες. Pro οὐκ ἔχοντας. Vitium calli-
graphi, non typographi. Ex more autem Ebionitice' ' |
