@233 CLEMENTINA. HOMILIA VIII. 234
|
multam conversationem redargutis qui in Deum
ΧΙΙΙ. Πλὴν ὅτε ταῦτα γενόμενοι τοὺς διαρπάσαν τας αὐτοὺς πλεονέκτας ἤλεγξαν, καὶ εἰς τὴν ἀνθρώ- πων φύσιν ἑαυτοὺς μετέβαλλον, 73, ἵνα ὁσίως πολιτευ σάμενοι καὶ τὸ δυνατὸν τοῦ πολιτεύεσθαι δείξαντες τοὺς ἀχαρίστους 16 εὐθύναις ὑποβάλωσιν, ἐπειδὴ ὄν τως τὰ πάντα ἄνθρωποι ἐγίνοντο καὶ τὴν ἐπιθυμίαν ἔσχον τὴν ἀνθρωπίνην, ὑπὸ ταύτης κρατούμενοι εἰς γυναικῶν μίξιν ὤλεσθον, αἷς συμπλακέντες καὶ μιασμῷ παγέντες καὶ τῆς πρώτης δυνάμεως παντελῶς κενωθέν. τες τὰ ἐκ πυρὸς τραπέντα μέλη εἰς τὸ πρῶτον αὐτῶν τῆς 7 ἰδίας φύσεως ἀμίαντον μετασυγκρῖναι οὐκ ἐξίσχυ σαν. Τῷ γὰρ βάρει τῷ ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας εἰς σάρκα, τελευτήσαντος αὐτοῦ τοῦ 16 πυρὸς, τὴν ἀσεβοῦσαν ὤδευ σαν ὁδὸν κάτω· σαρκὸς γὰρ αὐτοὶ δεσμοῖς πεπεδη- μένοι 190 κατέσχονται 11 καὶ ἰσχυρῶς δέδενται, οὗ ἕνεκεν εἰς οὐρανοὺς ἀνελθεῖν οὐκέτι ἐδυνήθησαν. XIV. Μετὰ γὰρ συνουσίαν, ὅ τ8 τὸ πρῶτον ἐγί- Ο νοντο ἀπαιτηθέντες καὶ παρασχεῖν μηκέτι δυνηθέν τες, διὰ τὸ ἄλλο τι μετὰ μιασμὸν ἑαυτοὺς το ποιῆσαι μὴ δυνασθαι, ἀρέσκειν τε ταῖς ἐρωμέναις βουλόμενοι, ἀνθ᾿ ἑαυτῶν τοὺς τῆς γῆς μυελοὺς ὑπέδειξαν, λέγω δὲ τὰ ἐκ μετάλλων ἄνθη, χρυσόν, χαλκόν, ἄργυρον σίδηρον καὶ τὰ ὅμοια, σὺν τοῖς τιμιωτάτοις ἅπασιν λίθοις. Σὺν τούτοις δὲ τοῖς μαγευθεῖσιν 80 λίθοις καὶ τὰς τέχνας τῶν πρὸς ἕκαστα πραγμάτων παρέδο- σαν 81, και μαγείαν συνυπέδειξαν 82 καὶ ἀστρονομίαν ἐδίδαξαν, δυνάμεις τε ῥιζῶν καὶ ὅσα ποτὲ ὑπὸ ἀν- θρωπίνης ἐννοίας εὑρεθῆναι ἀδύνατον, ἔτι δὲ χρυσοῦ καὶ ἀργύρου καὶ τῶν ὁμοίων χύσιν, τάς τε τῶν ἐσθη τῶν ἐς ποικίλας βαφάς. Καὶ πάνθ᾽ ἁπλῶς, ὅσαπερ πρὸς κόσμου καὶ τέρψεως ἐστι γυναικῶν, τῶν ἐν σαρκὶ δεθέντων δαιμόνων ἐστὶν εὑρήματα 84 XV. Ἐκ δὲ τῆς νόθου μίξεως αὐτῶν ἄνθρωποι ἐγένοντο νόθοι, πολλῷ γε τῶν ἀνθρώπων κατὰ κορυ φὴν μείζους, οὓς οἱ 88 μετὰ ταῦτα γίγαντας ὠνόμα σαν, οὐ ρακαντόποδες ὄντες καὶ πρὸς Θεὸν πόλεμον ἀράμενοι, ὡς οἱ βλάσφημοι τῶν Ἑλλήνων ᾄδουσι μύθοι, ἀλλὰ θηριώδεις τὸν τρόπον, καὶ μείζους μὲν |
ἄνθρωποι γενόμενοι, ἐπὶ πολιτείᾳ πλείονι τοὺς εἰς A
αὐτὸν ἀχαριστήσαντας ἐλέγξαντες αὐτόθι τῇ κατ᾿ ἀξί- αν ἕκαστον ὑποβάλωσι τιμωρία. Οπότε οὖν 189 αἰτήσαντες ἔλαβον, πρὸς πᾶσαν ἑαυτοὺς μετέβαλλον 89 φύσιν, ἅτε θειωδεστέρας ὄντες οὐσίας καὶ ῥᾳδίως πρὸς πάντα μετατρέπεσθαι δυνάμενοι. Καὶ ἐγένοντο λίθος τίμιος, καὶ μαργαρίτης περίβλεπτος, πορφύρα τε εἰ τύχοι καλλίστη, καὶ χρυσὸς ἔνδοξος, καὶ πᾶσα το πολυτίμιος ὕλη. Καὶ τῶν μὲν εἰς χεῖρας, τῶν δὲ εἰς κόλπον ἐνέπιπτον, καὶ ὑπ' αὐτῶν ἑκέντες ἐκλέπτοντο. Μετεβάλλοντο δὲ καὶ εἰς τετράποδα καὶ εἰς ἑρπετὰ, νηκτά τε καὶ πτηνὰ, καὶ εἰς πᾶν ὅπερ ἤθελον. Ατινα τ καὶ οἱ παρ' ὑμῖν ποιηταὶ ἀφοβίας αἰνίᾳ ὡς ἔτυχεν ᾄδουσιν, ἑνὶ τ8 τοίνυν τὰς πάντων πολλὰς καὶ διαφό- ρους πράξεις ἀπονέμοντες. ingrati fuerant, confestim unumquemque merito afficerent supplicio. Quando igitur quod petierant acceperunt, in omnem se mutarunt naturam, ut qui divinioris essent substantia, facileque in omnia possent converti. Et facti sunt lapis pretiosus, et margarita conspicua, et purpura si quæ pulcher- rima, et aurum insigne, ac omnis magnifica mate- ria. Atque in aliorum quidem manus, in aliorum vero sinum inciderunt, et ab iis sponte rapieban- tur. Sed et tranformati sunt in quadrupedes et serpentes, pisces et aves, ac in quodcunque vole- bant. Quæ vestri etiam poetæ, quod nihil timeant, pro libito canunt, uni nempe omnium multa et varia opera tribuentes. XIII. Cæterum quando hæc facti raptores suos avaros ostenderunt, et in hominum naturam mu- taverunt se, quo sancte viventes et vitam sanctam esse possibilem monstrantes ingratos poenis subde- rent: quoniam, inquam, vere omnino homines exi stebant et babebant concupiscentiam humanam, ab ea subjugati in feminarum concubitum lapsi sunt, quibus commisti, et piaculo confixi, atque a prima virtute vacuati penitus, ex igne conversa membra in primam naturæ suæ puritatem non valuerunt in- staurare. Nam per pondus ex carnali concupiscen- tia ortum, ipso igne desinente, per impiam viam infra incesserunt. Siquidem, carnis vinculis com- pediti, detenti sunt ac fortiter ligati, propter quod non potuerunt amplius in coelos ascendere. XIV. Etenim post concubitum, quod ante fuerant repetere jussi nec amplius valentes praestare, quo- niam aliud non poterant post inquinamentum fa- cere et adamatis mulieribus placere cupientes, pro se ipsis viscera terra ostenderunt, decus, inquam, metallorum, aurum, as, argentum, ferrum et simi- lia, cum omnibus pretiosis lapidibus. Cum his au- tem præstigiosis gemnis tradiderunt et artes ad singula pertinentes, et magicas scientias monstra- verunt, et astronomiam docuerunt, item stirpium vires, nec non quæcunque humana mens non po- tuisset invenire, adhuc et auri argentique ac simi- lium fusionem, atque vestium diversas tincturas. Denique omnia prorsus,quæ ad ornatum et oblecta- tionem mulierum spectant, dæmonum in carne li- Dgatorum sunt inventa. XV. Ex adulterina autem illarum conjunctione nati sunt homines spurii, multo hominibus statura majores, quos postea gigantes nominaverunt, non anguipedes et adversus Deum bellum adorti, ut impia Gracorum decantant fabula, sed feri mori- bus et hominibus quidem mole corporis majores,' ' |
@VARIE LECTIONES.
6ο μετέβαλον C. το πᾶσι Ο. * άπερ Ο. Postea c. eodem αἰτίᾳ, ut voluit S.. αἰτίαν vulgo. 72 absque spiritu et accentu. 13 μετέβαλον G. * Vbb. δείξαντες τοὺς ἀχαρίστους desiderantur in O. 78 Mendum την s male attribuit Cotelerio : exstat ap. Cl. 76 αὐτῶν . 77 & id. in textu. 10 αὐτούς Ο. 80 μεγευθεῖσι Ο. 81 Ita O c. S., παρέδωσαν G. θα μαγείας υπέδειξαν α
83 ἐσθημάθων Ο. 84 εὑρέματα Ο. ss of inserui c. O. Dein τοῦτο G. PATROL. GR. II. 8 |
