@229 CLEMENTINA. - HOMILIA VIII. 230
|
præceptorem acceperunt, absconditur Jesus : ab iis
vero qui in Jesum crediderunt, Moses occultatur. Cum enim una sit per utrumque doctrina, eum qui alterutrui credit recipit Deus. Verum fides in magistrum ideo est, ut quæ a Deo dicta sunt per- agantur. Quod autem hoc ita se habeat, ipse Dom minus noster ait: Confiteor tibi, Pater caeli et terræ, quia abscondisti hæc a sapientibus et senioribus, et revelasti ea parvulis lactentibus (a). Sic Deus ipse illis quidem abscondit doctorem,ut quiscirent qu essentfacienda, his vero revelavit, ut qui quæ agere oporteat ignorarent. VII.Neque ergo Hebræi de ignoratione Jesu con- demnantur, propter eum qui abscondit,si, facientes Ba Moyse præscripta, quem nesciunt odio non ha- beant : neque rursum qui ex gentibus sunt,de igno- rato Moyse condemnantur, propter eum qui occul- tavit, si et ipsi per Christum dicta facientes,quem ignorant odio non prosequantur. Nihilque cuipiam proderit, magistris nomen dominorum dare, non facere autem opera servorum. Nam idcirco Jesus noster ad quemdam,qui cum frequenter Dominum vocabat, nihil tamen ab eo mandatorum faciebat : Quid, inquit, mihi dicis, Domine, Domine, et non facis quae dico (4) Neminem quippe juvabit dicere, sed facere. Omni itaque modo opus est bonis ope- ribus Cæterum si cui donatum fuerit, et Jesum et Moysem cognoscere, tanquam una doctrina ab utroque prædicata,hic vir in Deo dives consebitur, qui vetera nova tempore,et nova, quæ vetera sunt, intelligit (c). VIII. Hæc Petro dicente omnis multitudo, quasi ab aliquo evocata, ingressa est ubi erat Petrus. Ut autem ille vidit turbas, velut amnis placidum fluen- tum leniter commeantes, dixit Marooni Ubi hic tibi locus est,qui magis possit capere hanc multi- tudinem? Et Maroone deducente eum in subdialem horto excultum locum, secuta sunt turbæ. Petrus autem super basim statuæ non ad modum excel- sam consistens, simul atque populum more reli- gioso salutasset, videns multos astantis plebis a dæmonibus et pluribus morbis jam diu molestatos, ac stridere cum ulalatu, et procidere cum suppli- catione, increpitis iis, silentiumque tenere jussis, nec non pollicitus curationem post habitum sermo- nem, ita loqui capit : IX. Incipiens de vero Dei cultu facere sermonein ad eos qui penitus ignorant omnia, quorum mens per adversarii nostri Simonis calumnias foedata est, necessarium duxi, primo sermonem habere de eo, quod non oporteat omnium creatorem Deum cul- ΙΧ. ᾿Αρχόμενος τὸν ὑπὲρ θεοσεβείας λόγον ποιεῖ σθαι τοῖς παντελῶς ἀγνοοῦσι τὰ 88 πάντα, καὶ ὑπὸ τῶν τοῦ ἀντικειμένου ἡμῖν Σίμωνος διαβολῶν ἐσπι λωμένοις τὸν νοῦν, ἀναγκαῖον ἡγησάμην πρῶτον, ὑπὲρ τοῦ μὴ δεῖν μέμφεσθαι τὸν τὰ πάντα πεποιη- (a) Matth. xi, 25. (b) Matth. vII, 21. (c) Matth. xuI, 52. 51 |
Μωϋσῆν 18 διδάσκαλον 185 εἰληφότων καλύπτεται A
ὁ Ἰησοῦς, ἀπὸ 47 δὲ τῷ Ἰησοῦ πεπιστευκότων ὁ Μωϋ τῆς ἀποκρύπτεται. Μιᾶς γὰρ δι' ἀμφοτέρων διδα σκαλίας οὔσης τον τούτων τινί 48 πεπιστευκότα ὁ Θεὸς ἀποδέχεται. ᾿Αλλὰ τὸ πιστεύειν διδασκάλῳ ἕνεκα τοῦ ποιεῖν τὰ ὑπὸ τοῦ 40 Θεοῦ λεγόμενα γίνει ται. Ὅτι δὲ τοῦθ᾽ οὕτως ἔχει, αὐτὸς ὁ Κύριος ἡμῶν λέγει· Ἐξομολογοῦμα! 50 σοι, Πάτερ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, ὅτι ἀπέκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν 51 καὶ πρεσβυτέρων, καὶ ἀπεκάλυψας αὐτὰ νηπίοις θηλάζουσιν. Οὕτως αὐτὸς ὁ Θεὸς τοῖς μὲν ἔκρυψε διδά σκαλον, ὡς προεγνωκόσιν ἃ δεῖ πράττειν, τοῖς δὲ ἀπεκάλυψεν, ὡς ἀγνοοῦσιν ἃ χρὴ ποιεῖν, πυ VII. Οὔτε οὖν Ἑβραῖοι περὶ ἀγνοίας Ἰησοῦ κατα- δικάζονται, διὰ τὸν κρύψαντα, ἐάν γε πράττοντες τὰ διὰ Μωϋσέως 52, ἂν ἠγνόησαν μὴ μισήσωσιν· οὔτ᾽ αὖ οἱ ἀπ' 63 ἐθνῶν ἀγνοήσαντες τὸν Μωϋσῆν διὰ τὸν καλύψαντα καταδικάζονται, ἐάν περ καὶ οὗτοι πράσο σοντες τὰ διὰ τοῦ Ἰησοῦ ῥηθέντα μὴ μισήσωσιν, ὃν ἠγνόησαν. Καὶ οὐκ ἐν τῷ τοὺς διδασκάλους κυρίους καλεῖν, τὰ δὲ δούλων μὴ ποιεῖν, ὠφελοῦνταί τινες, Τούτου γὰρ ἕνεκεν ὁ Ἰησοῦς ἡμῶν πρός τινα κνότερον Κύριον αὐτὸν λέγοντα, μηδὲν δὲ ποιοῦντα ῶν αὐτὸς προσέταξεν 55, ἔφη· Τί με λέγεις, Κύριε, Κύριε, καὶ οὐ ποιεῖς ἃ λέγω; Οὐ γὰρ ὠφελήσει τινὰ τὸ λέγειν, ἀλλὰ τὸ ποιεῖν. Ἐκ παντὸς 186 οὖν τρόπου καλῶν ἔργων χρεία. Πλὴν εἴ τις 18 κατα- ξιωθείη τοὺς ἀμφοτέρους ἐπιγνῶναι ὡς μιᾶς διδα σκαλίας ὑπ' αὐτῶν κεκηρυγμένης, οὗτος ἀνὴρ ἐν Θεῷ πλούσιος κατηρίθμηται, τὰ τε ἀρχαῖα νέα τῷ χρόνῳ, καὶ τὰ καινὰ παλαιὰ ὄντα νενοηκώς. 11. Ταῦτα του Πέτρου λέγοντος, οἱ ὄχλοι, ὥσπερ ὑπό τινος κληθέντες, εἰσῄεσαν ἔνθα ὁ Πέτρος ἦν. Ὁ δὲ τὸν πολὺν ὄχλον ἰδὼν ὥσπερ ποταμοῦ ἥσυ τον ῥεῦμα πράως προσρέοντα, ἔφη τῷ Μαρούνη Ποῦ σοι τόπος ἐνταῦθα μᾶλλον τοὺς ὄχλους χωρεῖν δυνάμενος; τοῦ δὲ 56 Μαρούνου εἰς τόπον ὕπαιθρον κεκηπευμένου προάγοντος αὐτὸν, εἴποντο οἱ ὄχλοι. Ὁ δὲ Πέτρος ἐπί τινος βάσεως ἀνδριάντος οὐ πάνω ὑψηλῆς δ, ἐπιστὰς, ἅμα τῷ τὸν ὄχλον θεοσεβεῖ ἔθει προσαγορεύσαι, εἰδὼς πολλοὺς ἐκ τῶν παρεστώτων ὄχλων ὑπὸ δαιμόνων τε καὶ πολλῶν παθῶν ἐκ πολ λῶν χρόνων ἐνοχλουμένους, βρύχοντάς τε μετ' οι μωγῆς καὶ πίπτοντας μεθ' ἱκεσίας, ἐπιτιμήσας αὐτοῖς καὶ ἡσυχίαν ἔχειν προστάξας καὶ τὴν ἴασιν μετὰ τὸ διαλεχθῆναι ὑποσχόμενος, τοῦ λέγειν ἤρξατο D οὕτως·' ' |
@VARIE LECTIONES.
46 Nihil mutandum Cf. Lob. Phryn. p. 156. Habemus in Clementinis etiam dativum hom. xvII. 418. §. 4' ἀπό D, 0, ὑπό G. Tum in O, του, man. sec. supra τῷ ante Ἰησοῦ, ap. Ο. των 48 τινά Ο. 40 του om. Ο. το εξομολογοῦμεν Ο. δι ἔκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν C. και copula etiam adest in 1. c. Ν. Τ. 52 Μωϋσέος Ο. 53 από Ο. 64 προσέτασσεν α, 18 εἴτις 0 c. Cl., ή τις C. 66 δε om. Tum τόπον Epit. c. 62, τον C. Ο. Deinde αὐτόν om. O s lia O c. S, ύψιλής C. 58 τα deest in 0. |
