@227 S. CLEMENTIS I ROM. PONT. OPERA DUBIA. 228
|
ἀπὸ Τύρου 37 ἔξοδον γεγενημένα διηγήσομαι, ὑμεῖς
δὲ 38 ἐμοὶ τὰ ἐνταῦθα ὑπὸ τοῦ Σίμωνος πεπραγμένα καὶ ἀκριβέστερον ἐξηγήσασθε 30. Αμειψαμένων οὖν ἀλλήλους ταῖς ἐν μέρει διηγήσεσιν, εἰσῄει τις τῶν συνήθων ἀπαγγέλλων Πέτρῳ· ὅτι Σίμων μαθών σε ἐπιδημήσαντα τὴν ἐπὶ Συρίαν ὥρμησεν ὁδὸν, οἱ δὲ ὄχλοι τὴν μίαν ταύτην νύκτα ὡς ἐνιαυτοῦ χρό τον ἡγησάμενοι, καὶ ἀναμένειν τὴν δοθεῖσαν ὑπὸ σοῦ προθεσμίαν μὴ δυνάμενοι, πρὸ τῶν θυρῶν ἐστήκασιν, κατὰ συντάξεις 40 καὶ συλλόγους ἀλλή λοις περὶ τῆς τοῦ Σίμωνος διαβολῆς διαλαλοῦντες, ὅτι μετεωρίσας αὐτοὺς, καὶ ἐπὶ πολλοῖς κακοῖς σε ἐλέγξειν ἐλθόντα ὑποσχόμενος, ἐπιδημήσαντα γνούς νύκτωρ ἔφυγεν πλὴν ἐπιθυμοῦσιν αὐτοὶ ἀκοῦσαι σου. Οὐκ οἶδα πόθεν φήμη τις ἐπέπεσεν, ὡς μέλλον τός σου σήμερον αὐτοῖς διαλέγεσθαι. Ἵνα οὖν μὴ ἐπὶ πολὺ καμόντες ἀλέγως διαλύωνται, τί χρή σε ποιεῖν, αὐτὸς γινώσκεις. IV. Καὶ ὁ Πέτρος, θαυμάσας τῶν ἄλλων τὴν σπου δὴν, ἀπεκρίνατο· Ορᾶτε, ἀδελφοί, πῶς οἱ τοῦ Κυρίου ἡμῶν λόγοι ἐμφανῶς τελοῦνται. Μέμνημαι γὰρ αὐτοῦ εἰπόντος. Πολλοί ἐλεύσονται ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ δυσμῶν, ἄρκτου τε καὶ μεσημβρίας, καὶ ἀνα- κλιθήσονται εἰς κόλπους ᾽Αβραὰμ καὶ 184 Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ. ᾿Αλλὰ καὶ πολλοί, φησίν, κλητοί, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί. Τὸ μὴν οὖν ἐλθεῖν αὐτοὺς κλη θέντας πεπλήρωται. Ἐπεὶ δὲ 4 οὐκ αὐτῶν ἐστι τοῦτο ἴδιον, ἀλλὰ τοῦ καλέσαντος αὐτοὺς Θεοῦ καὶ ἐλθεῖν πεποιηκότος, ἐπὶ τούτῳ μόνῳ μισθὸν οὐκ ἔχουσιν, ὅτι μὴ αὐτῶν ἴδιον, ἀλλὰ τοῦ ἐνεργήσαντος. Ἐὰν δὲ μετὰ τὸ 12 κληθῆναι καλὰ πράξωσιν, ὅπερ ἐστὶν αὐτῶν ἴδιον, τότε ἐπὶ τούτῳ μισθὸν ἐξουσιν. ν. Οὐδὲ γὰρ Ἑβραῖοι Μωϋσει 43 πιστεύοντες, καὶ τὰ δι' αὐτοῦ ῥηθέντα μὴ φυλάσσοντες, σώζονται, ἐὰν μὴ τὰ ῥηθέντα αὐτοῖς φυλάξωσιν. Ὅτι καὶ τὸ 44 Μωϋσεῖ πιστεῦσαι αὐτοὺς οὐχὶ τῆς αὐτῶν βουλῆς γέγονεν, ἀλλὰ τοῦ Θεοῦ τοῦ εἰρηκότος Μωϋσει 48. Ἰδοὺ παραγίνομαι ἐγὼ πρὸς σὲ ἐν στύλῳ νεφέλης, ἵνα ἀκούσῃ ὁ λαὸς λαλοῦντός μου πρὸς σέ, και τον πιστεύσωσιν εἰς τὸν αἰῶνα. Ἐπεὶ οὖν Ἑβραίοις τε καὶ τοῖς ἀπὸ ἐθνῶν κεκλημένοις τὸ διδασκάλοις ἀληθείας πιστεῦσαι ἐκ Θεοῦ γέγονεν, τῶν καλῶν πρά ξεων ἰδίᾳ κρίσει ἑκάστῳ ποιεῖν ἀπολελειμμένων, ὁ μισθὸς τοῖς εὖ πράσσουσι δικαίως ἀποδίδοται. Οὔτε γὰρ ἂν Μωϋσέως, οὔτε τῆς τοῦ Ἰησοῦ παρουσίας χρεία ἦν, εἴπερ ἀφ' ἑαυτῶν τὸ εὔλογον νοεῖν ἐβού- λοντο, οὐδὲ ἐν τῷ πιστεύειν διδασκάλοις καὶ κυρίους αὐτοὺς λέγειν, ἡ σωτηρία γίνεται. VI. Τούτου γὰρ (13) ἕνεκεν ἀπὸ μὲν Ἑβραίων τὸν (c) Exod. xxx, 9. |
sunt,enarrabo: vos autem autem mihi quæ hic a Si- Α
mone perpetrata sunt, diligentius exponite. Cum igitur nos mutuo specialibus narrationibus donas- semus, ingressus est quidam e familiaribus, hunc nuntium Petro afferens : Simon, ubi didicit te ad- venisse, versus Syriam profectus est,turbæ autem, quæ unam hanc noctem velut annuum tempus opi- nantur, nec possunt præstitutum a te diem exspe- ctare, pro foribus stant, et per coetus ac circulos de Simonis calumniis inter se invicem colloquun- tur,qui cum eas in spem adduxisset, atque pollicitus esset quod te multis de criminibus præsentem esset convicturus, cognito adventu tuo se noctu in fu- gam conjecerit: sed et te audire desiderant ; nescio enim unde rumor incidit, quasi hodie sis ad illos locuturus.Ne igitur multum fatigati præter rationem dimittantur, quid tibi faciendum sit, ipse cogno- scis. IV. Et Petrus, admiratus vulgi studium, respon- dit: Videtis, fratres, quo pacto Domini nostri verba manifesto impleantur. Memini enim eum dicere Multi venient ab oriente et occidente, a septentrione et meridie, et recumbent in sinibus Abraha, Isaaci et Jacobi (a). Sed et Multi, inquit, vocali, pauci vero electi (b). Quod ergo ipsi veniant vocati, id adimpletum est. Quia vero hoc non est eorum proprium, sed est Dei qui eos vocavit ac fecit venire,in eo solo mercedem non consequuntur, quoniam ipsorum proprium non est, sed ejus qui permovit. Quod si post vocationem bona opera faciant, quod eorum est proprium, tunc pro eo recipient mercedem. V. Neque enim Hebraei, Moysi credentes,et qua ab eo dicta sunt non custodientes, salvantur, nisi quæ sibi dicta sunt custodiant. Nam quod Moysi crediderint, non ex illorum ortum est voluntate, sed ex Dei qui Moysi dixit : Ecce ego accedo ad te in columna nubis, ut audiat populus quando loquor ad te, et tibi credant in æternum (c). Cum ergo Hebræis et iis, qui ex gentibus vocati sunt, a Deo datum sit credere veritatis doctoribus, relictumque sit singulorum proprio judicio, bona opera exercere, merces bene operantibus juste rependitur. Neque enim Mosis, neque Christi ad- ventu opus fuisset, si a se ipsis quod rationi con- sentaneum est voluissent intelligere sed nec ma- gistris credendo eosque dominos vocando salus ac- D quiritur. VI. Et ideo ab Hebræis quidem qui Moysem (α) Matth. vi, 11; Luc. xii, 29. (b) Matth. xx, 16.' ' |
@VARIE LECTIONES.
37 ἀπὸ τοῦ Τύρου Γ. 3 τε ο, qui subinde ἐμοὶ τά c. S, τὰ ἐμοί C. Proximum και non est in O. 38 διηγήσασθε Ο. 40 συστάσεις Ο. 41 ἐπεὶ δέ 5, Ο, ἐπειδή G. Tum τοῦτο e. 0, ut proponit S, το Ο. 42 μετά το 0, ut Epit. c. 62, μετὰ τοῦ C in textu. Ad oram Otioboniani : νόθα, et paulo post : νοθευόμενα, quod ad subsequentia spectat. 43 Μωϋσῇ Ο. 4 τό 0, ut mavult S, τῷ C. Tum Μωυση Ο. 45 Μωϋση Ο. |
@VARIORUM NOTÆ.
(13) Τούτου γάρ κ. τ. λ. Vide ne nugatori Ebionæo fidem babeas. Cor.
|
