@223 S. CLEMENTIS I RGM. PONT. OPERA DUBIA. 224
|
καὶ ἐν τῇ Σιδώνι του Πέτρου παραινοῦντος, ἡμέραις
ὀλίγαις πολλῶν κἀκεῖ μετανοησάντων καὶ πιστευσάν των, καὶ θεραπευθέντων ἐκκλησίαν συνέστησεν, καὶ τῶν συνεπομένων αὐτῷ πρεσβυτέρων τινὰ καταστήσας αὐτοῖς ἐπίσκοπον, ἐξῄει τῆς Σιδώνος. ΙΧ. Ὡς δὲ εὐθὺς ἐπέβη τῆς Βηρυτού, σεισμός ἐγένετο· καὶ οἱ ὄχλοι προσιόντες τῷ Πέτρῳ· Βοήθει, ἔλεγον· πεφοβήμεθα γὰρ, ἔφασαν, μὴ ἄρα ἄρδην πάντες ἀπολώμεθα. Τότε ὁ Σίμων, τολμήσας ἅμα τῷ Αππίων καὶ ᾿Ανουβίων καὶ Αθηνοδώρω καὶ τοῖς λοιποῖς ἑταίροις αὐτοῦ, δημοσίᾳ τοῖς ὄχλοις κατὰ τοῦ Πέτρου ἐβόα· Φεύγετε, ἄνδρες, τὸν ἄνδρα του τον μάγος ἐστί· πιστεύσατε, καὶ τὸν σεισμὸν αὐτ τὸς ἐποίησεν ὑμῖν 18, καὶ τὰς νόσους εκίνησεν αὐτὸς, ἵνα ὑμᾶς καταπλήξηται 18, ὡς αὐτὸς ὢν Θεός. Καὶ πολλὰ τοιαῦτα ὡς ὑπὲρ δύναμιν ἀνθρωπίνην δυνα μένου του Πέτρου κατεψεύδοντο οἱ περὶ τὸν Σίμωνα. Ἡσυχίαν δὲ αὐτῷ 14 παρασχόντων τῶν ὄχλων ὁ Πέ προς βραχὺ ὑπομειδιάσας καταπληκτικῇ τῇ παῤῥη- σία "Ανδρες, εἶπεν, ἅπερ οὗτοι λέγουσιν, Θεοῦ θέ λοντος, ποιεῖν δυνατὸς εἶναι ὁμολογῶ, πρὸς δὲ τού τοις ἕτοιμός εἰμι, ἐὰν μὴ πείθησθε 15 μοι περὶ ὤλέγω, τὴν πᾶσαν ὑμῶν ἐκβαθρεῦσαι πόλιν. 801 Χ. Τῶν δὲ ὄχλων φοβηθέντων καὶ 16 ποιή- σειν ἐπαγγειλαμένων, ὅπερ ἂν ὑπ᾽ αὐτοῦ κελεύωνται. Μηδεὶς ὑμῶν, ἔφη ὁ Πέτρος, μήτε ὁμιλείτω τούτοις τοῖς γόησιν, μήτε ἀναμιγνύσθω. Οἱ δὲ ὄχλοι ἅμα τῷ ἀκοῦσαι τοῦ κελεύσματος του συντόμου 11 ξύλα λα- βόντες ἐδίωκον αὐτοὺς, ἕως αὐτοὺς παντελῶς τῆς πόλεως ἐξήλασαν. Καὶ εἰσελθόντες οἱ νοσοῦντες αὐτ τῶν καὶ δαιμονῶντες πρὸς ποσὶ τοῦ Πέτρου ἑαυτοὺς ἐῤῥίπτουν. Ὁ δὲ ταῦτα βλέπων, καὶ τὴν κατάπληξιν αὐτῶν ἀναλῦσαι θέλων, πρὸς αὐτοὺς ἔφη· ΧΙ. Ἐγὼ σεισμοὺς καὶ πᾶν ὅ τι βούλομαι εἰ ἐδυ νάμην ποιεῖν 18, Σίμωνα οὐ λέγω ὅτι μετὰ τῶν αὐτ τοῦ ἑταίρων 19 ἐξωλόθρευον (οὐ γὰρ ἐπὶ φθορᾷ ἀν θρώπων ἀπέσταλμαι), ἀλλὰ φίλον ἐμαυτῷ αὐτὸν ἂν ἐποιησάμην, ἵνα μή μου τὸ ἀληθὲς διαβάλλων κήρυ γμα πολλοῖς ἐμποδίζῃ πρὸς σωτηρίαν. Εἰ δὲ μοι πιστεύετε 20, αὐτός ἐστι μάγος, αὐτὸς διάβολος, αυ τις κακίας ὑπηρέτης κατὰ τῶν ἀγνοούντων τὸ ἀλη θές. Καὶ διὰ τοῦτο ἁμαρτάνουσι οι νόσους ἐνεργεῖν δύναται, συνεργούς ἔχων τοὺς ἁμαρτάνοντας τῆς κατ' αὐτῶν δυνάμεως. Ἐγὼ δὲ Θεοῦ 22 τοῦ πάντα πεποιηκότος εἰμὶ δοῦλος, τοῦ δεξιοῦ αὐτοῦ Προ- φήτου μαθητής. Διὸ ἐκείνου ἀπόστολος ὢν ἀληθεύω ἀγαθῷ γὰρ ὑπηρετῶν καὶ νόσους ἀπελαύνων ἐπέμε φθην γὰρ δεύτερος. ἐπεὶ προήγεγεῖται μὲν νόσος, ἕπε- ται 23 δὲ ἴασις. Δι' ἐκείνου μὲν οὖν τοῦ 181 κακο- ποιοῦ μάγου τῷ Θεῷ ἀποστήσαντες ἐνοσήσατε 24, δι' ἐμοῦ δὲ, ἐάν τε αὐτῷ πιστεύσητε, καθήσεσθε· οὕτω |
Sidone Petro suadente, cum paucis diebus multi A
ibi quoque poenitentiam egissent, ac credidissent, atque sanati essent, ecclesiam instituit; et post- quam aliquem ex presbyteris, qui eum consecta- bantur, constituisset illis episcopum, Sidone egres- sus est. IX. Statim autem ac Berytum pervenit, terre motus factus est,atque plebs accedens ad Petrum: Fer opem,inquiebat; timuimus enim, dixerunt,ne omnes omnino periremus. Tune Simon, commento excogitato, una cum Appione, Anubione, Athena- doro cæterisque sodalibus publice multitudini ad- versus Petrum acclamabat: Fugite, o viri, hunc hominem; magnus est: mihi credite et terræ motum is vobis fecit, ipse morbos excitavit, ut vos perter- reat, quasi ipse sit Deus. Atque multa ejusmodi p pars Simonis contra Petrum finxit, velut eum qui humanas vires supergrederetur. Cumque plebs se in silentio tenuisset, Petrus subridens terrorem in- cutiente libertate dixit: Viri que ab istis dicun- tur, fateor me posse Deo volente efficere: ad hæc paratus sum, nisi mihi habueritis fidem in his qua loquor, universam vestram funditus evertere civitatem. X. Cumque turba timore esset commota atque promisisset se quod ab ipso imperaretur facturam: Nemo vestrum, inquit Petrus, neque commercium cum istis magis habeat, neque cum iis jungatur. Plebs autem simul ac breve mandatum audivit, fustibus sumptis eos persecuta est, donec penitus urbe pepulisset. Et ingressi quicunque ex iis agro- tabant et a daemonibus vexabantur, se ad pedes C Petri projecerunt. Ille vero hae cernens eorumque stuporem volens solvere ad eos infit. XI. Ego si terræ motus et quidquid volo possem facere, non dico quod Simonem cum sociis suis exterminassem (non enim ad hominum internecio- nem missus fui), sed eum mihi amicum reddidis- sem, ne vera detrahens meæ prædicationi multis impedimento esset ad salutem. Quod si mihi cre- dite, ipse est magus, ipse calumniator, ipse mali- tiæ minister in eos qui nesciunt veritatem. Atque ideo peccatoribus ægritudines potest efficere, cum eos peccatores adjutores habeat potestatis contra ipsos. Ego autem Dei omnium auctoris servus sum, dextrique ejus Prophetæ discipulus. Quocirca qui sum illius apostolus, vera prædico ; bono enim mi- D nistrans etiam morbos depello ; nam secundus mis- sus sum,quandoquidem præcedit morbus, sequitur vero sanatio. Per illum ergo maleficum magum, Deo increduli, ægrotastis; per me autem, modo in cum credatis, sanabimini. Sic enim experimento' ' |
@VARIA LECTIONES.
12 ἡμῖν Ο. 13 Ita O c. D. καταπλήξη τε α. Tum ἄλλα p. πολλά idem, qui deinceps conj. ὡς ὑπέρ, in textu ὥσπερ, in Ο ὡς πέρ. 14 αὐτῷ. Ο c. D, αὐτῶν C. 18 Ita O c. s, πείσθησθέ α. 46 εἰ ἑτέ ρως ante ποιήσειν omisi e. Ο. Si retinere velis, legendum auct. S., aut μὴ ἑτέρως, aut, quod praestat, ετοίμως. Ερίι. e. 58, habet προθύμως. Ci versio ferri non potest. 17 συντόμως cod. Reg. 804. 18 ποιεῖν εἰ ἐδυνάμην C. 19 Hanc Ci conjecturam confirmat O, ἑτέρων cod. Hom. Parisin. 20 Ita c D, πιστεύεται G. Οι ἁμαρτάνουσι D, Ο, ἁμαρτανούσας C. 22 ἐγὼ δὲ τοῦ Θεοῦ α. 3 Ita D, ἔπειτα C, O. 25 In O prius scriptum erat ἐνοήσατε. Deinde idem om. τε. |
