@205 CLEMENTINA. - HOMILIA VI. 206
|
bitum complet. Ipse autem Jovis ubique perva-
dentis transformationes multæ a te intelligantur temporum conversiones. Plurimas vero illius femi- nas annos vel ætates reputa. Vis enim quæ ab ipso ethere per aerem vadit,cum singulis annis ac æta- tibus congressa varie illum convertit, sicque gignit aut corrumpit fruges.Et filii quidem dicuntur fru- etus maturi: apparitiones autem ad stultos vocantur quorumdam temporum sterilitates. XI. Quæ cum Appion allegorice exponeret, ego cogitabundus visus sum dicta ab eo non assequi. Quocirca surmonem interrumpens dixit mihi : Si quæ loquor non assequeris,cur et omnino dissero ? Re- spondiego: Noli suspicari me non percipere sensum verborum tuorum. Plane enim ea intelligo, ut qui non nunc primum audierim.Quo autem cognoscas, quæ profers a me non ignorari,quæ quidem dixisti, in compendium redigam, quæ vero omisisti,eorum ordine, ut ab aliis accepi, supplebo allegorias. Et Appion : Fac, inquit, ita ut dicis. XII. Et ego subjeci : Prætereo nunc accurate re- ferre ovum animatum, ex infinita materia per ade- ptam temperationem progenitum,quo disrupto juxta nonnullos exiliit Phanes masculo-femina. Et cuncta illa præcido, usque dum rupta moles cohaerentiam accepit, remanente illius medullosa materia. Et sermonem de iis quæ intus ab ea facta sunt abbre- vians, cum consequentibus percurro. Natus enim est, ut dicis, ex Saturno et Rhea, id est, ex tem- pore et materia, primo quidem Pluto, velut fæx quæ infra secessit: secundo autem Neptunus dimi- dia est humida substantia, inferiori naturæ ponde rosissimæ supernatans. Tertia vero soboles suprema est atque æther, scilicet Jupiter,quæ absorpta non |
περίοδον (7). Αὐταὶ δὲ αἱ μεταμορφώσεις κ τοῦ παν- A
ταχῆ διήκοντος Διὸς αἱ πολλαὶ νοείσθωσαν σοι τροπαί τὰς δὲ μυρίας αὐτοῦ 18 γυναίκας ἐνιαυτοὺς ἢ γενεάς ἐπινόει. Απ᾿ αὐτοῦ γὰρ τοῦ αἰθέρος ἡ διικνουμένη 18 τὸν 17 ἀέρα δύναμις, ἑκάστῳ ἐνιαυτῷ καὶ γενεᾷ συνουσιάζουσα, διαφόρως αὐτὸν τρέπει, καὶ οὕτως γεννα ἢ φθείρει τὰ ὡραῖα. Καὶ παῖδες μὲν λέγονται οἱ 163 ὡραῖοι καρποὶ, αἱ δὲ πρὸς τοὺς ἄφρονας δείξεις 18 αἱ κατ' ἐνίους καιροὺς ἀκαρπίαι. ΧΙ. Ταῦτα τοῦ ᾿Αππίωνος ἀλληγοροῦντος, σύννους ὢν ἐγὼ ἔδοξα τοῖς ὑπ' αὐτοῦ λεγομένοις μὴ παρακο λουθεῖν. Διὸ 19 τὸν λόγον ἐγκύψας ἔφη μοι· Εἰ μὴ παρακολουθεῖς οἷς λέγω, τί καὶ τὴν ἀρχὴν διαλέγομαι; Κἀγὼ ἀπεκρινάμην· Μή με ὑπολάμβανε ἀναισθήτως ἔχειν τῶν ὑπὸ σοῦ λεγομένων. Πάνυ γὰρ αὐτὰ συνίημι, ἅτε δὴ οὐ πρῶτον αὐτῶν ἀκηκοώς. Ἵνα δὲ γνῷς ὅτι οὐκ ἀγνοῶ τὰ ὑπὸ σοῦ λεγόμενα, τὰ μέν σοι ῥηθέντα ἐπιτεμοῦμαι, τῶν δὲ παραλειφθέντων σοι κατ' ἀκο- λουθίαν, ὡς παρ' ἑτέρων ἤκουσα, ἀποπληρώσω τὰς ἀλληγορίας. Καὶ ὁ ᾿Αππίων ἔφη· Ποίησον οὕτως ὡς λέγεις. ΧΙΙ. Κἀγὼ ἀπεκρινάμην Παρίημι νῦν ἐπ' ἀκριβές λέγειν τὸ ἐκ τῆς ἀπείρου ὕλης κατ᾽ τὸ ἐπιτυχίαν κράτ σεως ἀποκτηθὲν ἔμψυχον ὠόν, οὗ ῥαγέντος κατά τινας ἀρξενόθηλυς ἐξέθορεν Φανής. Καὶ πάντ' ἐκεῖνα Επιτέμνομαι, μέχρις οὗ τὸ ῥαγὲν κύτος τὴν ἁρμονίαν ἔλαβεν, ὑπολειφθείσης αὐτοῦ μυελώδους ὕλης· καὶ τὸν λόγον τῶν ὑπ' 21 αὐτῆς ἔνδοθεν γενομένων ἐπικε φαλαιῶν 22 μετὰ τῶν ἀκολούθων ἐπιτρέχω. Εγεν- νήθη γάρ, ὡς λέγεις, ἐκ Κρόνου καὶ Ῥέας, υπό τε χρόνου καὶ ὕλης τὰ μὲν πρῶτα Πλούτων, ὡς ἡ 20 κάτω παραχωρήσασα ὑποστάθμη· δεύτερα δὲ Ποσει. C δῶν ἡμίσεια 24 ἐστιν 164 ὑγρὰ οὐσία ἐπιπολάσασα τῇ κάτω ὁλκοτάτη 28 φύσει. Ἡ δὲ τρίτη ἀνωτάτη τε καὶ αἰθὴρ οὖσα, ὅσπερ ἐστὶ Ζεὺς, ἥτις 26 οὐ κατε' ' |
@VARIE LECTIONES.
14 μεταμορφώσεις. Ο in textu. μεταμορφώσης al. man. ad oram 15 αὐτῶν Ο. 16 διηνουμένη Cl et S, qui conj. διικνουμένη, ut jam evulgaverat C. 17 των Ο. 18 ἄρρενας μίξεις palmaria est conject. Ci. 19 δι 8 C. 20 κατά 0. 21 Leg. fort. ἐπ'. S. 22 ἐπὶ κεφαλαίων Ο. 3 ή add. c. Ο. 2 Ποσειδῶν ἡμίσεια scripsi ex conjectura, Ποσειδῶν, ὡς ἥ τις α, Ποσειδών δς ημις (sic) O, Ποσειδῶν, ὅστις legi vult D. 25 Ita S, ὁλκωτάτη C, Ο. Comparativus ὁλκότερος occurrit hom. ix, 15. Tum ὥσπερ C, ὅπερ vel ὅσπερ jam propo- suit S. 20 ητις (sic) 0. |
περὶ τῶν ἀνθρωπίνων ψυχῶν αἰνίττεσθαι, ἃς παντο
δαποῖς περιέχεσθαι σώμασι λέγουσι καὶ γὰρ Λατί νων τινὰς τῇ σφῶν διαλέκτῳ ἄπρους, καὶ σκώπρους, λασούρους τε καὶ μερούλους καλεῖν. Quid, amabo, sibi volunt voces, σκώπους λασούρους ? Scriben- dumne est σκρώτους et λάρους quod conjectabam ? ut primum sit Scrophæ cognomen,proprium fami- liæ Romanæ Tremelliorum, in Varrone et Macro- bio; posterius vero, prænomen Lartis. Nam Lar llerminii consulis, Tolumnii Velentium regis, et Porsennæ regis Clusinorum prænomen, Græcis est Λάρος : putaveruntque forsan Græcorum nonnulli non mediocri errore, deduci hoc vocis a laro ave. Hæc si vera non videbuntur, alia libenter accipie- mus.Restat ut Latinam interpretationem subnecta- mus. Vulgus existimare, hoc ad zodiaci circulum respicere: veram tamen opinionem et accuratam esse, quæ censet illud de animabus humanis aliquid subin- nuere, quas omne genus corporibus circumdatas aiunt. Etenim Latinos (f. Λατίνους) aliquos sua lin- gua Apros et Scrofas, Lares (pro Larles) atque Me- rulas appellare. Ib. |
@VARIORUM NOTAE.
tus ad ortus refertur. Quo loci nota connecti in ver- sione binas lectiones, ανατολάς et ἀνατολάς, ἀναπο λεῖν εἰ ἀνατολεῖν, cum originis ratio posteriorem excludat. Cor. (7) Ὃν και Μίθραν ἐκάλεσαν, ἐνιαυτοῦ συμ - πληροῦνται περίοδον. Hanc in rem singularis est locus Hieronymi ad caput m Amosi prophetæ. Ba- silides omnipotentem Deum portentoso nomine appel-* lat "Αβραξας, et eumdem secundum Græcas litteras, et annui cursus numerum dicit in solis circulo conti- neri: quem ethnici sub eodem numero aliarum litte- rarum vocant Μίθραν seu potius Μείθραν aut quod alii legunt Μήθρην ut idem numerus constet : nim mirum 365, qui in "Αφραξας et in Μείθρας ac Μή θρης invenitur. De Mithra alii multa subministra- bunt. Ego vero duntaxat proponam doctis exami- nanda verba corrupta et obscura Porphyrii lib. IV De abstinentia, cap. 16, ubi ex Pallade scriptore rationem reddens cur Mithræ mysteriis initiati no- minibus animalium appellarentur, ait : Τὴν κοινὴν φορὰν ο έσθαι, ὡς πρὸς τὴν του ζωδιακού κύκλου ἀποτείνειν' τὴν δὲ ἀληθινὴν ὑπόληψιν καὶ ἀκριβῆ' ' |
