@203 S. CLEMENTIS I ROM. PONT. OPERA DUBIA. 204
|
nomen dedere..
utpote vitalis et in altum tendens, in aerem evola- Α vit, qui prudentissimus est propter puritaten. Suo igitur calore Jupiter, hoc est substantia fer- vida, haurit quod relictum est id subjecto humido scilicet tenuissimum divinumque spiritum, cui Metis VIII. Ad ætheris autem verticem veniens, et ab eo imbitum, velut humidum sicco permistum, quando perpetuum indidit palpitationis motum, gignit intelligentiam, quam et Palladem a palpitando cognominant; quæ est artificiosissima prudentia, qua usus æthereus artifex universum mundum fabricatus est. Ab ipso autem penetrante Jove, seu fervidissimo æthere, aer ad hæc usque loca perve- nit, quem Junonem nuncupant. Atque ideo ex atheris purissima substantia delapsa, tanquam femina ratione puritatis,comparatione praestantioris soror Jovis rite existimata est, ut quæ ex eadem substantia genita sit ; uvor vero,quod velut mulier B subjaceat. IX. Sumitur autein Juno quidem pro aeris bona temperie,quareet fecundissima est : Minerva vero, quam et Palladem vocant,cum ob summum calorem nihil possit producere, credita est virgo. Similiter- que interpretantur Dianam,quam pro inlinito aeris recessu accipiunt, quamque, quia ob summum frigus sterilis est, similiter virginem appellavere. Libertum vero, tanquam qui mentem turbet, nominant tur- bidam eam inebriantemque compagem, quæ a superioribus inferioribusque vaporibus oritur. At aquam terra inferiorem, cum natura sit una et omnes terrestres meatus trajiciat atque in multa dividatur, quasi concisam, Osirin nuncuparunt. Et vero sumunt Adonin pro pulchris temporibus, Ve- nerem pro concubitu et generatione, Cererem pro terra, Proserpinam pro seminibus, et Bacchum quidam pro vite. X.Atque omnia hujusmodi pariter aliquam ejus- dem generis habere allegoriam existimato. Apolli- nem vero puta esse circumeuntem solem, Jovis fcetum, quem et Mithram vi caverunt,qui anni am- |
ἡ ζέουσα οὐσία, τὸ καταλειφθὲν ἐν τῷ ὑποκειμένῳ
ὑγρῳ, τὸ ἰσχυρότατον * καὶ θεῖον ἀνιμᾶται 5 πνεῦμα, ὅπερ Μῆτιν ἐκάλεσαν. ρότητα. Τῇ οὖν ἰδίᾳ θερμότητα 3 ὁ Ζεὺς, τουτεστιν γεγενημένη γαμετὴ δὲ διὰ τὸ ὡς γυναῖκα ὑπο- VIII. Κατὰ κορυφῆς δὲ ὁ αὐτοῦ ἐλθὸν τοῦ αἰθέρος καὶ συμποθὲν ὑπ' αὐτοῦ, ὥσπερ ὑγρόν θερμῷ μιγέν, τὸν ἀεικίνητον παλμὸν ἐμποιῆσαν, γεννᾷ τὴν σύνε σιν, ἢν καὶ Παλλάδα επονομάζουσι διὰ τὸ πάλλε σθαι 7 (5), τεχνικωτάτην ούσαν φρόνησιν, ή χρώμενος τὸν πάντα ἐτεχνήσατο κόσμον ὁ αἰθέριος τεχνίτης. Απ' αὐτοῦ δὲ τοῦ διήκοντος Διός, τοῦ θερμοτάτου αἰθέρος, ὁ ἀὴρ μέχρι τῶν ἐνταῦθα διικνείται τόπων, ἣν ἐπονομάζουσιν Ἥραν. Καὶ διὸ 8 δὴ τῆς τοῦ αἰθέρος καθαρωτάτης οὐσίας ὑποβεβηκυία, ὡς θήλεια τὴν καθαρότητα, πρὸς σύγκρισιν τοῦ κρείττονος ἀδελφὴ Διὸς κατὰ τὸ εἰκὸς ἐνομίσθη, ὡς ἐκ τῆς αὐτῆς οὐσίας κεῖσθαι. ΙΧ. Παραλαμβάνεται δὲ ἡ μὲν "Πρα πρὸς ἀέρος εὐκρασίαν, διὸ 10 καὶ γονιμωτάτη ἐστίν· ἡ δὲ 'Αθηνα ἣν καὶ Παλλάδα λέγουσιν, διὰ τὸ ἄκρως θερμὸν γένε σίν τινος ποιῆσαι μὴ δυναμένη, παρθένος ἐνομίσθη ὁμοίως 162 δὲ καὶ "Αρτεμις ἑρμηνευομένη, ἣν εἰς τὸν κατώτατον μυχὸν τοῦ αέρος παραλαμβάνουσιν, καὶ δι' ἀκρότητα κρύους άγονον οὖσαν ὁμοίως παρθέ νον ἐκάλεσαν. Διόνυσον δὲ ὡς φρενών θολωτικών 11 ὀνομάζουσι τὴν ἀπὸ τῶν ἄνω τε καὶ κάτω ἀτμῶν θολερὰν καὶ μεθύουσαν σύστασιν. Τὸ δὲ κατωτέρω τῆς γῆς ὕδωρ, ἐν ἐν τῇ φύσει, καὶ διὰ πάντων τῶν χερσαίων πόρων διεῖρον 18, καὶ εἰς πολλὰ διαιρούμε νον, ὥσπερ συγκοπτόμενον, Οσιριν ἐκάλεσαν. Λαμ βάνουσι δὲ καὶ 'Αδωνιν εἰς ὡραίους καιρούς, Αφροδί την εἰς μίξιν καὶ γένεσιν, Δήμητρα εἰς γῆν, Κόρην 13 εἰς σπέρματα, καὶ Διόνυσόν τινες εἰς ἄμπελον. Χ. Καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα ὁμοίως τοιαύτην τινά αλληγορίαν ἔχοντα νόει μοι· Απόλλωνα δὲ ἥλιον τὸν περιπολοῦντα εἶναι νόμιζε (β), γονὴν ὄντα τοῦ Διὸς, ἂν καὶ Μίθραν ἐκάλεσαν, ἐνιαυτοῦ συμπληρούντα' ' |
@VARIE LECTIONES.
3 θερμότητα. Ο. 4 ἰσχνότατον C. 5 lta D., ὃν ἱμα τι α, ὀνόματι Ο. 6 και Ο. * Cfr. Lobeck Agl. p. 550 seqq. S. * ως Ο. ο θερών Ο. 10 δι' ὅ C. 11 θολυτικόν C. Cum o omisi Ci την ante θολεράν. 12 διέρπον conj. D, διήκον conjectare possint alii secundum S. 18 Δήμητραν εἰς τὴν (leg. γῆν), Κόρην G, Δήμητρα εἰς γῆν, Κόρην 5, Δήμητρα καὶ τὴν Κόρην Ο. |
@VARIORUM NOTÆ.
|
ris partem superiorem Minervam tenere dicunt. Et:
Minervam summum æthera esse dixerunt. Augusti- nus, De cuitate Dei lib. iv, cap. 10, et lib. vir, cap. 46. Potest etiam hic πάλλεσθαι sumi in sensu pas- sivo, juxta illud Etymologici : Παλλάς· ἡ ᾿Αθηνά. Η παρὰ τὸ ἀναπεπάλθαι ἐκ τῆς κεφαλῆς τοῦ Διός. Cor. (6) ᾿Απόλλωνα δὲ ἥλιον τὸν περιπολοῦντα εἶναι νόμιζε. Allusio ad aliud Apollinis veriloquium apud Platonem in Cratylo, Απόλλων quasi ἀπολῶν, hoc est ὁμοπολών : aut ad hæc Macrobiana ; Cleanthes ὡς ἀπ᾿ ἄλλων καὶ ἄλλων τόπων τὰς ἀνατολὰς ποιουμέ vo, quod ab aliis atque aliis locorum declinationibus faciat ortus. Cornificius arbitratur Appollinem nomi- natum ἀπὸ τοῦ ἀναπολεῖν, id est, quia intra circui- tum muudi, quem Græci πόλον appellant, impetu la |
(5) Παλμόν... πάλλεσθαι. Palpitationem, vibra-
tionem. Palpitare, vibrare. Vulgare Etymum. Pari mode Appollinem ἀπὸ τοῦ ἀεὶ πάλλειν τὰς ἀκτῖνας dictum vult Plato, teste Macrobio lib. i Saturnal., cap. 10 : ἀπὸ τῆς τῶν ἀκτίνων πάλσεως . Porphyrius apud Eusebium, Præparat evang. lib. mi, cap. 11 : ἀπὸ τοῦ πάλλειν τὰς ἀκτίνας τὰς ἰδίας. In Etymolo- gico. Est enim Minerva virtus solis, Porphyrio in cap. eodem Macrobii. Alii per Minervam summum etheris cacumem intelligunt, apud Macrob. lib.111, cap. 1; dque convenit cum his ncstri Operis ver bis, κατά κορυφῆς ἐλθὸν τοῦ αἰθέρος, et cum iis quæ Cornulus, Martianus, multique de Minerva scripsere. Minervum alii ætherium verticem, et summitatis ip- sius esse summum dixerunt.Arnobius,lib. 11; Ethe-' ' |
