Σελίδα:Patrologia Graeca vol 1.pdf/44

<tbody></tbody>

@87 AD S. CLEMENTEN 1 PAPAN 88

sime dimensis, supplevit et minio rubro notavil; eo nimirum consilio, ut quæ la laceris membranis temporis injuria consumpta desiderabantur, ab iis quæ addita vel suppleta fuerint lectores facilius secernerent. Quæ quidem supplementa Juniana posteriores editores, ut nacimulis clausa typis im- primerentur, diligenter curarunt. Magna enim- vero et laudanda Junii solertia, si fides ipsi adhi- benda, Verum secus sentiunt de eo deque ejus la- bore in describendo ms. Alexandrino viri longe doctissimi, Wollonus (4) in primis, Millius (2) et Grabius (3): ut proinde minus recte censuerit Fel- lus (4), actum scilicet irrito conatu acturun fuisse illum, qui post Junium ad exemplar Alexan- drinum omnia denuo exegisset; siquidem, subdit, ea babetur de eruditione, industria et fide D. Junii B apad omnes fama, ut eamdem suspicione aliqua labefactare, non iucivile modo, sed iniquum pror- sus videatur. Ai pretium fuerit operæ hic in medium proferre, quæ de Juniana Clementinarum Epistolarum edi- tione fuere ab ipso Grabio adnotata. Sic autem se habent (5): Quæ ex collatione (ms. codicis Alexan- drini) emendationem præbent, ad hæc fere capita reducuntur. 1. Nonnulla in editis omittuntur quæ in prototypo exstant, ut ex versione Latina constat. II. Haud pauca vocabula litteris miniatis eduntur, quæ in codice exstant; quod factum esse a typo- thetis verisimile est. II. Sunt haud pauca, quæ non recte exscripsit editor. IV. Nonnulla aliter scripta sunt, quam editor repræsentavit ex singu- Lari quadam ejus opinione; qua adduci non potuit, ut scriptionem veterem aliter exhiberet, quam se- condum vulgarein scribendi morem. V. Sæpe cum ipse male exscripserit, correctionem ex conjectura addit ad marginem; quæ correctio in ipso codice reperitur. ▸ Hactenus Grabius. Quibus ergo vitiis laborant editiones ferme omnes, utpote quæ fuere ad Junianam exacta: quod quidem liquido patet ex Wolloniana, omnium emendatissima. Hæc igitur Cantabrigiensis satis luculenta Excosts in vulgus prodiit anno 1718, summa cura Henrici Wottoni elaborata. Eam enim haud semel exigens V. C. ad fidem ms. codicis Alexandrini, adhibito ellam Junii edito cum eodem codice a Millio atque D a Grablo collato, Junianum textum quem cæteri editores sunt secuti, octogies emendavit supplevit que; quæ vero aberant a ms. exemplart, atque a Junio litteris miniatis designabantur, minutioribus typis imprimenda curavit. Sed præstat Woltonum ipsum audire, qui consilium studiumque suum in hac editione adornanda hisce verbis exponit (6): Cum primum mecum decrevissem editionem S. Clementis in me suscipere, Grabii Milliique exem- 31. {(1) Prolegom. ad Bibl. polyglott., Sect. x, § (2) Apud Russel., edit. PP. Apost., tom. 1, part. I, p. 256. 13). Prolegom. ad vers. LXX, cap. n, § 1.}

plaria quae eorum uterque cum ms, codice quam accurate contulerat, mihi comparavi, atque iHorum collationes et emendationes diligenter ad oram libri mei adnotavi. Quod cum egissem, ms. codi- cem quanta fieri potuit diligentia plus quam semel de novo contuli; quem, cum unicus sit, usque ad litteram secutus sum, præterquam in abbreviatio nibus, quas hoc in loco potius adnotandas duxi. Hujusmodi sunt: Σ pro Beds, KE pro Kopios, E ΘΣ Θεός, Κύριος, pro Ἰησοῦς, ΧΣ pro Χριστός, ΠΝΑ et ΠΝΣ pro Πνεῦμα et Πνεύματος, ΟΥ̓͂ΝΟΣ pro οὐρανός, ΑΠΟΣ pro άνθρωπος, ΙΣΑ et IHΛ pro Ισραήλ, IAM pro Ιερουσαλήμ, ΠPA pro πατέρα. Ubi vero codex ms. discedit a vulgari scribendi ratione, vel parum recte se habet, veram ac usitatiorem scribendi ra- tionem, ut et lectiones, emendationes et conjectu- ras Junii, Boisii, Cotelerii, Felli, Colomesii ac Cle- rick, inter variantes lectiones posui. Plurimis etiam in locis textum emendavi et suæ integritati restitui, ubi parum recte a Junio describebatur. - Quæ me ad hanc editionem suscipiendam præcipue impulerant, hæc fuerunt: ne deesset emendation Græci textas editio, etc Banc autem Wottonia- nam editionem, omnium licet accuratissimam, qui deinceps epistolas Clementinas typis excuderunt viri eruditi, si Richardum Russelium excipias, præteriere inconsultam. Quod quidem mirum, sin minus de reliquis, al saltem de Clerico qui eamdem præ manibus habuit: ex ea enim selectiores Boisil adnotationes a Wottono tum primum editas descri- psit, quas in secundam Amstelodamensem Patrum apostolicorum editionem Cotelerianam transtulit. At eo in primis nomine illam insuper babuisse videtur Clericus, quod editor Cantabrigiensis tum Eduardi Bernardi notulas quíbus Epistolæ 1 adbevelav ele- vare conatus est exsullarit, tum ipsummet Cleri- cum identidem haud immerito castigarit. Quandoquidem vero Russelii mentio incidit, lud interest adnotare, industrium hunc editorem in suis Patrum apostolicorum operibus genuinis, Lon- dini anno 1746 evulgatis, Wottonianani editionem præ cæteris sibi sequendam jure censuisse. Qui et ad calcem secundæ partis voluminis 1 laudabill consilio pleraque subjecit adnotata, ex Joannis Millii apographo accurate ad ms. codicis Alexan- drini fidem exacto descripta: quæ quidem adno- tata Wottonum prætermisisse, quamvis et ipse apo- graphum Millianum sibi comparasse asseveret, miror enimvero; eo vel maxime quod nonnulla in iis reperiantur, quibus ex eodem ms. vetustissimo codicum editorum lectio passim exactior red- ditur. Neque porro illud prætermittendum, V. C. Joanni Ludovico Frey, qui anno 1742 Epistolas Patrum {(4) Præfat. ad epist. 1 Clem., edit. Oxon., 1869. (5) Apud Woltonuin ad calcem epist. Clem., pag. 102. (6) Præfat., p. ccVII.}