Αυτή η σελίδα δεν έχει ελεγχθεί ακόμη για πιθανά λάθη.
@85 PROCEMIA VARIORUM. 86 |
@III. EX EDITIONE GALLANDI. (Fet. Patr. L. 1, Venet. 1765, In-fol., p. xi.) SYNOPSIS DISSERTATIONIS. SECTIO I. 1. Nonnulla de Clemente R. cujus quatuor supersunt epistole. Et primum quidem de duabus ad Corinthios. Studium in iis hic iterum evulgatis, adhibitum. II. Prioris epistole Corinthiace præstantia et integritas asserta. Conjectura de illius interpolatione, explose. III. Posterioris item sinceritas astruitur et confirmatur. IV. Adversariorum objectiones tolluntur: quarum prima e dissimilitudine styli desumpta. V. Falso existimatur illa fuisse a sanctis Patribus reprobala. Suspecta fides Eusebii. Dionysii Corinthio- ram episcopi locus discussus. VI. Ejusdem epistole cum priore consensus, judice vel ipso Photio. VII. Pseudo-Justini locus immerito objectus. VIII. Solvuntur argumenta, quibus notham suspicatur epistolam Hermannus Venema. Clemens origine gentils, non Judeus. Christianismus, ejus ætate, longe lateque propagatus. Epistola 1 locus insignis da Christi divinitate propugnatus. IX. Tempus quo utraque epistola scripta fuerit, inquiritur. SECTIO II. X. Ejusdem Clementis Epistola 2 ad Virgines, nuper edita. Nova recensione hic denuo typis excuse. XI. Argumenta quibus harum epistolarum ingenuitas confirmatur, alia externa, interna alia. Epiphanii testimonium excutitur ac defenditur. XIl. Testimonium item Hieronymi expensum, illustratum assertumque. Aliis etiam nonnullis Patribus antiquioribus eadem epistola haud incomperte. XIII. Characteres interni propositi. Aliquot sententia Syriacarum epistolarum, in Corinthiacis quoqite accurrunt. Eadem utrobique scribendi et ratiocinandi methodus. Mores denique vere apostolici. XIV. Diluitur de Grapte cujus mentio apud Hermam, Clementis Romani uxore, lepidum Hermanni Ve- neme commentum. Duo epistola 1 ad Corinthios loca vindicata. Quæ vero Virginibus inscribuntur, Græcis litteris fuisse primum exarate perhibentur, Ecclesia in pace constituta. |
@SECTIO I. DE DUABUS EPISTOLIS AD CORINTINOS. |
I. Clemens Romanus, sanctorum Patrum quot- quot exstant vetustissimus, neque uno nomine primus, chorum ducit: vir plane apostolicus, ab ipsis nempe apostolis institutus, Petri quoque disci- pulus et Pauli cuvapyós; cui proinde ab iisdem apostolorum principibus evangelium ipsorum san- guine recens signatum, concreditum fuisse perhi- betur; cujus scripta tantum non Osómvevota; cujus denique nomen, dum adhuc in terris ageret, Spiritu sancto testante", scriptum erat in libro vita. Hic igitur summus Ecclesiæ universæ pontifex, pastor et doctor egregius, plura sane perscripserit aposto- licæ doctrinæ monumenta, quibus. Christianam re- ligionem illustraret confirmaretque: verum ex his aihil ferme aliud est reliqui nisi quatuor Epistolæ, quibus fidei ac pietatis institutionem quam ab |
A apostolis hauserat, sancte custoditam et religiose servatam, fideliter ad nos usque transmisit,, Harum duæ priores Corinthiis inscriptæ, circa elapsi sæculi medium; duæ vero posteriores de virginitate per- tractantes, nuper demum e bibliothecarum tene- bris erutæ, in lucem prodierunt. De utrisque no- bis agendum. Nunc vero de duabus epistolis Co- rinthiacis. Has itaque anno 1633, e vetustissimo ms. codice Alexandrino edidit Oxonii primus omnium Patri- cius Junius priorem quidem, addita Latina ver- sione notisque illustratam; posterioris vero reli- quias Græce tantum ad calcem rejectas. Quo vero suum pensum rite absolveret editor, voces deper- ditas, ut ipsemet in præfatione testatur, et litteras vetustate exesas, spatiis et interstitiis accuratis- |
