τίσῃ τὸν νοῦν διὰ τοῦ φωτὸς τῆς χαρᾶς καὶ τῆς παρηγορίας, ὅπερ συνηθίζει νὰ γεννᾷ ἡ εὐχὴ εἰς τὰς ἐνθυμήσεις ἡμῶν, καὶ μάλιστα ὅταν ἔχῃ ὕλην ἀπὸ τὰς θείας γραφάς, καὶ προσοχὴν ἔξυπνον τοῦ νοός· καθότι ἡ παντοτεινή μελέτη, ἡ γινομένη εἰς τὰς θείας γραφάς, πληροῖ τὴν ψυχὴν ἀπὸ ἀκατανόητον θαυμασμὸν καὶ θείαν εὐφροσύνην. Τῷ δὲ Θεῷ ἡμῶν εἴη δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας.
Περὶ τῶν ἡσυχαστῶν, πότε ἄρχονται νὰ γνωρίζωσι, ποῦ ἔφθασαν διὰ τῶν πνευματικῶν αἱ τῶν κόπων, πλέοντες τὴν ἀπέραντον θάλασσαν τῆς ἡσυχαστικῆς ζωῆς, καὶ πότε δύνανται νὰ ἐλπίσωσιν ὀλίγον, ὅτι οἱ κόποι αὑτῶν ἤρχισαν νὰ δίδωσιν εἰς αὐτοὺς καρπούς. Σοι λέγω πρᾶγμα, ἀγαπητέ, καὶ μὴ διστάσης νὰ πιστεύ σῃς αὐτὸ ὡς μηδαμινόν, μήτε νὰ καταφρονήσῃς τοὺς ἐπιλοί. πους μου λόγους· διότι ἐκεῖνοι, οἵτινες μοὶ παρέδωκαν τὰ δι' αὐ τῶν ἐκτιθέμενα, εἶναι ἀληθεῖς. Αλήθειαν δὲ σοὶ λέγω καὶ εἰς τοῦτον μου τὸν λόγον, καθὼς καὶ εἰς ὅλους τοὺς ἄλλους. Γνώ ριζε λοιπὸν καλῶς, ὅτι ἐὰν κρεμάσῃς σεαυτὸν ἀπὸ τὰ βλέφα ρα τῶν ὀμμάτων σου, μὴ νομίσῃς, ὅτι ἀπέκτησας καλόν τι εἰς τὴν πολιτείαν τῆς ἡσυχίας σου, ἕως ὅτου δὲν ἤθελες φθά σει τὰ πολλὰ δάκρυα· διότι ἐν ὅσῳ δὲν φθάσεις εἰς αὐτά, ἀκός μη ἕως τότε τὰ κρυπτά σου ὑπηρετοῦσιν εἰς τὰ πράγματα τοῦ κόσμου, ἤγουν εὑρίσκεσα: εἰσέτι εἰς τὴν διαγωγὴν τῶν κοσμι |
Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/90
Αυτή η σελίδα δεν έχει ελεγχθεί ακόμη για πιθανά λάθη.
