Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/83

εἶναι ὡς ἐν μονογενές μέλος, κεχωρισμένον ἐκ τῆς βοηθείας τῶν ἄλλων μελῶν, καὶ ὡς τοιαύτη θεωρεῖται καὶ ὑπὸ τῶν ἐνα ρέτων καὶ διακριτικῶν ἡσυχαστῶν. Καί πάλιν, ἐὰν βλέπῃς, ὅτι εἰς ἕκαστον λογισμόν, κινού μενον εἰς τὴν ψυχήν σου, καὶ εἰς πᾶσαν ἐνθύμησιν καὶ θεω ρίαν, γενομένας εἰς τὴν ἡσυχίαν σου, οἱ ὀφθαλμοί σου πλη ροῦνται δακρύων χωρίς τινος βίας, καὶ βρέχουσι τὰς παρειάς σου, γνώριζε τότε, ὅτι ἤρξατο νὰ γίνη ἔμπροσθέν σου ἄνοιγ μα φραγμοῦ πρὸς καταστροφὴν τοῦ ἐχθροῦ σου. Καὶ πάλιν, ἐὰν αἰσθάνησαι εἰς ἑαυτὸν ἀπὸ καιρὸν εἰς και ρόν, ὅτι ὁ νοῦς σου κατέρχεται ἀφ' ἑαυτοῦ εἰς τὴν καρδίαν σου, χωρίς σὺ νὰ πράττης τοῦτο κατὰ τὴν τάξιν καὶ συνή θειαν, καὶ διαμένει ἐκεῖ ὥραν τινά, ἢ ὅσον εἶναι σύνηθες, καὶ μετὰ ταῦτα βλέπεις, ὅτι παρελύθησαν τὰ μέλη τοῦ σώματός ὡς ἀπὸ ἀσθένειαν, καὶ βασιλεύει ἡ εἰρήνη εἰς τοὺς λογισμούς σου, καὶ ὅτι αὐτὸ διαμένει εἰς σὲ ἐπὶ πολύ, γνώριζε τότε, ὅτι ἤρξατο ἡ νεφέλη τῆς χάριτος τοῦ ἁγίου Πνεύματος νὰ ἐπι σκιάζῃ τὴν σκηνὴν τῆς καρδίας σου. Αφοῦ δὲ κάμης πολὺν καιρὸν εἰς τὴν ἡσυχίαν, παρατήρη σον, καὶ ἐὰν εὕρης, ὅτι ἡ ψυχή σου κυριεύεται ἀπὸ λογισμούς, οἵτινες ἀποσπῶσι καὶ ἐξουσιάζουσιν αὐτήν, καὶ βιαίως πᾶσαν ὥραν αἰχμαλωτίζεται ὑπ' αὐτῶν, καὶ ὁδηγοῦσι τὸν νοῦν ἐν πάσει περιστάσει εἰς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἄλλοτε ἐπράχθησαν ὑπ' αὐτῆς τῆς ψυχῆς, ἢ ἐπιθυμεῖ νὰ ἐξετάζῃ τὰ μάταια πράγ ματα, γνώριζε τότε καλῶς, ὅτι ματαίως κοπιάζεις εἰς τὴν ἡσυχίαν, καὶ ὅτι ἡ ψυχή σου περιπλανᾶται τῇδε κἀκεῖσε άνω- φελῶς, καὶ δίδονται εἰς αὐτὴν ἀφορμαὶ ἀπὸ τὰ ἔξω πράγ ματα ἕνεκα τῆς ἐσωτερικῆς ἀμελείας, τῆς προερχομένης ἀπὸ τὴν παράβλεψιν τῶν καθηκόντων, καὶ μάλιστα ἀπὸ τὴν παρά- βλεψιν τῆς ἀγρυπνίας καὶ τῆς ἀναγνώσεως· λοιπὸν προλα βὼν διόρθωσον παρευθὺς τὸν ἑαυτόν σου. Ὅταν δὲ κατὰ τὰς τοιαύτας περιστάσεις συνέλθης εἰς τὸν