ΛΟΓΟΣ ΙΑ΄. Περὶ τοῦ ὅτι δὲν πρέπει ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ, ὅστις ἐπτώχευσεν ἀπὸ τὰ τοῦ κόσμου, καὶ ἐξῆλθεν εἰς ἀναζήτησιν τοῦ Θεοῦ, ἐπειδὴ δὲν ἔφθασεν εἰς τὴν ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας, νὰ φοβηθῇ, καὶ νὰ παύσῃ πλέον ἀπὸ τὴν ἀναζήτησιν τοῦ Θεοῦ, καὶ νὰ ψυχράνῃ τὴν θέρμην αὑτοῦ, τὴν γεννωμένην ἀπὸ τὸν θεῖον πόθον καὶ τὴν ἔρευναν τῶν θείων μυστηρίων, ἀπὸ τὰ ὁποῖα αἴτια τοῦ φόβου συμβαίνει νὰ ταράττηται ὁ νοῦς διὰ τῆς ἐνθυμήσεως τῶν παθῶν. ΤΡΕΙΣ εἶναι αἱ τάξεις, διὰ τῶν ὁποίων προκόπτει ὁ ἄνθρω- πος εἰς τὴν ἀρετήν· πρώτη, ἡ τάξις τῶν ἀρχαρίων, δευτέρα, ἡ μεσαία τῶν ἀγωνιζομένων, και τρίτη, ἡ τάξις τῶν τελείων. Καὶ ἐκεῖνος μὲν ὅστις εὑρίσκεται εἰς τὴν πρώτην τάξιν, ἐὰν τὸ φρόνημα αὐτοῦ κλίνῃ εἰς τὸ καλόν, ἀλλ' ὅμως ὁ νοῦς αὐτ τοῦ κινεῖται εἰσέτι ὑπὸ τῶν παθῶν. Ἡ δὲ δευτέρα εὑρίσκεται μεταξὺ τῆς ἐμπαθοῦς καὶ ἀπαθοῦς καταστάσεως, δηλαδή, καὶ οἱ καλοὶ καὶ οἱ κακοὶ λογισμοί κινοῦνται ἐπίσης εἰς αὐ τόν, καὶ δὲν παύει ποσῶς ἀπὸ τοῦ νὰ ἀναβρύῃ εἰς αὐτὸν καὶ τὸ φῶς καὶ τὸ σκότος ἐπίσης. Ἐὰν δὲ ὀλίγον παύσῃ ἀπὸ τὴν συνεχὴ ἀνάγνωσιν τῶν θείων γραφῶν, καὶ ἀπὸ τοῦ νὰ φαντάζηται τὰ θεῖα νοήματα, διὰ τῶν ὁποίων ἐξάπτεται εἰς τοὺς τρόπους τοῦ Θεοῦ κατὰ τὴν δύναμιν αὐτοῦ μετὰ τῆς προφυλάξεως τῶν ἔξω πραγμάτων, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐξωτερι κὴν προφύλαξιν γίνεται καὶ ἡ ἐσωτερικὴ προφύλαξις της καρ- δίας, καὶ τὸ ἀρκετὸν ἔργον τῶν ἀρετῶν, ὁ τοιοῦτος εὐκόλως ἕλκεται ὑπὸ τῶν παθῶν. Ἐὰν ὅμως αὐξήσῃ τὸν ἑαυτοῦ πό |
Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/79
Αυτή η σελίδα δεν έχει ελεγχθεί ακόμη για πιθανά λάθη.
