Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/505

τῆς ἀποκαλύψεως εἶδε ταῦτα εἰς τὸν τόπον αὐτῶν, δὲν ἔσχη μάτισε σύγκρισιν, ὥστε νὰ εἴπῃ αὐτὰ εἰς ἄλλον τόπον, οὔτε, ἐὰν ἤθελεν, ἐδύνατο νὰ εἴπῃ αὐτά· ἐπειδὴ δὲν εἶδεν αὐτὰ διὰ τῶν σωματικῶν αἰσθήσεων· καθότι ὁ νοῦς πᾶν ὅ,τι δέχεται διὰ τῶν σωματικῶν αἰσθήσεων, δύναται καὶ νὰ ἑρμηνεύσῃ πά λιν δι' αὐτῶν εἰς τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους· ὅ,τι ὅμως ἐντὸς ἑαυτοῦ ἐν αἰσθήσει βλέπει εἰς τὸν τόπον τοῦ πνεύματος, ἢ ἀκούει, ἡ αἰσθάνεται, ὅταν στρέφηται εἰς τὸ σῶμα, δὲν δύ ναται νὰ διηγηθῇ αὐτό, ἀλλ' ἐνθυμεῖται μόνον, ὅτι εἶδεν αὐτό, ἀλλὰ τὸ πῶς εἶδε, δὲν ἠμπορεῖ νὰ διηγηθῇ καθαρῶς. Ἐκ τούτου ἀναιροῦνται τὰ ψευδοσυγγράμματα τῶν αἱρε τικῶν, τὰ ὁποῖα ὀνομάζονται ἀποκαλύψεις, ἅτινα συνέγραψαν οἱ διεφθαρμένοι αἱρεσιάρχαι ἐκ δαιμονικής φαντασίας· εἰς τὰ ὁποῖα διηγοῦνται περὶ τῶν κατοικιῶν τοῦ στερεώματος, περὶ τῶν εἰσόδων τοῦ νοὸς εἰς τὸν οὐρανόν, περὶ τῶν ἰδιαιτέρων τόπων τῆς κρίσεως, περὶ τῶν πολυτρόπων τύπων τῶν ἀγγέ λων καὶ περὶ τῆς ἐνεργείας αὐτῶν· πάντα ταῦτά εἰσι σκιὰ καὶ πλάνη τοῦ νοός, τοῦ μεμεθυσμένου ἀπὸ ἔπαρσιν, καὶ πα ραφρονουμένου διὰ τῆς ἐνεργείας τῶν δαιμόνων. Διὰ τοῦτο ὁ μακάριος Παῦλος διὰ τῆς σιωπῆς ἀπέκλεισε τὴν θύραν κατὰ πρόσωπον πάσης ἄλλης θεωρίας· ἐπειδὴ πᾶσα θεωρία, τὴν ὁποίαν δύναται ἡ γλῶσσα νὰ διηγηθῇ εἰς τοὺς ἀνθρώ πους, εἶναι φαντασία τῶν λογισμῶν τῆς ψυχῆς, καὶ ὄχι ἐ- νέργεια τῆς χάριτος· διότι ἐὰν ὁ νοῦς ἠδύνατο νὰ παραστήσῃ τὰ ὅσα εἶδε, ἤθελε σχηματίσει καὶ σύγκρισιν. Η οσιότης σου λοιπόν, ταῦτα πάντα γνωρίζων, παρατή ρησον τὰς φαντασίας τῶν βαθέων λογισμῶν· ἐπειδὴ ὁ πόλε μος οὗτος κατ' ἐξοχὴν συμβαίνει εἰς τοὺς μοναχοὺς ἐκείνους, οἵτινες ἔχουσιν ὀξύτητα νοός, καὶ ἐξετάζουσι τὰς καινοδοξα. σίας, καὶ ἐπιθυμοῦσι τοὺς νεωτερισμούς, καὶ φιλονεικοῦσι κατὰ πρόσωπον. Ἔστω δέ σοι εἰς παράδειγμα τὸ ἑξῆς. Μαλπᾶς τις ονόματι, καταγόμενος ἀπὸ τὴν Ἔδεσσαν, ἐνῷ 31*