Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/487

τὴν ὁποίαν εἴπομεν καθαρότητα τῆς ψυχῆς, ἴσως εἴμεθα ὑπὸ κατηγορίαν· διότι υπάρχει σημεῖον ὑπερηφανείας καὶ οἰήσεως τὸ νὰ ζητῶμεν παρὰ Θεοῦ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἡ θεία γραφὴ καὶ οἱ ἅγιοι πατέρες διδάσκουσιν εἰς ἡμᾶς, καὶ αὐτὸς ὁ μοναχὸς δι' αὐτὸ ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ κόσμου εἰς τὴν ἔρημον. Αλλ' ἐγὼ νομίζω, ὦ ἅγιε, ὅτι καθὼς ὁ υἱὸς δὲν διστάζει εἰς τὰς προθέ σεις τοῦ πατρὸς αὑτοῦ, καὶ δὲν ζητεῖ παρ' αὐτοῦ τόσον ἀπο- τόμως, λέγων, δίδαξόν με ταύτην ἢ ἐκείνην τὴν τέχνην, ἢ δός μοι ταῦτα ἢ ἐκεῖνα τὰ πράγματα, οὕτω πρέπει καὶ εἰς τὸν μοναχὸν νὰ μὴ διακρίνη καὶ ζητῇ παρὰ Θεοῦ, λέγων, δός μοι τάδε καὶ τάδε· διότι πρέπει νὰ γνωρίζῃ, ὅτι καθώς προνοεῖ ὁ πατὴρ περὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, οὕτω καὶ ὁ Θεὸς περὶ ἡμῶν. Διὰ τοῦτο λοιπὸν πρέπει ἡμεῖς νὰ ταπεινώσωμεν ἑαυ τούς, καὶ νὰ λυπηθῶμεν διὰ τὰ ἁμαρτήματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἑκουσίως ἢ ἀκουσίως δι' ἔργων ἢ κατὰ διάνοιαν ἐπράξαμεν, καὶ νὰ εἴπωμεν μετά συντετριμμένης καρδίας τὸ τοῦ Τελώνου, « ὁ Θεὸς ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ, » καὶ νὰ ἐργαζώμεθα κρυπτῶς καὶ φανερῶς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὁ Κύριος ἡμῶν ἐδίδα ξεν, εἰπών, « ὅταν ποιήσητε πάντα τὰ προστεταγμένα ὑμῖν, είπατε, ὅτι ἀχρεῖοι δοῦλοί ἐσμεν, ὃ ὀφείλομεν ποιῆσαι, πε ποιήκαμεν, » ἵνα μαρτυρήσῃ καὶ ἡ συνείδησίς σου, ὅτι ὑπάρ χεις ἀχρεῖος δοῦλος, καὶ ἔχεις χρείαν ἐλέους. Γνωρίζεις καὶ σύ, ὅτι τὰ ἔργα δὲν ἀνοίγουσι τὴν κεκλεισμένην θύραν της καρδίας, ἀλλ᾽ ἡ συντετριμμένη καρδία καὶ ἡ ταπείνωσις τῆς ψυχῆς, ὅταν νικῶμεν τὰ πάθη διὰ τῆς ταπεινώσεως, καὶ ὄχι διὰ τῆς περιφρονήσεως· διότι ὅστις ὑπάρχει κατὰ τὴν ψυχὴν ἄρρωστος, κατὰ πρῶτον ταπεινοῦται, καὶ φροντίζει περὶ τῆς θεραπείας τῶν παθῶν αὑτοῦ, καὶ ἔπειτα ζητεῖ νὰ γίνῃ βασι λεύς· καθόσον ἡ καθαρότης καὶ ἡ ὑγεία τῆς ψυχῆς εἶναι ἡ βα σιλεία τῆς ψυχῆς. Καὶ καθὼς ὁ ἀσθενὴς υἱὸς δὲν λέγει εἰς τὸν ἑαυτοῦ πατέρα ποίησόν με βασιλέα, ἀλλὰ φροντίζει πρώτ τον περὶ τῆς ἀσθενείας αὐτοῦ, καὶ ἀφοῦ γίνῃ ὑγιής, πάντως 30