Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/470

καθὼς καὶ εἰς ὅλα τὰ πολυκαιρινὰ καὶ σκληρὰ αὐτοῦ ἔργαν καὶ καθὼς οἱ ὀφθαλμοὶ τοῦ κυβερνήτου προσέχουσιν εἰς τοὺς ἀστέρας, οὕτω προσέχει καὶ ὁ μοναστής διὰ τῆς ἐσωτερικής αὐτοῦ δράσεως καθ' ὅλην τὴν πορείαν τοῦ δρόμου του εἰς τὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον ἔλαβε κατὰ νοῦν τὴν πρώτην ἡμέραν, καθ᾿ ἣν ἀπεφάσισε να περιπατήσῃ τὴν σκληρὰν ὁδὸν τῆς ἡσυ χίας, ἕως ὅτου ἐπιτύχει τοῦ σκοποῦ τούτου· καὶ ἡ ἐλπὶς ἐλα- φρώνει αὐτὸν ἀπὸ τὸ βάρος τῆς ἐργασίας καὶ τῆς σκληρότη τος, ἥτις ὑπάρχει πλήρης κινδύνων, τοὺς ὁποίους ἀπαντᾷ εἰς τὴν πορείαν αὐτοῦ. Ὅστις εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἡσυχίας αὐτοῦ δὲν λάβει ὑπ' ὄψιν τοῦτον τὸν σκοπόν, αὐτὸς ἐργάζεται άδια- κρίτως τὴν πρέπουσαν εἰς αὐτὸν ἐργασίαν, ὡς νὰ παλαίῃ μετὰ τοῦ ἀέρος, καὶ οὐδέποτε ἐλευθεροῦται ἐκ τοῦ πνεύματος τῆς ἀκηδίας, καὶ συμβαίνει εἰς αὐτὸν ἓν ἐκ τῶν δύο, ἡ δὲν ὑπομέν νει τὸ ἀνυπομόνητον βάρος, καὶ νικώμενος, ἀναχωρεῖ τελείως ἐκ τῆς ἡσυχίας, ἢ καρτερεῖ μὲν εἰς αὐτήν, ἀλλὰ τὸ κελλίον αὑτοῦ γίνεται εἰς αὐτὸν οἶκος φυλακῆς, καὶ τηγανίζεται ἐν- τὸς αὐτοῦ· ἐπειδὴ δὲν ἔμαθε νὰ ἐλπίζῃ εἰς τὴν ἐκ τῆς ἐργα σίας τῆς ἡσυχίας γινομένην παρηγορίαν· διὰ τοῦτο οὔτε νὰ ζητῇ τι μετὰ πόνου καρδίας δύναται, οὔτε νὰ κλαίη εἰς τὴν προσευχὴν αὐτοῦ εὐχαριστεῖται. Δι' ὅλα ταῦτα λοιπὸν οἱ πλήρεις ἐλέους πατέρες ἀγαπῶντες ἡμᾶς τὰ ἑαυτῶν τέκνα, ἀφῆκαν σημεῖα τινα εἰς τὰ ἑαυτῶν συγγράμματα πρὸς ὁδη γίαν τῆς ζωῆς ἡμῶν, Καὶ εἷς μὲν ἐξ αὐτῶν εἶπεν· εἰς ἐμὲ κέρδος ἐκ τῆς ἡσυ χίας εἶναι τοῦτο, ὅταν ἐξέλθω ἐκ τοῦ κελλίου, εἰς τὸ ὁποῖον κάθημαι, ἡσυχάζει ἡ καρδία μου ἐκ τῆς ἑτοιμασίας τοῦ που λέμου καὶ στρέφεται εἰς ἀνωτέραν εργασίαν. Αλλος δὲ εἶπεν· ἐγὼ διὰ τοῦτο τρέχω εἰς τὴν ἡσυχίαν, ἵνα γλυκανθῶ εἰς τοὺς στίχους τῆς ἀναγνώσεως καὶ τῆς προσευχῆς· καὶ ὅταν σιωπήσῃ ἡ γλῶσσά μου ἀπὸ τὴν ἐκ τῆς ἀναγνώσεως καὶ τῆς κατανοήσεως τῶν στίχων ἡδονήν, τότε