Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/467

ΕΠΙΣΤΟΛΗ Β΄.

Πρὸς τὸν φυσικὸν καὶ πνευματικὸν αὑτοῦ ἀδελφόν, ὅστις παρεκάλει καὶ προέτρεπεν αὐτὸν διὰ γραμμάτων, ὅπως ἀπέλθῃ πρὸς αὐτόν, εὑρισκόμενον εἰς τὸν κόσμον, καὶ ἐπιθυμοῦντα νὰ ἴδῃ αὐτόν.

Ω ΜΑΚΑΡΙΕ, δὲν εἴμεθα τόσον δυνατοί, καθώς νομίζεις, καὶ ἴσως δεν γνωρίζεις τὴν ἀσθένειάν μου· θέλεις, ὡς φαίνεται, τὴν ἀπώλειάν μου, καὶ διὰ τοῦτο ζητεῖς πάντοτε παρ' ἐμοῦ νὰ ἔλθω πρὸς σέ, καὶ νὰ σὲ ἴδω· περὶ τούτου οὔτε ἐγὼ πρέπει νὰ φροντίζω, οὔτε σὺ νὰ ἐπιθυμῇς, καιόμενος ἀπὸ τὸ φυσικὸν αἴσθημα. Αδελφέ, μὴ ζητήσῃς ποτὲ παρ᾽ ἐμοῦ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀναπαύει μόνον τὴν σάρκα καὶ τὸ φρόνημα αυτής, ἀλλὰ μᾶλλον ἀγάπα τὴν σωτηρίαν τῆς ψυχῆς μου· διότι μετ' ὀλίγον καιρὸν ἀπερχόμεθα ἐκ τούτου τοῦ κόσμου. Πόσα πρόσωπα δὲν δύναμαι νὰ ἴδω, ὅταν ἔλθω αὐτοῦ; καὶ πόσους τόπους καὶ τρόπους ἀνθρώπων, ἕως ὅτου ἐπιστρέψω εἰς τὸ κελλίον μου ; καὶ πόσας αἰτίας λογισμῶν δὲν θέλει δεχθῆ ἡ ψυχή μου ἐκ τῆς συναναστροφῆς αὐτῶν; καὶ πόσην σύγχυσ σιν τῶν παθῶν δὲν θέλει ὑπομείνει, ἐκ τῶν ὁποίων μόλις ἤδη ἀνεπαύθη μικρόν; Γνωρίζεις βεβαίως, ὅτι ἡ θεωρία τῶν κοσμικῶν βλάπτει τὸν μοναχόν· καθότι πόσην ἀλλοίωσιν τῆς διανοίας αὑτοῦ δὲν θέλει δεχθῆ ἐκεῖνος, ὅστις ἡσυχάζει πολὺν καιρὸν κατὰ μόνας, ὅταν πέση αἴφνης εἰς τὰ τοῦ κόσμου πράγματα, καὶ ἴδῃ καὶ ἀκούσῃ τι παρὰ τὴν συνήθειαν αὐτοῦ; ἐὰν ἡ συναναστροφὴ τῶν μοναχῶν βλάπτῃ τὸν ἀγω. νιστήν, ὅστις πολεμεῖ κατὰ τοῦ ἑαυτοῦ ἐχθροῦ, ἐννόησον εἰς