Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/466

θέλης νὰ ἔλθῃς τὴν ἡμέραν, κἂν ἐλθὲ ἐν καιρῷ νυκτός, ἵνα σὲ ἀσπασθῶ καὶ ἀναπαυθῶ· καὶ ὅμως δὲν ἐπείσθη ὁ μακάριος ν' ἀπέλθη, οὐδὲ κατ' ἐκείνην τὴν ὥραν, καθ᾽ ἣν συνηθίζει ἡ φύσις νὰ πάσχῃ, καὶ νὰ ὑπερβαίνῃ τὸν ὅρον τοῦ θελήματος, ἀλλ᾽ εἶπε μόνον, ὅτι ἐὰν ἐξέλθω ἐκ τοῦ κελλίου μου, καὶ ἔλθω πρὸς σέ, ἡ καρδία μου δεν θέλει εἶσθαι καθαρὰ ἐνώ πιον τοῦ Θεοῦ· διότι θέλω φανῆ, ὅτι παρημέλησα ἀπὸ τοῦ νὰ ἐπισκεφθῶ τοὺς πνευματικοὺς ἀδελφούς, καὶ προετίμησα τὴν φύσιν μᾶλλον παρὰ τὸν Χριστόν· καὶ οὕτως ἀπέθανεν ὁ ἀδελφὸς αὑτοῦ χωρὶς νὰ ἴδῃ αὐτόν. Ἂς μὴ προφασίζηταί τις λοιπὸν ἀπὸ ῥᾳθυμίαν τῶν λο γισμῶν, λέγων, ὅτι ταῦτά εἰσιν ἀδύνατα, καὶ ἑπομένως περι φρονήσῃ αὐτά, καὶ καταργήσῃ τὴν ἡσυχίαν αὐτοῦ, ἀθετήσας τὴν περὶ αὐτοῦ πρόνοιαν τοῦ Θεοῦ. Ἐὰν οἱ μὲν ἅγιοι ἐνίκη σαν τὴν φύσιν, ὁ δὲ Χριστὸς ἀγαπᾶ τὰ τέκνα αὑτοῦ, τα τις μῶντα τὴν ἡσυχίαν, ποία ἄλλη ἀνάγκη δύναται νὰ μένῃ ἀκαταφρόνητος ὑπὸ σοῦ, ὅταν περιέλθῃς εἰς αὐτήν; Ἡ ἐντολὴ ἐκείνη, ή λέγουσα, «ἀγαπήσης Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ όλης τῆς καρδίας σου, καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου, καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου,» καὶ περισσότερον ἀφ᾽ ὅλον τὸν κόσμον, καὶ αὐτῆς τῆς φύσεως, οὕτω πληροῦται, ὅταν ὑπομένης εἰς τὴν ἡσυχίαν· καὶ ἡ ἐντολὴ ἡ περὶ τῆς ἀγάπης τοῦ πλησίον ἐντὸς αὐτῆς κεῖται. Θέλεις ν' ἀποκτήσῃς τὴν ἀγάπην τοῦ πλησίον εἰς τὴν ψυχήν σου κατὰ τὴν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου; ἀπομακρύνθητε ἀπ' αὐτοῦ, καὶ τότε κατακαίεται ἡ καρδία σου ἀπὸ τὴν πρὸς αὐτὸν ἀγάπην, καὶ ὅταν βλέπῃς αὐτόν, τόσον θέλεις χαρῆ εἰς τὴν θεωρίαν του, ὡς νὰ ἔβλεπες ἄγε γελον φωτός. Θέλεις πάλιν νὰ σ᾿ ἐπιθυμῶσιν οἱ ἀγαπῶντές σε; εἰς ὡρισμένας ἡμέρας ἐμφανίσθητι πρὸς αὐτούς, καθώς αὐτὴ ἡ δοκιμὴ ἀπέδειξε τοῦτο, καὶ εἶναι διδάσκαλος εἰς πάντα. Υγίαινε. Τῷ δὲ Θεῷ ἡμῶν χάρις καὶ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Αμήν.