Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/455

ξέκλιναν εἰς ἀκαθαρσίαν καὶ ἀσέλγειαν καὶ εἰς αἰσχρουγίαν ὡς ζῶα· διὰ τοῦτο ἀπέρριψεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς ἐκ τῆς θείας αὐτοῦ ἐργασίας, καὶ ἔδειξεν εἰς αὐτοὺς διὰ τῆς μεταβολής τῆς ἡσύχου αὑτῶν διαγωγῆς, ὅτι ὄχι διὰ τῆς ἰδίας αὐτῶν δυνάμεως ἔμενον εἰς τὴν τακτικὴν ἐκείνην πολιτείαν τῆς ζωῆς, χωρὶς νὰ ἐνοχληθῶσιν ὑπὸ τῆς βίας τῆς φύσεως, καὶ τῶν δαιμόνων καὶ τῶν λοιπῶν ἐναντιωμάτων, ἀλλὰ διὰ τῆς δυνάμεως τῆς θείας χάριτος, ἥτις ἐνείργει εἰς αὐτοὺς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ὁ κόσμος δὲν δύναται νὰ ἐννοήσῃ, οὔτε ν' ἀκούση διὰ τὴν δυσκολίαν αὐτῶν, αὐτοὶ ὅμως πολὺν καιρὸν ὑπέμεινον ταῦτα, χωρὶς νὰ νικηθῶσιν, εἰς τὰ ὁποία βεβαίως ὑπῆρχε δύναμίς τις ἀνωτέρα, ἀκολουθοῦσα αὐτούς, καὶ δίδουσα εἰς αὐτοὺς βοήθειαν, καὶ φυλάττουσα αὐτοὺς εἰς πᾶσαν ἐναντίαν περίστασιν· ἐπειδὴ ὅμως ἐλησμόνησαν ταύτην τὴν δύναμιν, ἐπληρώθη εἰς αὐτοὺς ὁ λόγος τοῦ ἀποστόλου· ἐπειδὴ δὲν ἐδοκίμασαν νὰ ἔχωσι τὴν γνῶσιν τοῦ Θεοῦ καὶ δεσπότου αὐτῶν, ὅστις συνήψε τὸν χοῦν μετὰ τῆς πνευματικῆς τῶν ἀγγέλων ὑπηρεσίας, παρέδωκεν αὐτοὺς εἰς ἀδόκιμον νοῦν, καὶ ἀπέλαβον τὴν ἀτιμίαν τῆς πλάνης αὐτῶν, ὅπως ἔπρεπεν. Ερ. Εάν τις μετὰ θάρρους ἀπαρνηθῇ παντελῶς τὸν κόσμον καὶ τὴν συναναστροφὴν τῶν ἀνθρώπων, καὶ ἀπέλθῃ μετὰ ἀγαθοῦ ζήλου εἰς ἔρημον ἀκατοίκητον καὶ φοβεράν, ἆρά γε ἀποθνήσκει διὰ τὴν ἔλλειψιν τῶν ἀναγκαίων χρειών τοῦ σώματος ; Απ. Καὶ πῶς εἶναι δυνατόν ποτε ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἡτοι μασε κατοικητήρια εἰς τὰ ἄλογα ζῶα, πρὶν ποιήσῃ αὐτά, καὶ φροντίζει δι' αὐτά, νὰ παραβλέψῃ τὸ πλάσμα τῶν ἰδίων αὐτοῦ χειρῶν, καὶ ἐξαιρέτως τοὺς φοβουμένους αὐτόν, οἱ ὁποῖοι μεθ᾽ ἁπλότητος καρδίας χωρίς περιέργειαν ἠκολού θησαν αὐτόν; Ὅστις ἀνατίθησι τὸ ἴδιον αὑτοῦ θέλημα εἰς τὸν Θεόν, δὲν φροντίζει πλέον περὶ τῆς χρείας τοῦ σώματος, οὔτε περὶ τῆς ταλαιπωρίας καὶ κακοπαθείας αὐτοῦ, ἀλλ᾽ ἐπιθυμεῖ 28