Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/443

νὰ γίνῃ ὡς ἐν νήπιον, χωρὶς νὰ ἔχῃ τὰ ἐλαττώματα του νηπίου. Ερ. Καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ φθάση τις εἰς ταύτην τὴν τάξιν, Απ. Ναί. Ἰδοὺ ἔφθασαν τινες εἰς τὸ μέτρον τοῦτο, ἐκ τῶν ὁποίων ὑπάρχει εἷς καὶ ὁ ἀββᾶ Σισόης ὅστις ἠρώτα τὸν μας θητὴν αὑτοῦ, ἂν ἔφαγεν ἢ ὄχι. Καὶ ἄλλος τις ἐκ τῶν πα- τέρων ἔφθασεν εἰς τοιαύτην ἁπλότητα, σχεδόν ἐγένετο ὡς νήπιον, καὶ ἐλησμόνησε παντελῶς ὅλα τὰ ἐν τῇ γῇ πράγ ματα τόσον, ώστε πρὶν ἢ μεταλάβῃ τῶν ἀχράντων μυστη ρίων, ἐζήτει νὰ φάγῃ, ἐὰν δὲν ἐμποδίζετο ὑπὸ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, οἱ ὁποῖοι ἔφεραν αὐτὸν ὡς νήπιον εἰς τὴν ἐκκλησίαν, καὶ ἐκοινώνει· καὶ ἐὰν ὡς πρὸς τὸν κόσμον ὑπῆρχε νήπιος, ὡς πρὸς τὸν Θεὸν ὅμως ἦτο τέλειος κατὰ τὴν ψυχήν. Ερ. Ποίαν μελέτην καὶ ἐπασχόλησιν πρέπει νὰ ἔχῃ ὁ ἀσκητὴς εἰς τὸ ἡσυχαστήριον αὐτοῦ καθήμενος ἐν ἡσυχία; καὶ τί πρέπει νὰ ἐργάζηται πάντοτε, ἵνα μὴ περισπᾶται ὁ νοῦς αὑτοῦ εἰς ματαίους καὶ ἀνωφελείς λογισμούς; Απ. Περὶ μελέτης καὶ ἐπασχολήσεως ἐρωτᾷς, καὶ πῶς γίνεται ὁ ἄνθρωπος νεκρὸς εἰς τὸ κελλίον αὐτοῦ; καὶ χρειά δ ζεται ἄρά γε, ὅστις προσέχει την ψυχὴν αὐτοῦ, καὶ ἔχει ἐξουσίαν εἰς ἑαυτόν, νὰ ἐρωτᾷ, πῶς πρέπει νὰ ζῇ; Καὶ τί εἶναι ἡ μελέτη τοῦ μοναχοῦ ἐντὸς τοῦ κελλίου αὑτοῦ, παρὰ κλαυθμός; καὶ εὐκαιρεῖ ποτε ὁ μοναχὸς ἀπὸ τὸν κλαυθμόν νὰ καταγίνηται εἰς ἄλλον τινὰ λογισμόν; καὶ ποία ἄλλη μελέτη ὑπάρχει ἀνωτέρα τῆς μελέτης τοῦ κλαυθμοῦ; καθότι καὶ αὐτὸ τὸ κελλίον τοῦ μοναχοῦ καὶ ἡ μοναξία αὑτοῦ δια δάσκουσιν αὐτόν, ὅτι πρέπει νὰ ζῇ ὡς οἱ νεκροί εἰς τὸν τά φον, οἱ ὁποῖοι δὲν αἰσθάνονται τὴν χαρὰν τῶν ζώντων· διότι ἡ ἐργασία αὑτοῦ εἶναι τὸ πένθος· καὶ αὐτὴ ἡ ἐπωνυμία αυτ τοῦ εἰς τὴν ἐργασίαν τοῦ πένθους παρακινεῖ καὶ προτρέπει αὐτόν· διότι ὁ μοναχὸς ὀνομάζεται πενθικός, ἤτοι λυπηρὸς τὴν καρδίαν· καὶ ὅλοι οἱ ἅγιοι πενθοῦντες ἀπεδήμησαν ἐκ