Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/438

εἰς ἑαυτὸν διὰ τῶν αἰσθήσεων τὴν ἐνθύμησιν τῆς παλαιᾶς συνηθείας, ὅπερ ἐστὶν ἡ ἐπίγνωσις τῆς κακίας; ἢ πότε θέλει παύσει ἀπὸ τὰ ἀνταγωνίσματα τῶν ἐξωτερικῶν πολέμων, ἵνα ἴδῃ τὴν ἰδίαν αὐτοῦ κατάστασιν; διότι ἐὰν ἡ καρδία αὐτοῦ καθ' ἡμέραν μολύνηται, πότε θέλει καθαρισθῇ ἐκ τοῦ μολυ σμοῦ ; καὶ ἐὰν εἰς τὴν ἐξωτερικὴν ἐπίρειαν δὲν δύναται ν' ἀγω τιστῇ, πόσῳ μᾶλλον ἠμπορεῖ νὰ καθαρίσῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν, ὅταν εὑρίσκηται εἰς τὸ μέσον τοῦ στρατοπέδου, καὶ περιμένῃ καθ' ἡμέραν ν' ἀκούσῃ τὴν τρομεράν εἴδησιν τοῦ πολέμου ; καὶ οὕτω διακείμενος, πῶς δύναται να κηρύξῃ τὴν εἰρήνην τῆς ψυχῆς αὐτοῦ; Ἐὰν ὅμως ἐγκαταλείψῃ τὴν ἐξωτερικήν αὐτοῦ ἀναστροφήν, δύναται ὀλίγον κατ' ὀλίγον νὰ καταπαύση καὶ τὰ ἐσωτερικὰ πρῶτα ἐμπόδια· ἐπειδὴ ἐν ὅσῳ ὁ ποταμὸς δὲν φράττεται πλησίον τῆς πηγῆς, δὲν ξηραίνονται τὰ κάτω ὕδατα· ὅταν ὅμως ἔλθῃ τις εἰς τὴν ἡσυχίαν, τότε δύναται ἡ ψυχὴ αὐτοῦ νὰ διακρίνῃ τὰ πάθη, καὶ νὰ ἐξετάζῃ αὐτὰ διὰ τῆς γνώσεως τῆς ἑαυτῆς σοφίας· τότε καὶ ὁ ἄνθρωπος διεγείρεται εἰς τὸ ἔργον τοῦ πνεύματος, καὶ ἡμέραν παρ' ἡμέραν αἰσθάν νεται τὴν κρυπτὴν σοφίαν, ἥτις ἀνθεῖ εἰς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ. · Ερ. Ποῖαι εἶναι αἱ ἀκριβεῖς ἀποδείξεις καὶ τὰ σημεῖα, διὰ τῶν ὁποίων αἰσθάνεταί τις, ὅτι ἤρξατο νὰ βλέπῃ εἰς τὴν ψυχὴν αὑτοῦ κρυπτόν τινα καρπόν; Απ. Ὅταν ἀξιωθῇ τῆς χάριτος τῶν πολλῶν δακρύων, τὰ ὁποῖα ῥέουσιν ἄνευ βίας· καθότι τὰ δάκρυα ἐτέθησαν ὡς ὁρος θέσιόν τι μεταξὺ τῆς ἐνεργείας τῶν παθῶν καὶ τῆς καθαρό τητος· καὶ μέχρις ὅτου λάβη τις τὸ χάρισμα τῶν δακρύων, ἡ ἐργασία αὐτοῦ ὑπάρχει ἐξωτερική, καὶ εἰσέτι δὲν αἰσθά νεται παντελῶς τὴν ἐνέργειαν τῶν κρυπτῶν ἔργων τοῦ πνευ- ματικοῦ ἀνθρώπου· ὅταν ὅμως ἄρχηται νὰ καταφρονῇ τε λείως τὰ σωματικά πράγματα τοῦ παρόντος κόσμου, καὶ φαίνηται ὅτι περιπατεῖ ἐντὸς τοῦ φυσικοῦ ὅρου, εὐθὺς φθάνει εἰς ταύτην τὴν χάριν τῶν δακρύων, τὰ ὁποῖα ἄρχονται ἐξ