Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/429

Ερ. Τί ἄρά γε εἶναι τὸ ν' ἀπαρνηθῇ τις ἑαυτόν ; Απ. Όστις θέλει νὰ ἐκπληρώσῃ τοῦτο τὸ ῥητὸν τοῦ Κυ ρίου, πρέπει να μιμηθῇ καθ' ὅλα ἐκεῖνον, ὅστις, ἀφοῦ ἑτοιμα σθῇ ν' ἀνέλθῃ εἰς τὸν σταυρόν, ἵν᾿ ἀποθάνῃ, μόνον τὴν ἔνα νοιαν τοῦ θανάτου ἔχει εἰς τὸν λογισμόν του, καὶ ἐξέρχεται ἐκ τοῦ κόσμου ὡς ἄνθρωπος, μὴ ἐνθυμούμενος ποσῶς, ὅτι ἔχει νὰ ζήσῃ πλέον εἰς τὸν παρόντα κόσμον· ἐπειδὴ ὁ σταυ ρὸς ἀπαιτεῖ ἕτοιμον θέλημα πρὸς πᾶσαν θλίψιν καὶ στενοχω ρίαν. Καὶ πάλιν, ὅταν ὁ Κύριος ἠθέλησε νὰ παραστήσῃ, διὰ τί ταῦτα πρέπει να γίνωσιν οὕτως, εἶπεν· ὅστις θέλει νὰ ζήσῃ εἰς τοῦτον τὸν κόσμον, αὐτὸς θέλει χάσει τὴν ἀληθινὴν ζωήν· ἀλλ' ὅστις ἀπολέσει ἑαυτὸν εἰς τὴν παροῦσαν ζωὴν δι' ἐμέ, θέλει εὕρει ἑαυτὸν ἐκεῖ. Ἐάν τις περιπατῶν τὴν ὁδὸν τοῦ σταυροῦ, φροντίζῃ καὶ περὶ τῆς ζωῆς ταύτης, αὐτὸς ἀπώλε σε τὴν ἑαυτοῦ ἐλπίδα, διὰ τὴν ὁποίαν ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ κόσμου, ἵνα στενοχωρηθῆ ἐπειδὴ ἡ φροντίς αὕτη δὲν ἀφίνει αὐτὸν νὰ πλησιάσῃ εἰς τὴν στενοχωρίαν, ἥτις γίνεται διὰ τὸν Θεόν, ἀλλὰ διὰ τῆς εἰς αὐτὴν διαμονῆς αὐτοῦ ἕλκει αὐτὸν ὀλίγον κατ' ὀλίγον, καὶ ἐκβάλλει αὐτὸν ἀπὸ τὸ μέσον τοῦ ἀγῶνος τῆς ζωῆς τῆς μακαριότητος, καὶ αὐξάνει εἰς αὐτὸν τοῦτον τὸν λογισμόν, ἕως ὅτου νικήσει αὐτὸν τελείως· ἀλλ' ὅστις χάνει τὴν ζωὴν αὑτοῦ διὰ τὸν Κύριον, αὐτὸς εἶναι ἀκατηγό ρητος, καὶ ἀβλαβὴς φυλάττεται εἰς τὴν αἰώνιον ζωήν· καὶ τοῦτο εἶναι, ὅπερ λέγει, ὅστις χάσει τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν δι' ἐμέ, αὐτὸς θέλει εὕρει αὐτήν. Λοιπὸν ἀπ' ἐντεῦθεν ἑτοιμάζου, όπως ἀφανίσῃς τελείως σεαυτόν· καὶ ἐὰν ἀφανίσῃς σεαυτὸν εἰς ταύ την τὴν ζωήν, θέλεις εὕρει τὴν αἰώνιον ζωήν. Ὅταν μετὰ τοιαύτης προετοιμασίας εἰσέλθης εἰς τὸν ἀγῶνα, τότε πάντα τὰ νομιζόμενα ἐπίπονα καὶ λυπηρὰ φαίνονται ὡς μηδὲν ἔμ- προσθέν σου· ἐπειδὴ ὅταν ὁ νοῦς προετοιμασθῇ κατ' αὐτὸν τὸν τρόπον, δὲν δοκιμάζει ἀγῶνα καὶ θλίψιν ἐν τῇ ὥρᾳ τοῦ θανά του. Διὰ τοῦτο πρέπει νὰ γνωρίζωμεν ἀκριβῶς, ὅτι ἐὰν δὲν