Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/407

:

ΠΕΡΙ ΔΙΑΦΟΡΑΣ ΤΩΝ ΑΡΕΤΩΝ 385 γενικῶς ὅλας διὰ μιᾶς· διότι κάμνουσι τὴν ὁδοιπορίαν αὐτῶν ὄχι διὰ τῆς βασιλικῆς ὁδοῦ, ὡς πάντες, ἀλλ' ἐκλέγουσι σύν τομα μονοπάτια οἱ γίγαντες οὗτοι, και φθάνουσι συντομως εἰς τὰς αἰωνίους μονάς· καθότι ἡ ἐλπὶς θερμαίνει αὐτοὺς ὡς πῦρ, καὶ δὲν δύνανται νὰ παύσωσι τὸν διηνεκή δρόμον, τὸν ὁποῖον τρέχουσι μετὰ χαρᾶς· καὶ συμβαίνει εἰς αὐτούς, ὅ,τι λέγει Ἱερεμίας ὁ προφήτης, ἐγὼ εἶπον νὰ μὴ ἐνθυμηθῶ αὐ τόν, οὔτε νὰ εἴπω τὸ ὄνομα αὐτοῦ, καὶ ἐγένετο εἰς τὴν καρ δίαν μου ὡς πῦρ καῖον, καὶ εἰσδύνον εἰς τὰ ὀστᾶ μου· οὕτω γίνεται ἡ ἐνθύμησις τοῦ Θεοῦ εἰς τὰς καρδίας ἐκείνων, οἵτι νες μεθύουσιν ἐκ τῆς ἐλπίδος τῶν ἐπαγγελιῶν αὐτοῦ. Αἱ σύντομοι ὁδοὶ τῶν ἀρετῶν εἶναι αἱ περιεκτικαὶ ἀρεταί· ἐπειδὴ αὗται δὲν ἔχουσι μακρυνὰ διαστήματα, οὔτε τόπον καὶ καιρὸν καὶ διασκορπισμόν περιμένουσιν, ἀλλ' εὐθὺς ἄρχονται, καὶ τελειώνουσιν. Ερ. Τί εἶναι ἡ ἀνθρωπίνη ἀπάθεια; Απ. ᾿Απάθεια εἶναι, ὄχι τὸ νὰ μὴ αἰσθάνηταί τις τὰ πάθη, ἀλλὰ τὸ νὰ μὴ δέχηται αὐτά· ἐπειδὴ ἐκ τῶν πολλῶν καὶ δια φόρων ἀρετῶν, τῶν τε πρακτικῶν καὶ ψυχικῶν, τὰς ὁποίας ἀποκτῶσιν οἱ ἀγωνισταί, ἐξασθενοῦσιν εἰς αὐτοὺς τὰ πάθη, τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται νὰ κινηθῶσιν εὐκόλως ἐναντίον τῆς ψυχῆς, οὔτε ἡ διάνοια ἔχει χρείαν νὰ προσέχῃ πάντοτε εἰς αὐτά· ἐπειδὴ εἰς πάντα καιρὸν ὑπάρχει πλήρης καλῶν νοημά των καὶ ἐνοιῶν, καὶ ὅταν ἄρχωνται νὰ κινῶνται τὰ πάθη, αἴφνης ἁρπάζεται αὕτη ὑπό τινος τῶν ἐννοιῶν τούτων, καὶ οὕτω μένουσι τὰ πάθη ἀνενέργητα, καθὼς εἶπεν ὁ μακάριος Μάρκος ὁ ἀσκητής. Ὅταν ὁ νοῦς διὰ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ τελειώνη τὰς πρά- ξεις τῶν ἀρετῶν, καὶ πλησιάζει εἰς τὴν γνῶσιν, ὀλίγην απ σθησιν λαμβάνει ἐκ τοῦ μέρους τοῦ κακοῦ καὶ ἀνοήτου της ψυχῆς· ἐπειδὴ ἁρπάζεται εἰς τὸ ὕψος, καὶ ἀποξενώνει ἑαυτὸν ἐκ πάντων τῶν πραγμάτων τοῦ κόσμου, καὶ οὕτω διὰ τὴν 25