διὰ τὰ εἰς τὸν κόσμον ευρισκόμενα πράγματα, ἵνα σε προ- λάβῃ ἡ ἀνάπαυσις, καὶ ζήσῃς διὰ τὸν Χριστόν. Γίνου ἕτοι μος, ὅπως ὑπομείνης πᾶσαν κατηγορίαν καὶ πᾶσαν ὕβριν καὶ χλευασμὸν καὶ μέμψιν, καὶ δέχου μετὰ χαρᾶς ταῦτα πάντα, ὡς ἄξιος ὑπάρχων δι' αὐτὰ ἐν ἀληθείᾳ· καὶ ὑπόμεινον πάντα κόπον καὶ πᾶσαν θλίψιν καὶ κίνδυνον, προερχόμενον ἐκ τῶν δαιμόνων, τῶν ὁποίων τὰ θελήματα ἔπραξας εὐχα ρίστως· ὑπόφερον γενναίως πᾶσαν ἀνάγκην καὶ πάντα τὰ φυσικῶς συμβαίνοντα καὶ τὰς πικρότητας· ὑπόμεινον μετὰ ἀδιστάκτου πίστεως καὶ τὴν στέρησιν τῶν ἀναγκαίων τοῦ σώματος, τὰ ὁποῖα μετ' ὀλίγον θέλουσι γίνει κοπρία, καὶ θέλησον νὰ δεχθῇς ταῦτα πάντα, ἔχων τὴν ἐλπίδα σου εἰς τὸν Θεόν, χωρὶς νὰ περιμένης παρ᾽ ἄλλου τινὸς ἐλευθέρω σιν ἢ παρηγορίαν, ἀλλὰ ῥίψον εἰς τὸν Θεὸν τὴν φροντίδα σου, καὶ κατάκρινον εἰς ὅλους τοὺς πειρασμοὺς τὸν ἑαυτόν σου ὡς αἴτιον ὅλων τούτων. Μὴ σκανδαλισθῇς εἰς οὐδένα, μηδὲ μέμφου τινὰ ἐκ τῶν λυπησάντων σε· διότι ἔφαγες ἐκ τοῦ καρποῦ τοῦ ἀπηγορευμένου δένδρου, καὶ ἀπέκτησας διά φορα πάθη, τώρα δέχου μετὰ χαρᾶς τὰς πικρότητας, ἵνα σὲ ταράξωσιν ὀλίγον, καὶ ὕστερον θέλεις γλυκανθῆ. Αλοίμονον εἰς σὲ καὶ εἰς τὸ φρόνημά σου τὸ βρωμερόν! ἐπειδή, ἐνῷ ὑπάρχῃς πλήρης πάσης ἁμαρτίας, παρημέλησας τὴν ψυχήν σου, ὡς νὰ ὑπῆρχεν ἀκατάκριτος, καὶ κατέκρινας ἄλλους διὰ τοῦ λόγου ἢ κατὰ διάνοιαν· σοὶ ἀρκεῖ πλέον ἡ τροφὴ τῶν χοίρων, διὰ τῆς ὁποίας ἐτράφης μέχρι τῆς παρούσης ὥρας. Ποία σχέσις ὑπάρχει πλέον μεταξὺ σοῦ καὶ τῶν ἀνα θρώπων, ὦ ῥυπαρὰ καὶ ἀκάθαρτε ; δὲν ἐντρέπεσαι νὰ συνανα στρέφησαι μετ' αὐτῶν, ἀφοῦ πολιτεύθης ὡς ἄλογον ζῶον ; Ἐὰν τοῦ λοιποῦ προσέξῃς καὶ φυλάξης ταῦτα πάντα, ἴσως διὰ τῆς συνεργείας και βοηθείας τοῦ Θεοῦ θέλεις σωθῆ· εἰ δὲ μή, θέλεις ἀπέλθη εἰς τὸν σκοτεινόν καὶ ἀπαρηγόρητον τότ που τῆς κολάσεως καὶ εἰς τὰς κατοικίας τῶν δαιμόνων, τῶν |
Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/401
Εμφάνιση
Αυτή η σελίδα δεν έχει ελεγχθεί ακόμη για πιθανά λάθη.