Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/388

ἐφώναζε δυνατὰ ἀπὸ τὴν πολλὴν ἔξαψιν τῆς θερμότητος ἐκείνης, ἐξ ἧς ἐπυροῦντο οἱ λογισμοὶ αὐτοῦ, ὥστε ἐγὼ με γάλως ἐθαύμαζον τὴν χάριν τοῦ ἀδελφοῦ καὶ τὸν ἀγῶνα καὶ τὴν ἐπαγρύπνησιν καὶ προσοχήν, τὴν ὁποίαν εἶχεν εἰς τὸ ἔργον τοῦ Θεοῦ. Τὸ δὲ πρωὶ μετὰ τὴν πρώτην ώραν ὅταν ἐκάθητο εἰς τὴν ἀνάγνωσιν τῆς θείας γραφῆς, ήχμαλωτίζετο ὅλος εἰς αὐτήν, καὶ μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν ἑκάστου κεφαλαίου ἔπιπτεν εἰς τὴν γὴν κατὰ πρόσωπον, καὶ ἔπειτα ἐγειρόμενος ὕψωνε τὰς χεῖρας αὑτοῦ εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ ἔδοξολόγει τὸν Θεόν, ἐπαναλαμβάνων πολλάκις τοὺς στίχους, τοὺς ὁποίους ἀνέγνω, Ὑπῆρχε κατὰ τὴν ἡλικίαν τεσσαράκοντα ἐτῶν· τὸ δὲ φαγη τὸν αὐτοῦ ἦτο πολλὰ ὀλίγον, καὶ τοῦτο κατάξηρον· ἐπειδὴ δὲ πολλάκις ἐδίαζε τὸ ἴδιον αὑτοῦ σῶμα εἰς πᾶν ἔργον ὑπὲρ τὴν δύναμιν καὶ ὑπὲρ τὸ μέτρον, ὡς ἐκ τούτου ἐφαίνετο ὡς σκετ, ὥστε καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος λυπούμενος αὐτὸν διὰ τὴν ἀδυ ναμίαν τοῦ προσώπου του, τὸ ὁποῖον ἐκ τῆς ἀμέτρου νη στείας ηφανίσθη, καὶ δὲν εἶχε δύο δακτύλων ποσότητα, ἔλεγον πολλάκις εἰς αὐτόν· οἰκονόμησον σεαυτόν, ὦ ἀδελφέ, εἰς ταύτην τὴν καλὴν πολιτείαν, τὴν ὁποίαν ἀπέκτησας, ἵνα μὴ τυχὸν συγχύσης καὶ παύσῃς αὐτήν, ἥτις κατέστη ὁμοία μὲ πνευματικὴν ἄλυσσον, καὶ διὰ τὸν πόθον ὀλίγου κόπου ἀπομεί τῆς ἀφ' ὅλον τὸν δρόμον σου· φάγε σύμμετρα, ἵνα μὴ τρώ γῆς ὕστερον πάντοτε, καὶ μὴ ἀγωνίζου ὑπὲρ τὴν δύναμίν σου, ἵνα μὴ μένῃς ἀκολούθως ἀργός. Ὑπῆρχε κατὰ πολλὰ σεβάσμιος, εἰς ἄκρον ἐλεήμων, ἱλαρὸς τὸ πρόσωπον, καθαρὸς τὸ σῶμα, καταπειστικὸς εἰς παρηγορίαν, σοφὸς κατὰ Θεόν· καὶ διὰ τὴν καθαρότητα και ἱλαρότητα αὐτοῦ ἡγαπᾶτο παρὰ πάντων. Πολλάκις τρεῖς καὶ τέσσαρας ἡμέρας εἰργάζετο μετὰ τῶν λοιπῶν ἀδελφῶν, καὶ τὸ ἑσπέρας ἐπανήρχετο εἰς τὸ κελλίον του· ἐπειδὴ ἦτον ἔμπειρος καὶ ἐπιτήδειος εἰς πᾶσαν διακονίαν. Ὅταν δὲ