Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/385

ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΒΟΛΗΣ κτλ. 363 στασιν τούτου τοῦ κόσμου καὶ συνέστησε τὰ στοιχεῖα, καὶ ἔδωκε τὴν σύστασιν αὑτῶν διὰ ἀκαταπαύστου κινήσεως πρὸς ὑπηρεσίαν, καὶ δὲν θέλουσι παύσει τὸν δρόμον αὐτῶν πρὸ τῆς συντελείας τοῦ κόσμου. Ἐκ τῆς δυνάμεως τῶν ἀρχεγόνων στοιχείων συνέστησε τὰ ἡμέτερα σώματα, καὶ καθὼς αὐτὰ δὲν παύουσι τὸν ἑαυτῶν δρόμον, οὕτω καὶ τὰ ἡμέτερα σώμα. τα, τὰ ὁποῖα ἐγένοντο ἐξ αὐτῶν, δεν παύουσιν ἐκ τῆς ἐργα σίας· ἔδωκεν ὅμως ὁ Θεὸς ὅρον εἰς ἡμᾶς, ὅπως ἀκολουθή σωμεν τὴν πρώτην ἡμῶν συγγένειαν, ἥτις εἶναι ἡ κατάλυσις τῆς ζωῆς ἤτοι ὁ θάνατος· διότι οὕτως εἶπεν εἰς τὸν Ἀδάμ, κι ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου φαγεῖς τὸν ἄρτον σου, κ' καὶ ἕως πότε ; « ἕως τοῦ ἐπιστρέψαι σε εἰς γῆν, ἐξ ἧς ἐλήφθης· ἀκάνθας καὶ τριβόλους ἀνατελεῖ σοι. » Ταῦτα πάντα εἰσὶ μυστήρια τῆς ἐργασίας τῆς ἐνταῦθα ζωῆς· ἐπειδὴ καθ᾽ ἣν νύχτα ἴδρωσεν ὁ Κύριος εἰς τὴν προσευχήν, μετέβαλε τὸν ἱδρῶ τα τῶν ἀκανθῶν καὶ τῶν τριβόλων· διότι ίδρωσε τότε εἰς τὴν προσευχήν, καὶ εἰργάσατο τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν δικαιοσύνην. i Πέντε χιλιάδας καὶ πεντακοσίους καὶ ἐπέκεινα χρόνους ἀφῆκε τὸν Ἀδὰμ ὁ Θεὸς νὰ κοπιᾷ εἰς ταύτην τὴν ἐργασίαν διότι ἕως τότε δὲν ὑπῆρχεν ἡ ὁδὸς τῶν ἁγίων ἀποκεκαλυμ μένη, καθὼς εἶπεν ὁ θεῖος ἀπόστολος· εἰς δὲ τὰς τελευταίας ἡμέρας ἦλθεν ὁ λόγος τοῦ Πατρός, καὶ προσέταξεν εἰς τὸ αὐτεξούσιον να μεταβάλλῃ τὸν πρῶτον ἐκεῖνον ἱδρῶτα εἰς ἄλλον ἱδρῶτα, καὶ δὲν ἔδωκεν ἄδειαν ἀναπαύσεως ἐκ παντὸς κόπου, ἀλλ' ἐναλλαγήν καθότι ἐφιλανθρωπεύθη εἰς ἡμᾶς διὰ τὸ ἐπίμοχθον τῆς κακοπαθείας ἡμῶν εἰς τὴν γῆν. Ἐὰν λοιπὸν καταπαύσωμεν ἀπὸ τοῦ νὰ ἱδρώσωμεν τὸν δεύτερον ἱδρῶτα, ἐξ ἀνάγκης θέλομεν θερίσει καὶ πάλιν ἀκάνθας· διότι ὅταν ἀφήσωμεν τὴν ἐργασίαν τῆς προσευχῆς, τότε κοπιάζα. μεν εἰς τὴν ἐργασίαν της σωματώσεως τῆς γῆς, ἥτις ἐκ φύ σεως ἀνατέλλει ἀκάνθας καὶ τριβόλους· ἐπειδὴ τὰ πάθη τῇ ἀληθείᾳ εἰσὶν ἀκανθαι, καὶ ἀνατέλλουσιν εἰς ἡμᾶς ἐκ τοῦ