Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/372

Ἡ ἀγάπη εἶναι ἡ βασιλεία, τὴν ὁποίαν μυστικῶς ὑπεσχέθη ὁ Κύριος εἰς τοὺς ἀποστόλους νὰ φάγωσιν εἰς τὴν βασιλείαν αὐτοῦ· διότι τό, ἐσθίετε καὶ πίνετε ἐν τῇ βασιλείᾳ μου, τί ἄλο λο εἶναι, παρὰ ἡ ἀγάπη; ἐπειδὴ ὑπάρχει ἱκανὴ ἡ ἀγάπη να τρέφῃ τὸν ἄνθρωπον ἀντὶ τῆς βρώσεως καὶ πόσεως. Οὗτος εἶναι ὁ οἶνος ὁ ὁποῖος εὐφραίνει τὴν καρδίαν τοῦ ἀνθρώπου. Μακάριος λοιπόν, ὅστις πίνει ἐκ τούτου τοῦ οἴνου. Ἐκ τού- του τοῦ οἴνου ἔπιον οἱ ἄσωτοι, καὶ ἐγένοντο εὐλαβεῖς· ἔπιον οἱ ἁμαρτωλοί, καὶ ἐλησμόνησαν τὰς ὁδοὺς τῶν ἁμαρτιῶν· ἔπιον οἱ μέθυσοι,καὶ ἐγένοντο νηστευταί· ἔπιον οἱ πλούσιοι, καὶ ἐπεθύμησαν τὴν πτωχείαν· ἔπιον οἱ πένητες, καὶ ἐπλούτησαν διὰ τῆς ἐλπίδος· ἔπιον οἱ ἄῤῥωστοι, καὶ ἐγένοντο δυνατοί. ἔπιον οἱ ἀμαθεῖς, καὶ ἐσοφίσθησαν. Καθὼς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περάσῃ τις τὴν μεγάλην θά λασσαν ἄνευ πλοίου, οὕτω δὲν δύναταί τις νὰ περάσῃ ἄνευ τοῦ θείου φόβου τὴν βρωμερὰν θάλασσαν τῶν ἁμαρτιῶν, ἥτις ἐτέθη μεταξὺ ἡμῶν καὶ τοῦ νοεροῦ παραδείσου, καὶ νὰ φθάση εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ· ταύτην τὴν βρωμερὰν θάλασσαν μόνον διὰ τοῦ πλοίου τῆς μετανοίας δυνάμεθα νὰ διαβῶμεν, ἡ ὁποία μετάνοια ἔχει διὰ κωπηλάτας τὸν θεῖον φόβον· Ἐὰν οὗτοι οἱ κωπηλάται τοῦ φόβου δὲν κυβερνῶσι καλῶς τὸ πλοῖον τῆς μετανοίας, καταποντιζόμεθα εἰς τὴν βρωμερὰν τῶν πα θῶν θάλασσαν· Ἡ μετάνοια εἶναι τὸ πλοῖον, ὁ δὲ θεῖος φόβος οἱ κωπηλάται, καὶ ἡ ἀγάπη εἶναι ὁ θεϊκός λιμήν. Ο φόβος λοιπὸν καθίζει ἡμᾶς εἰς τὸ πλοῖον τῆς μετανοίας, καὶ δια βιβάζει διὰ τῆς βρωμερᾶς θαλάσσης εἰς τὸν θεῖον λιμένα της ἀγάπης, εἰς τὸν ὁποῖον περῶσι πάντες οἱ κοπιῶντες. καὶ πες φορτισμένοι διὰ τῆς μετανοίας. Όταν φθάσωμεν τὴν ἀγάπην, ἐφθάσαμεν εἰς τὸν Θεόν, καὶ ἐτελείωσεν ὁ ἡμέτερος δρόμος, καὶ διέβημεν εἰς τὴν ἐκεῖθεν τούτου τοῦ κόσμου εὑρισκομένην νῆσον, ὅπου ὑπάρχει ὁ Πατήρ, καὶ ὁ υἱὸς καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα· ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος. Εἴθε δὲ νὰ κάμῃ καὶ ἡμᾶς ἀξίους