Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/365

ρίζει, ὅτι αὐτὸς ὁ Θεὸς ᾠκονόμησεν αὐτὰς εἰς αὐτὸν διὰ τὰ κέρδη τῶν αἰτιῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἄγνωστοι, καὶ διὰ οἰκονο μίαν δὲν φανεροῦνται. Ἀλλ᾿ ἐὰν συμβῇ εἰς αὐτὸν ἐξ αἰτίας τινὸς ν' ἀποκτήση τι πράγμα πρόσκαιρον διὰ συνεργείας καὶ μηχανῆς τοῦ διαβό λου, εὐθὺς ἄρχεται νὰ κινῆται εἰς τὴν ψυχὴν αὑτοῦ ὁ. πόθος τοῦ σώματος, καὶ ἐλπίζει νὰ ζήσῃ ἐτη πολλά, καὶ ἐπέρχονται εἰς αὐτὸν λογισμοί περὶ τῆς ἀναπαύσεως τοῦ σώματος, καὶ αὐξάνουσι κατὰ πᾶσαν ὥραν, καὶ κυριεύει αὐτὸν ἡ ἀνάπαυσις τῆς σαρκός, καὶ συλλογίζεται καθ' ἑαυτόν, ἐὰν ᾗ δυνατὸν ν' ἀποκτήσῃ παντί τρόπῳ ὅλα ἐκεῖνα τὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα συνιστῶσι τὴν ἀνάπαυσιν τοῦ σώματος, καὶ οὕτως ἐξέρχεται ἐκ τῆς ἐλευθερίας ἐκείνης, ἥτις δὲν ὑπετάσσετο πρότερον εἰς οὐδένα λογισμόν, προξενοῦντα φόβον· καὶ ἐντεῦθεν ἄρχεται νὰ συλλογίζηται τὰς αἰτίας τοῦ φόβου· διότι ἀφηρέθη ἐξ αὐ τοῦ τὸ πρῶτον ἐκεῖνο θάρρος τῆς καρδίας, τὸ ὁποῖον εἶχεν ἀποκτήσει διὰ τῆς ἀκτημοσύνης ἐκ τῆς καταφρονήσεως τοῦ κόσμου· ἐπειδὴ ὑπῆρχε κληρονόμος τοῦ κόσμου ἐκείνου κατὰ τὸ μέτρον τῶν ἔργων αὐτοῦ, καὶ ἤδη δέχεται τὸν φόβον κατὰ τὸν νόμον καὶ τὴν οἰκονομίαν, ἥτις ὡρίσθη ὑπὸ τοῦ Θεοῦ· ἐπειδὴ εἰς ὅποιον μέρος ἑτοιμάζονται τὰ μέλη ἡμῶν νὰ δου λεύσωσι, γινόμεθα δοῦλοι καὶ ὑποχείριοι εἰς τὸ νὰ δουλεύω μεν παντί φόβῳ κατὰ τὸν λόγον τοῦ Παύλου. Πρῶτον πάντων τῶν παθῶν εἶναι ἡ φιλαυτία, καὶ πρώτη πασῶν τῶν ἀρετῶν ὑπάρχει ἡ καταφρόνησις τῆς ἀναπαύσεως τοῦ σώματος. Ὅστις ἀναπαύει τὸ ἑαυτοῦ σῶμα, θλίβει και στενοχωρεῖ αὐτὸ εἰς τόπον εἰρήνης. Οστις ἐντρυφᾷ εἰς τὴν νεότητα αὑτοῦ, αὐτὸς γίνεται δοῦλος εἰς τὸ γῆρας, καὶ εἰς τὰ ἔσχατα τῆς ζωῆς αὐτοῦ στενάζει. Καθὼς δὲν δύναται ν' ἀναπνεύσῃ τὸν λεπτὸν τοῦτον αέρα ὁ ἔχων τὴν κεφαλὴν αὑτοῦ ἐντὸς τοῦ ὕδατος, οὕτω καὶ ὅστις βυθίζει τὴν διάνοιαν αὑτοῦ εἰς τὰς φροντίδας τοῦ κόσμου, δὲν δύναται νὰ δεχθῇ