Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/360

Ώ σωφροσύνη! πόσον λαμπρύνεται τὸ κάλλος σου δια τῆς χαμευνίας, καὶ διὰ τοῦ κόπου τῆς πείνης τῆς ἀφαιρού σης τὸν ὕπνον, καὶ διὰ τῆς κακοπαθείας τοῦ σώματος, τὸ ὁποῖον γίνεται ὡς σκελετὸς διὰ τὴν ἀποχὴν τῶν βρωμάτων. Πᾶν φαγητόν, καὶ πᾶσα ἀνάπαυσις πλάττει ἐντὸς ἡμῶν εἴ- δωλα άσχημα, τὰ ὁποῖα φαίνονται εἰς τὸν κρυπτὸν τόπον τῆς διανοίας, καὶ γαργαλίζουσι καὶ παρακινοῦσιν ἡμᾶς νὰ συγχα τατεθῶμεν κρυπτῶς εἰς αἰσχρὰ πράγματα· ἀλλ' ἡ κενή και λία κάμνει τὸ φρόνημα ἡμῶν νὰ εἰρηνεύη καὶ νὰ ἡσυχάζῃ ἀπὸ ταραχώδεις λογισμούς, ἡ δὲ πλήρης φαγητῶν εἶναι τε τράπυλος οἰκία θεωριῶν καὶ ἀτόπων φαντασμάτων, κἂν εἰς τὴν ἔρημον εὑρισκώμεθα κατά μόνας· διότι λέγει καὶ ἡ πα ροιμία, ὁ κόρος καὶ ἡ χορτασία ἐπιθυμεῖ τὰ πολλά. Ὅταν ἀξιωθῇς τῆς θεϊκῆς χάριτος, μὴ νόμιζε, ὅτι δὲν μολύνεται καὶ ταράττεται ἡ διάνοιά σου ἐκ τῶν ἀπρεπῶν λο- γισμῶν, τῶν κινουμένων ὑπὸ τοῦ σώματος, (ἐπειδὴ ἄνευ τούτων τῶν λογισμῶν ἀδύνατον νὰ εὑρεθῇ τις), οὔτε ἐξ ἐκεί νων, οἱ ὁποῖοι εὐκόλως νικῶνται ὑπὸ σοῦ, κἂν ἡ διάνοιά σου ὑπάρχῃ πολλὰ ὑψηλή· ἀλλὰ μᾶλλον νόμιζε, ὅτι ἀπὸ ἐκείνους τοὺς λογισμοὺς τῆς θεϊκῆς ἐνεργείας δὲν ἀφίνεται ὁ νοῦς νὰ πολεμήσῃ ἐναντίον αὐτῶν, καὶ ν' ἀφανίση αὐτούς· ἀλλ' ὅταν ἐπέλθῃ τις λογισμός, ἁρπάζεται ὁ νοῦς βιαίως καὶ ἀθελήτως ὑπὸ τῆς θείας χάριτος καὶ τῆς συνηθείας, ἥτις μένει ὡς ζύμη ἐντὸς τῆς καρδίας, ἡ ὁποία εἶναι οἶκος τῆς διανοίας. Αλλος εἶναι ὁ νοῦς τοῦ ἀγωνιστοῦ, τοῦ καταγινομένου εἰς τὴν πρακτικὴν ἀρετήν, καὶ ἄλλη ἡ τάξις τοῦ θεωρητικού, ἥτις ὁμοιάζει μὲ τὴν Ἱερωσύνην. Η διάνοια ἐκείνη, ἥτις θείῳ ἐλέει ἐνεκρώθη τῷ κόσμῳ, έχει μόνον ψιλοὺς λογισμοὺς περὶ τῶν πραγμάτων ἄνευ πάλης καὶ ἀγῶνος· ἡ δὲ τελειότης, ηνωμένη μετὰ σαρκὸς καὶ αἵματος, βασιλεύει κατ' ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἀναβρύουσιν ἐκ τῆς σαρκός, καὶ δὲν καταργεῖ αὐτά, ἐν ὅσῳ τῇ ὑπὸ τὰ στοιχεῖα, ἐκ τῶν ὁποίων εἰς πᾶσαν περί