Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/331

ἔξαψις τοῦ ζήλου γίνεται, ὅταν διεγερθῇ εἰς τὸν ἄνθρωπον φόβος τις, δι' οὗ προσέχει, μὴ τυχὸν κλαπῇ καὶ ἀφανισθῇ ἀπὸ τὰ συμβαίνοντα εἰς αὐτὸν τὸ καλόν, τὸ ὁποῖον ἀπέκτησεν, ἢ μέλλει ν' ἀποκτήσῃ, καὶ αὐτὸς ὁ φόβος κινεῖται εἰς αὐτὸν ἀπὸ θείαν οἰκονομίαν· διότι ὁ φόβος ὑπάρχει φύλαξ εἰς ὅλους, ὅσοι ἐργάζονται τὴν ἀρετὴν ἐν ἀληθείᾳ· ἐπειδὴ διεγείρει τὸν ζῆλον τῆς ψυχῆς. Ὅταν ὁ ῥηθεὶς φόβος κινηθῇ εἰς τὴν ψυχήν, τότε ὁ ζῆλος, ὁ παρ' ἡμῶν ὀνομασθείς σκύλος, ὡς καιόμενος φούρνος νύ- κτα καὶ ἡμέραν θερμαίνεται καὶ διεγείρει την φύσιν, καὶ ὡς τὰ χερουβείμ ἵσταται ἔξυπνος καὶ προσεκτικὸς κατὰ πᾶσαν ὥραν εἰς τὰς ἐναντίον αὐτοῦ μηχανὰς τοῦ ἐχθροῦ· καὶ καθὼς λέγει ἐκεῖνος ὁ ἄνθρωπος, (ὁ ἐνδεδυμένος τὸν Χριστόν), ὅτι ἐὰν πουλίον διέλθῃ ἀπ' ἔμπροσθεν αὐτοῦ, κινεῖται εὐθύς, καὶ φωνάζει μεθ' ὁρμῆς ταχείας καὶ ἀδιηγήτου. Εξασθενεῖ δὲ πάλιν, καὶ κοιμᾶται καὶ ῥαθυμεῖ ὁ ζῆλος οὖ- τος, ὅταν ὁ ἄνθρωπος διστάζῃ καὶ ἀπιστῇ εἰς τὴν θείαν πρό- νοιαν, καὶ λησμονῇ, ὅτι ὁ Θεὸς ἐπιμελεῖται αὐτόν, καὶ προς νοεῖ περὶ τῶν ἀγωνιζομένων ὑπὲρ τῆς ἀρετῆς, καὶ ἐπισκέ πτεται αὐτοὺς κατὰ πᾶσαν ὥραν διὰ τῆς χάριτος αὐτοῦ, καὶ θὼς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον λέγει διά στόματος τοῦ προφήτου Δαβίδ, ὅτι οἱ ὀφθαλμοὶ τοῦ Κυρίου εἶναι ἐπὶ τοὺς δικαίους κτλ., καὶ πάλιν, « κραταίωμα Κύριος τῶν φοβουμένων αὐ τόν· » καὶ αὐτὸς ὁ Θεὸς ὡς ἐκ προσώπου αὐτοῦ λέγει εἰς τοὺς φοβουμένους αὐτόν, « οὐ προσελεύσεται πρὸς σὲ κακά, καὶ μάστιξ οὐκ ἐγγυεῖ ἐν τῷ σκηνώματί σου. » σε Ὅταν ὁ φόβος οὗτος γίνεται ὑπὲρ τῆς ψυχῆς διὰ τὰ συμ- βαίνοντα καὶ ἀκολουθοῦντα εἰς τὴν ἀρετήν, ἵνα μὴ κλαπῇ, ἡ βλαφθῇ κατά τι ἐκ τῶν αἰτίων τῶν πραγμάτων, τότε ὁ λογισμὸς οὗτος ὑπάρχει Θεϊκός, καὶ ἡ καλὴ αὕτη φροντίς · καὶ ἡ βάσανος εἶναι ἐκ τῆς προνοίας τοῦ Θεοῦ. Καὶ πάλιν, ἡ δύναμις καὶ ἡ ἔξαψις τοῦ ζήλου συμβαίνει, όταν αύξηση