Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/311

λέγον πάντων τῶν ἄλλων προξενεῖ εἰς αὐτοὺς ἡ ὥρα αὕτη διὰ τοῦ δισταγμοῦ τῆς διανοίας κόπον καὶ πόνον. Ἀκολουθεῖ ἰσχυρῶς εἰς τὴν σκότωσιν ή βλασφημία· καὶ ποτὲ μὲν συμ- βαίνει εἰς τὸν ἄνθρωπον δισταγμὸς περὶ τῆς ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρα, ποτὲ δὲ ἄλλα τινά, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι πρέπον νὰ λεχθῶσι. Πάντα δὲ ταῦτα πολλάκις ἐδοκιμάσαμεν καὶ ἡμεῖς, καὶ πρὸς παρηγορίαν τῶν πολλῶν γράφομεν τὰ περὶ τοῦ ἀγῶνος τούτου. Οσοι διέρχονται τὴν ζωὴν αὐτῶν, καταγινόμενοι εἰς τοὺς σωματικούς κόπους τῆς πρακτικῆς ἀρετῆς, ὑπάρχουσιν ὅλως ἐκτὸς τοῦ ἀγῶνος τούτου, ἀλλὰ μόνον ἡ ἀκηδία κυριεύει αὐτούς, ἥτις εἶναι εἰς ὅλους φανερά, καὶ διαφέρει κατὰ τοὺς τρόπους ἀπὸ τὴν σκότωσιν. Ἡ ὑγεία καὶ ἡ θεραπεία τοῦ ἀγωνιζομένου κατὰ τούτου τοῦ πειρασμοῦ τῆς σκοτώσεως εὑρίσκεται ἐν τῇ ἡσυχία, ἥτις εἶναι ἡ μόνη αὑτοῦ παρηγορία εἰς δὲ τὰς συναναστροφὰς καὶ συνομιλίας τῶν ἀνθρώπων οὐδέποτε δέχεται τὸ φῶς τῆς παρηγορίας, οὐδὲ εὑρίσκει τὴν θεραπείαν· ἀλλ' ἐὰν καὶ πρὸς ὀλίγον καιρὸν παύση, ὕστερον ὅμως ἐπανέρχεται εἰς αὐτὸν μετὰ μεγαλειτέρας δυνάμεως, καὶ τότε ἀναγκαίως χρειάζεται νὰ εὕρῃ ἄνθρωποον πεφω τισμένον, ὅστις νὰ ἔχῃ πεῖραν τούτου τοῦ πράγματος, ἵνα διαφωτισθῇ παρ' αὐτοῦ, καὶ ἐνδυναμωθῇ ἐν τῷ καιρῷ τῆς ἀνάγκης· ὄχι ὅμως καὶ νὰ πράττῃ τοῦτο πάντοτε, ἵνα μὴ χάσῃ τὸν καρπὸν τῆς ἡσυχίας αὐτοῦ. Μακάριος ὅστις ὑπο- μένει τοὺς τοιούτους πειρασμοὺς ἐντὸς τῆς θύρας τοῦ κελ- λίου αὑτοῦ· διότι, καθὼς λέγουσιν οἱ θεῖοι πατέρες, εἰς μετ γάλα μέτρα θέλει φθάσει, καὶ πολλὴν δύναμιν θέλει ἀποκτήσ σει μετὰ ταῦτα. Οὗτος ὁ ἀγὼν τῆς σκοτώσεως δὲν παρέρχε ται εὐθὺς εἰς μίαν ὥραν, ἀλλ' οὐδὲ ἡ θεία χάρις ἐπέρχεται διὰ μιᾶς καὶ τελείως, καὶ κατοικεῖ εἰς τὴν ψυχήν, ἀλλ᾽ ὀλί γον κατ' ὀλίγον· ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν θείαν χάριν πάλιν πεις ρασμός, καὶ πάλιν μετ' ὀλίγον παρηγορία. Οὕτως οὖν ἐπι 19