Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/310

σκοτώσεως δὲν προέρχηται ἐξ ἡμῶν, ἀλλ' ἐκ τῆς θείας προς νοίας διὰ λόγους, τοὺς ὁποίους μόνος ὁ Θεὸς γνωρίζει· ἐπειδὴ ἐνίοτε πνίγεται ἡ ψυχὴ ἡμῶν ὡς εἰς κύματα θαλάσσης ἐκ τῆς σκοτώσεως· καὶ εἴτε ἀναγινώσκει τις κατ' ἐκείνην τὴν ὥραν, είτε προσεύχεται, εἴτε κάμνει μετανοίας, εἴτε καὶ ἕτερόν τι ἔργον, πανταχοῦ σκότωσιν ἐπὶ σκοτώσει λαμβάνει, καὶ πολ λάκις οὔτε εἰς προσευχὴν νὰ πλησιάσῃ δύναται, ἀλλ᾽ οὔτε πιστεύει παντελῶς, ὅτι μετ' ὀλίγον δέχεται ἄλλην ἀλλοίω σιν, καὶ ἔρχεται εἰς τὴν προτέραν εἰρηνικὴν αὑτοῦ κατάστα σιν. Αὕτη ἡ ὥρα τῆς σκοτώσεως ὑπάρχει πλήρης φόβου καὶ ἀπογνώσεως, καὶ ἡ ἐλπὶς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἡ παρηγορία τῆς πίσ στεως τελείως ἀποβάλλονται ἐκ τῆς ψυχῆς τοῦ ἀγωνιστού, ἡ ὁποία ψυχὴ πληροῦται ὅλως φόβου καὶ δισταγμοῦ· ὅσοι ὅμως ἐδοκιμάσθησαν διὰ τῶν κυμάτων ταύτης τῆς ώρας, γνω ρίζουσιν ἐκ πείρας τὴν ἀλλοίωσιν καὶ ἐναλλαγήν, ἥτις συμ- βαίνει εἰς τὸ τέλος αὐτῆς· ἐπειδὴ ὁ Θεὸς δὲν ἀφίνει τὴν ψυ χὴν νὰ μένη εἰς αὐτὴν οὔτε ὁλόκληρον ἡμέραν· διότι ἄλλως ἤθελεν ἀπολέσει τὴν ἐλπίδα τῶν χριστιανῶν, ἀλλὰ ταχέως μεταβάλλει αὐτὴν εἰς τὸ καλόν. Ἐὰν δὲ περισσότερον ἀπὸ μίαν ἡμέραν ἐπιμείνῃ εἰς σὲ ἡ ἐνόχλησις τῆς σκοτώσεως, τότε ταχέως περίμενε ἐξ αὐτῆς ἐναλλαγὴν ζωῆς καὶ πολιτείας. Ἐγὼ δέ, ὦ ἄνθρωπε, σὲ διδάσκω, καὶ σὲ συμβουλεύω να πράξῃς ἐν καιρῷ τῆς σκοτώσεώς σου ὡς ἑξῆς· ἐὰν δὲν δύο νησαι νὰ βαστάσῃς σεαυτόν, καὶ ἐὰν δὲν ἠμπορῆς νὰ πέσῃς ἐπὶ πρόσωπον εἰς προσευχήν, τύλιξαν τὴν κεφαλήν σου με τὸ ἐπανωφόρεμά σου καὶ κοιμοῦ, ἕως ὅτου νὰ παρέλθῃ ἡ ὥρα ἐκείνη τῆς σκοτώσεως ἀπὸ σοῦ. Ἐξ αὐτοῦ τοῦ πειρασμοῦ τῆς σκοτώσεως πειράζονται κατ' ἐξοχὴν ἐκεῖνοι, οἵτινες ἐπιθυ μοῦσι νὰ πολιτεύωνται θεαρέστως, προφυλάττοντες τὸν νοῦν αὐτῶν διὰ τῆς ἀδιαλείπτου προσοχῆς καὶ προσευχῆς, καὶ ζητοῦντες νὰ εὕρωσιν διὰ τοῦ ἀγῶνος τῆς διαγωγής αὐτῶν τὴν παρηγορίαν τῆς πίστεως· διὰ τοῦτο καὶ περισσό. H