Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/30

θεσις καὶ τῶν δύο εἶναι μία· ἐπειδὴ τὰ ἔργα, διὰ τῶν ὁποίων φροντίζει τις περί τῆς καθαρότητος, δὲν εἶναι ἱκανὰ νὰ ἐμ- ποδίσωσι τὴν ἐνθύμησιν τῶν παρελθόντων ἁμαρτημάτων, ἀλλὰ λαμβάνουσιν ἀπὸ τὸν νοῦν τὴν λύπην, τὴν προξενου- μένην εἰς αὐτὸν ἐκ τῆς ἐνθυμήσεως αὐτῶν τῶν ἁμαρτημάτων, καὶ γίνεται ἀπὸ τοῦδε ἡ ἔλευσις τῆς ἐνθυμήσεως εἰς τὸν νοῦν ὠφέλιμος· ἐπειδὴ ὑπερτερεῖ ἡ πλεονεξία τῆς ψυχῆς εἰς τὴν απόκτησιν τῆς ἀρετῆς παρὰ τὴν τοῦ συντρόφου αὐτῆς σώ ματος κατὰ τὸ μέρος της φαινομένης ἐπιθυμίας. Πᾶν πρᾶγ- μα καλλωπίζεται ὑπὸ τοῦ μέτρου· διότι χωρίς μέτρον, καὶ αὐτὰ τὰ νομιζόμενα καλά, μετατρέπονται πρὸς βλάβην. Θέλεις νὰ ἑνωθῇς μετὰ τοῦ Θεοῦ διὰ τοῦ νοός σου, καὶ νὰ αἰσθανθῆς τὴν ἐξ ἐκείνης τῆς ἑνώσεως γλυκύτητα, ἥτις δὲν ὑποπίπτει εἰς τὰς σωματικὰς αἰσθήσεις; ἀκολούθησον τὴν ἐκ τῆς ἀγάπης προερχομένην ἀρετὴν τῆς ἐλεημοσύνης, ήτις, όταν εὑρεθῇ ἐντός σου, εἰκονίζει εἰς σὲ ἐκεῖνο τὸ ἅγιον κάλ- λος, (τὸν Θεὸν δηλ., ὅστις εἶναι ἡ ἀγάπη), κατὰ τὸ ὁποῖον ώμοιώθης. Ἡ γενικὴ ἀρετὴ τῆς ἀγάπης, χωρίς να μεσολα- βήσῃ ποσῶς κανέν διάστημα καιρού, κάμνει τὴν ψυχὴν μέ- τοχον τῆς θεότητος διὰ τῆς ἑνώσεως τῆς θείας δόξης. Η πνευματική ένωσις εἶναι ἀσημείωτος τις ενθύμησις, ἥτις μετὰ διαπύρου πόθου ἀχωρίστως ἀνάπτει εἰς τὴν καρ- δίαν· ἐπειδὴ λαμβάνει δύναμιν πρὸς τὸν δεσμὸν τῆς ἑνώσεως ἀπὸ τὴν διατήρησιν πασῶν τῶν ἐντολῶν, ἡ μετὰ κακῆς χρ-ή σεως, ἡ μετὰ φυσικῆς· καθότι ἐκεῖ εὑρίσκει ὕλην νὰ ἐπιστηρι- χθῇ εἰς αὐτὴν καρτερικῶς· διὰ τοῦτο ἔρχεται ἡ καρδία εἰς θαυμασμόν, καὶ κλείει τὰς διπλὰς αὐτῆς αἰσθήσεις, τάς τε σωματικὰς καὶ ψυχικάς. Δὲν ὑπάρχει ἄλλη ὁδὸς νὰ φέρῃ τὸν ἄνθρωπον εἰς τὴν πνευματικὴν ἀγάπη», ἥτις εἰκονίζει τὴν ἀόρατον εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ἐὰν δὲν ἀρχίση τις πρότερον νὰ ἐλει, καθὼς εἶπεν ὁ Κύριος ἡμῶν περὶ τῆς τελειότητος τοῦ πατρὸς αὐτοῦ· διότι οὕτω προστάττει εἰς ἐκείνους, οἵτινες