Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/298

θιζε πρῶτον νὰ καταφρονῇς πάντα τὰ παρόντα πράγματα, ἵνα μὴ ἑλκισθῇ ὁ νοῦς σου ὑπ' αὐτῶν, καὶ ἐξέλθῃ τῶν ἑαυτοῦ ὁρίων· ἐπειδὴ ἡ ἀκρίβεια καὶ ἡ τελειότης τῆς ἐλεημοσύνης φαίνεται εἰς τὴν ὑπομονὴν ἐκείνου, ὅστις προτιμᾷ ν' ἀδικῆται. Ἡ τελειότης τῆς ταπεινώσεως συνίσταται εἰς τὸ νὰ ὑπομένῃ τις μετά χαρ ρᾶς τὰς ψευδεῖς κατηγορίας. Ἐὰν ἀληθῶς ὑπάρχῃς ἐλεή μων, ὅταν ἀδίκως ἀφαιρῶσι τὰ πράγματά σου, μὴ λυπηθῇς ποσῶς, μηδὲ διηγοῦ εἰς τοὺς ἀνθρώπους τὴν ζημίαν σου, ἀλλὰ μᾶλλον ἂς καταποθῇ ὑπὸ τῆς ἐλεημοσύνης σου ἡ ἀδί χως γινομένη σοι ζημία, καθὼς τὸ ὕδωρ καταποθεῖται ὑπὸ τῆς αὐστηρότητος τοῦ οἴνου· καὶ δεῖξον τὴν μεγάλην ἀρετὴν τῆς ἐλεημοσύνης σου διὰ τῶν πρὸς τοὺς ἀδικοῦντας σε εὐερ γεσιῶν, καθὼς ἔπραξεν ὁ μακάριος Ελισσαῖος εἰς τοὺς ἐχει θροὺς αὑτοῦ, οἱ ὁποῖοι ἤθελον νὰ αἰχμαλωτήσωσιν αὐτόν· διότι όταν προσευχήθη καὶ ἐτύφλωσεν αὐτοὺς διὰ τῆς ὁμίχλης, ἀπέδειξε τὴν ἐν αὐτῷ ὑπάρχουσαν θείαν δύναμιν· ὅταν δὲ πά- λιν ἔδωκεν εἰς αὐτοὺς φαγητὸν καὶ ποτόν, ἀπέδειξε τὴν ἀρε τὴν τῆς ἐλεημοσύνης, τὴν ὁποίαν εἶχεν. Ὁ ἀληθὴς ταπεινόφρων δὲν ταράσσεται, ὅταν ἀδικῆται, οὔτε ἀπολογεῖται διὰ τὸ πρᾶγμα ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον ἠδικήθη, ἀλλὰ δέχεται ὡς ἀληθεῖς τὰς ψευδεῖς συκοφαντίας, καὶ δὲν φροντίζει να καταπείσῃ τοὺς ἀνθρώπους, ὅτι ἐσυκοφαντήθη, ἀλλὰ ζητεῖ συγχώρησιν. Τινές ταπεινόφρονες ἑκουσίως ωνό- μασαν ἑαυτοὺς ἀκολάστους, χωρὶς νὰ ἦναι τοιοῦτοι· ἄλλοι δὲ πάλιν ὑπέμειναν τὸ ὄνομα τῆς μοιχείας, ὄντες μακρὰν τοῦ τοιούτου ἔργου, καὶ ἐθεάτριζον ἑαυτοὺς μετὰ δακρύων διὰ τὴν ἐπικαρπίαν τῆς ἁμαρτίας, τὴν ὁποίαν δὲν ἔπραξαν, καὶ ἐζή τουν μετὰ κλαυθμοῦ παρὰ τῶν ἀδικησάντων συγχώρησιν τῆς ἀνομίας, τὴν ὁποίαν δὲν ἐγνώρισαν, ἐνῷ ἦσαν ἐστεφανωμένοι κατὰ τὴν ψυχὴν διὰ τοῦ στεφάνου τῆς καθαρότητος καὶ ἁγιω- σύνης· καὶ ἄλλοι, ἵνα μὴ δοξασθῶσιν ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων διὰ τὴν ἐνάρετον αὐτῶν κατάστασιν, τὴν ὁποίαν εἶχον κεκρυμ- 1 I