χον ἕτοιμα εἰς τὰς διανοίας αὐτῶν ἐκ τῆς ἀλλοιώσεως τῶν θείων ἐννοιῶν καὶ ἱερῶν ἐνθυμήσεων, αἵτινες συνείργουν καὶ ἐβοήθουν αὐτούς· καὶ ὅταν, ὑπὸ τῆς ῥαθυμίας νικώμενοι, στραφῶσιν ὀλίγον καὶ μεταβάλωσι τοὺς προτέρους αὑτῶν λογισμούς, καὶ ἀρχίσωσιν οἱ ἴδιοι νὰ ἐφευρίσκωσιν αἰτίας καὶ προφάσεις τῆς ἑαυτῶν ἥττης ἐκ τῶν κολακευμάτων τοῦ φρο νήματος αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἀναβρύουσιν εἰς αὐτούς, καὶ νὰ σκά- πτωσι λάκκον ἀπωλείας εἰς τὰς ψυχὰς αὑτῶν διὰ τοῦ μετεω ρισμοῦ τῶν λογισμῶν, τοῦ προερχομένου ἀπὸ ὀκνηρίαν, τότε καὶ ὁ διάβολος οὔτε λυπεῖται αὐτοὺς πλέον, οὔτε ἐντρέπεται, ἀλλὰ θεωρεῖ αὐτοὺς ὡς μηδέν. Η θεία δύναμις προφυλάτε τει ἐκείνους, οἵτινες μετὰ θερμοῦ ζήλου ἀφιέρωσαν ἑαυτοὺς εἰς τὸν Θεόν· ἐπίσης καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι, ἔχοντες ἐλπίδα καὶ πίστιν εἰς τὸν Θεόν, ἀπαρνοῦνται ὡς ἄκακα νήπια τον κόσμον, χωρὶς νὰ γνωρίζωσι πρὸς ποῖον ἔχουσι να πολεμή σωσι· διὰ τοῦτο καὶ ὁ Θεὸς διώκει ἐξ αὐτῶν τὴν σκληρότητα τῆς πονηρίας τοῦ διαβόλου, ἵνα μὴ βλάψη αὐτούς· ἐπειδη χα λινοῦται ὁ ἐχθρός, βλέπων τὸν βοηθὸν ἄγγελον, ὅστις φυ- λάττει αὐτούς, ἀφ᾽ ὅσον οὗτοι δὲν ἀποβάλλουσιν ἀφ' ἑαυτῶν τὰς αἰτίας τῆς βοηθείας, αἱ ὁποῖαι εἶναι δεήσεις καὶ κόποι καὶ ταπεινοφροσύνη. Βλέπε λοιπὸν καλῶς, ὦ μοναχέ, καὶ γράψον ταῦτα εἰς τὴν καρδίαν σου· διότι ἡ φιληδονία καὶ ἡ ἀνάπαυσις εἶναι αἴτια τῆς παραχωρήσεως· ἀλλ' ἐάν τις, ἐγκρατευόμενος ἀπὸ αὐτά, ὑπομείνῃ ὁλοψύχως, ποτὲ δὲν μένει ἀβοήθητος παρὰ Θεοῦ, οὔτε ὁ ἐχθρὸς συγχωρεῖται νὰ πολεμῇ αὐτόν· καὶ ἐὰν ἅπαξ συγχωρηθῇ νὰ προσβάλῃ αὐτὸν πρὸς παίδευσιν, ἀλλ' ἡ θεία δύναμις ἀκολουθεῖ καὶ περιστέλλει αὐτόν, καὶ δὲν φοβεῖται τοὺς πειρασμούς τῶν δαιμόνων· καθότι ὁ λογισμὸς αὑτοῦ λαμβάνει θαῤῥος καὶ καταφρονεῖ αὐτούς· ἐπειδὴ ἡ θεία αὕτη δύναμις διδάσκει τὸν ἄνθρωπον, καθώς διδάσκει τις μικρόν παιδίον νὰ κολυμβῇ εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ ὅταν ἄρχεται να |
Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/283
Εμφάνιση
Αυτή η σελίδα δεν έχει ελεγχθεί ακόμη για πιθανά λάθη.