Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/28

τὸν φόβον τοῦ Θεοῦ διὰ τῆς ταχύτητος τῆς κινήσεως αὐτῆς, καὶ ἡ κατ' αναλογίαν στέρησις τοῦ φόβου καὶ τῆς ἐντροπῆς γίνεται αἰτία εἰς τὸν νοῦν νὰ περιπλανᾶται πάντοτε· καὶ ἐνταῦθα ὡσὰν τὸ αὐτεξούσιον τοῦ ἀνθρώπου νὰ γίνηται αί- τία κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῆς ἀπομακρύνσεως τοῦ φόβου καὶ τῆς ἐντροπῆς, ὥστε νὰ ταράσσηται το ζύγιον τῆς διανοίας ὧδε κἀκεῖσε. Καθὼς λοιπὸν τὰ δύο πλαστίγγια του ζυγίου ἐὰν ἀπὸ τὸ βαρύτατον σταθμίον βαρυνθῶσι, δὲν κινοῦνται εὐκόλως ἀπὸ τὴν πνεῦσιν τῶν ἀνέμων, οὕτω καὶ ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου ἐὰν βαρυνθῇ ἀπὸ τὸν φόβον τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ἐν- τροπήν, δὲν τρέπεται εὐκόλως ὑπὸ τῶν δαιμόνων, οἵτινες προσπαθοῦσε νὰ σαλεύσωσιν αὐτόν. Σοφίζου λοιπὸν νὰ θέ- σης θεμέλιον εἰς τὴν ὁδοιπορίαν τῆς ζωῆς σου τὸν φόβον τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐντὸς ὀλίγου φθάνεις εἰς τὴν θύραν τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν, χωρὶς νὰ περιστρέφησαι τῇδε κἀκεῖσε εἰς τὸν δρόμον σου. Ὅταν ἀναγινώσκης τὰς θείας γραφάς, ὅσα τινὰ ἐπισύ- ρουσι τὴν προσοχήν σου, εἰς ὅλα νὰ διακρίνῃς τὸν σκοπόν τοῦ λόγου, ἵνα βαθύνῃς καὶ κατανοήσῃς μετὰ μεγίστης γνώ- σεως τὸ βάθος τῶν ἁγίων νοημάτων· καθότι ὅσοι, φωτιζό- μενοι ἐκ τῆς θείας χάριτος, ὁδηγοῦνται εἰς τὴν τελειότητα τῆς ζωῆς αὐτῶν, οἱ τοιοῦτοι πάντοτε αἰσθάνονται μίαν τινὰ νοητὴν ἀκτῖνα, ἥτις διέρχεται διὰ μέσου τῶν γεγραμμένων στίχων, καὶ διαχωρίζει μετὰ πνευματικῆς γνώσεως τὸ νόη- μα τῶν ψιλῶν λόγων ἀπὸ τὰ πραγματικὰ πράγματα, τὰ ὁ- ποῖα ἐμπεριέχουσι μέγα νόημα. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἀναγινώσκῃ σοφοὺς στίχους ἁπλῶς καὶ κατὰ τὸ ψιλὸν μόνον νόημα τοῦ γράμματος, γυμνοῦται ἡ καρδία αὐτοῦ, καὶ σβύννεται ἐξ αὐτῆς ἡ ἁγία τοῦ Θεοῦ δύ- ναμις, ἥτις χαρίζει εἰς τὴν καρδίαν γλυκυτάτην γεῦσιν, καὶ εἰς τὴν ψυχὴν θαυμάσιον φωτισμόν, διὰ νὰ ἐννοῇ τὰ ἀναγινω- σκόμενα.