Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/276

των ἁμαρτημάτων, καὶ λύπη διὰ τὴν προφύλαξιν τῶν μελ. λόντων. Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν εἰς τὴν προσευχὴν ἐστήριζε τὴν ἡμετέραν ἀσθένειαν, λέγων, ἐξυπνήσατε, καὶ ἀγρυπνήσατε, καὶ προσευχήθητε, ἵνα μὴ εἰσέλθητε εἰς πει ρασμόν· καὶ πάλιν, εὔξασθε, καὶ μὴ ὀκνήσητε, καὶ ἐσθὲ πάνω τοτε ἔξυπνοι καὶ εὐχόμενοι. Αἰτεῖτε, λέγει, καὶ θέλετε λάβει ζητεῖτε, καὶ θέλετε εὕρει· κρούετε, καὶ θέλει σᾶς ἀνοιγῆ· ἐπειδὴ ὅστις αἰτεῖ, λαμβάνει· καὶ ὅστις ζητεῖ, εὑρίσκει καὶ εἰς τὸν κρούοντα θέλει ἀνοιγῆ· καὶ μάλιστα πρὸς περισσοτέραν ἡμῶν σπουδὴν ἐβεβαίωσε τὸν ἑαυτοῦ λόγον διὰ τῆς παραβολῆς τοῦ φίλου ἐκείνου, ὅστις ἀπῆλθε κατὰ τὸ μεσονύκτιον πρὸς τὸν ἑαυτοῦ φίλον, καὶ ἐζήτησεν ἄρτον· καὶ ἐπιφέρει, τῇ ἀληθείᾳ σᾶς λέγω, ὅτι ἐὰν διὰ τὴν φιλίαν αὑτοῦ δὲν δώσῃ εἰς αὐτὸν ἄρτον, ἀλλὰ διὰ τὴν ἀναίδειαν ἐκείνου θέλει συκωθῇ ἐκ τῆς κλίνης, καὶ θέλει δώσει εἰς αὐτὸν ὅσα ζητεῖ· καὶ ὑμεῖς εὔχε σθε καὶ μὴ ἀμελῆτε. Ὦ τοῦ ἀδιηγήτου θάρρους ! ἐκεῖνος, ὅστις δίδει, παρακινεῖ ἡμᾶς νὰ ζητήσωμεν, ἵνα δώσῃ εἰς ἡμᾶς τὰ θεῖα αὑτοῦ χαρίσματα. Καὶ ἐὰν ὁ Κύριος, καθώς γνωρίζει, οἰκονομεῖ εἰς ἡμᾶς πάντα τὰ ὠφέλιμα, οὐχ ἧττον ὅμως οἱ λόγοι αὐτοῦ πληροφοροῦσιν ἡμᾶς νὰ ἔχωμεν θάῤῥος καὶ ἐλω πίδα· διότι γνωρίζων ὁ Κύριος, ὅτι δὲν ἀφαιρεῖται ἡ μετάνοια πρὸ τοῦ θανάτου, καὶ ὅτι ἡμεῖς εὐκόλως μεταβαίνομεν ἐκ τῆς ἀρετῆς εἰς τὴν κακίαν, καὶ ὅτι ἡ φύσις ἡμῶν ὑπάρχει δεκτικὴ τῶν ἐναντίων, παρακινεῖ ἡμᾶς νὰ σπουδάζωμεν καὶ ν' ἀγωνιζώμεθα, δεόμενοι αδιακόπως· ἐπειδὴ ἐὰν ἡμεῖς ἤλο πίζομεν εἰς τοῦτον τὸν κόσμον τὴν ἀπόλαυσιν τῶν ἀγαθῶν, ὅταν ἐπελαμβάνωμεν τὰ ἐλπιζόμενα, τότε πλέον δὲν εἴχομεν χρείαν τινός, οὔτε ἡ ἐργασία ἡμῶν εἶχε φόβον, καὶ οὔτε ὁ Κύριος παρεκίνει ἡμᾶς νὰ ἀγωνιζώμεθα εἰς τὴν προσευχήν, οὔτε πρόνοιαν ἐποιεῖτο περὶ τούτου· ἐπειδὴ οὔτε οἱ ἅγιοι: εἰς τὸν μέλλοντα αἰῶνα προσφέρουσιν εὐχὰς εἰς τὸν Θεόν, αἰσ τοῦντες τὴν ἀπόλαυσιν τινῶν πραγμάτων· διότι εἰς ἐκείνην 1