Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/273

διὰ τῶν λογισμῶν τῆς ταπεινώσεως ἐξιλέωσον τὸν Θεόν. Ἡ ταπείνωσις καὶ χωρὶς ἄλλων ἔργων συγχωρεῖ πολλὰ ἁμαρτήματα· τὰ ἔργα ὅμως ἄνευ τῆς ταπεινώσεως ὄχι μόνον ὑπάρχουσιν ἀνωφελῆ, ἀλλὰ καὶ πολλῶν κακῶν πρόξενα. Λοι πόν, ὡς εἶπον, διὰ τῆς ταπεινώσεως ἐκδέχου τὴν συγχώρη σιν τῶν ἁμαρτιῶν σου· καὶ καθὼς τὸ ἅλας ἡδύνει πᾶσαν προς φήν, οὕτω καὶ ἡ ταπείνωσις ἡδύνει πᾶσαν ἀρετήν, καὶ συν τρίβει τὴν δύναμιν πολλῶν ἁμαρτημάτων. Πρέπει λοιπὸν νὰ λυπῆσαι ἀδιαλείπτως κατὰ διάνοιαν καὶ μετὰ διακρίσεως, πῶς ν' ἀποκτήσῃς τὴν ταπείνωσιν· ἐὰν ὅμως ἀποκτήσωμεν αὐτήν, αὐτὴ ποιεῖ ἡμᾶς υἱοὺς τοῦ Θεοῦ· διότι ἄνευ τῆς τα πεινώσεως ὅλα ἡμῶν τὰ ἔργα, καὶ ὅλαι αἱ ἀρεταί, καὶ ὅλαι αἱ πνευματικαὶ ἐργασίαι, εἰσὶ μάταια καὶ ἀνωφελῆ. Λοιπὸν τὴν ταπείνωσιν τῆς διανοίας θέλει ὁ Θεός, καὶ ἡμεῖς διὰ τῆς ταπεινώσεως τῆς διανοίας αὐξάνομεν πνευματικώς, καὶ διὰ τῆς ἐπάρσεως τῆς διανοίας ἐξαχρειούμεθα· μόνη ταπείνωσις εἶναι ἱκανὴ ἄνευ ἑτέρας τινὸς βοηθείας νὰ παρα σταθῇ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, καὶ νὰ παρακαλέσῃ ὑπὲρ ἡμῶν. Εὐ χαρίστησον καὶ δοξολόγησον τὸν Θεὸν ἀσιγήτως· διότι ἐνῷ ὑπάρχεις ἐνδεδυμένος ἀσθενῆ φύσιν, εὔκολον εἰς τὸ νὰ πίπτη, διὰ τῆς συνεργείας τῆς θείας χάριτος τοῦ ὑψοῦσαν ἀπὸ και ρὸν εἰς καιρόν, καὶ ὁποίων χαρισμάτων ἀξιοῦσαι, καὶ εἰς ποῖά τινα ὑπὲρ ἄνθρωπον μέτρα φθάνεις· καὶ πάλιν ὅταν παραχω ρηθῇς, ἕως τοῦ καταβαίνεις, καὶ ἀποκτᾶς νοῦν κτηνώδη. Ενα θυμοῦ τὴν ταλαιπωρίαν τῆς φύσεώς του, καὶ τὴν παχύτητα τῆς καταστάσεως τοῦ νοός σου, ἥτις σοὶ ἀκολουθεῖ· καὶ καθὼς εἶπέ τις τῶν ἁγίων πατέρων, ὅτι ὅταν σοὶ ἐπέλθῃ λογισμὸς τῆς ὑπερηφανείας, λέγων σοι ἐνθυμοῦ τὰς ἀρετάς σου, εἰπι καὶ σύ, γέρων, βλέπε τὴν πορνείαν σου· καὶ τοῦτο λέγων, ἐνδει ἐκείνην τὴν πορνείαν, εἰς τὴν ὁποίαν ἐν καιρῷ τῆς παραχωρή σεως ἐπειράχθη διὰ τοῦ λογισμοῦ· ὅπερ ἡ θεία χάρις οἰκονομεῖ εἰς ἕκαστον ἄνθρωπον εἴτε πρὸς πόλεμον, εἴτε πρὸς βοήθειαν.