Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/261

Οἱ πειρασμοί, οἵτινες συμβαίνουσιν ἐκ τῆς πνευματικῆς ῥάβδου τοῦ Θεοῦ εἰς προκοπὴν καὶ αὔξησιν τῆς ψυχῆς, διὰ τῶν ὁποίων γυμνάζεται, καὶ δοκιμάζεται καὶ ἀγωνίζεται ἡ ψυχή, εἶναι οὗτοι· ἡ ὀκνηρία, τὸ βάρος τοῦ σώματος, ή πα ράλυσις τῶν μελῶν τοῦ σώματος, ἡ ἀκηδία, ἡ σύγχυσις τῆς διανοίας, ὑπόνοια ἀσθενείας τοῦ σώματος, τὸ νὰ κόψῃ τις πρὸς ὥραν τὴν πρὸς τὸν Θεὸν ἐλπίδα του, ἡ σκότωσις τῶν λογισμῶν, ἡ στέρησις τῆς ἀνθρωπίνης βοηθείας, ἡ στέρησις τῶν ἀναγκαίων χρειῶν τοῦ σώματος, καὶ τὰ τούτοις ὅμοια. Ἐν καιρῷ τούτων τῶν πειρασμῶν ἀποκτᾷ ὁ ἄνθρωπος ψυχὴν μεμονωμένην καὶ ἀβοήθητον, καὶ καρδίαν νενεκρωμένην καὶ ταπεινήν· καὶ διὰ ταύτης τῆς διαφόρου καταστάσεως δοκιμά ζεταί τις, ὅπως ἔλθῃ εἰς ἐπιθυμίαν τοῦ Θεοῦ. Οἰκονομεῖ δὲ ἡ θεία πρόνοια νὰ ἐπέρχωνται οὗτοι οἱ πειρασμοὶ κατὰ τὴν δύναμιν καὶ τὴν χρείαν ἑκάστου. Μετὰ τούτων τῶν πειρα- σμῶν εἶναι συγκερασμένα ἡ παρηγορία καὶ ἡ δυστυχία, το φῶς καὶ τὸ σκότος, οἱ πόλεμοι καὶ αἱ βοήθειαι, καὶ ἐν γένει ἡ στενοχωρία καὶ ἡ εὐρυχωρία. Οὗτοι οἱ πειρασμοί εἰσι τὸ σημεῖον τῆς ψυχικῆς προκοπῆς τοῦ ἀνθρώπου, τῆς γινομένης διὰ τῆς βοηθείας τοῦ Θεοῦ. Οἱ δὲ πειρασμοί, οἵτινες ἐπέρχονται ἐκ θείας παραχωρή σεως εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀναισχυντοῦσι, καὶ ὑψηλοφρονοῦ σι διὰ τοῦ νοὸς αὑτῶν· ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, καὶ ἀδικοῦσι τὴν ἀγαθότητα αὐτοῦ διὰ τῆς ὑπερηφανείας αὐτῶν, εἰσὶν οὗτοι· οἱ φανεροί πειρασμοὶ τῶν δαιμόνων, οἱ ὑπὲρ τὴν δύναμιν τῆς ψυχῆς ἐπερχόμενοι· ἡ στέρησις τῆς σοφίας αὑτῶν· ἡ δριμεία αἴσθησις τῶν λογισμῶν τῆς πορνείας, ἥτις παραχωρεῖται πρὸς ταπείνωσιν τῆς ἐπάρσεως αὑτῶν· ὁ ταχὺς θυμός, τὸ νὰ θέλωσι νὰ στήσωσι τὸ ἴδιον αὑτῶν θέλημα, τὸ νὰ φιλονει κῶσι διὰ λόγων, τὸ νὰ ἐπιτιμῶσι καὶ νὰ κανονίζωσι τοὺς ἄλ λους· ἡ καταφρόνησις τῆς καρδίας καὶ τῆς ψυχῆς· ἡ τελεία πλάνη τοῦ νοός· βλασφημίαι κατὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ Θεοῦ