Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/260

Απ. Δὲν ἔρχεται ὁ πειρασμός, ἐὰν πρῶτον ἡ ψυχὴ δὲν ἤθελε δεχθή κρυπτῶς δύναμίν τινα ὑπὲρ τὸ μέτρον αὐτῆς ὑπὸ τῆς χάριτος τοῦ ἁγίου Πνεύματος· μαρτυρεῖ δὲ τοῦτο ὁ πει ρασμὸς τοῦ Κυρίου, ἐπίσης καὶ οἱ πειρασμοί τῶν ἀποστόλων, οἵτινες δὲν παρεχωρήθησαν νὰ εἰσέλθωσιν εἰς πειρασμούς, εἰμὴ ὅτε ἐδέχθησαν τὸ πανάγιον Πνεῦμα· διότι ὅσοι ἀπολαμ βάνουσι τὰ καλά, ἁρμόζει εἰς αὐτοὺς νὰ ὑπομένωσι καὶ τοὺς πειρασμοὺς αὐτῶν τῶν καλῶν· ἐπειδὴ τὸ καλὸν συνοδεύε ται ὑπὸ θλίψεως· οὕτως ἀρέσκει εἰς τὸν πάνσοφον Θεὸν νὰ πράττῃ εἰς ὅλα αὐτοῦ τὰ ἔργα. Καὶ ἐὰν τὸ χάρισμα προη γεῖται τοῦ πειρασμοῦ, ἀλλ' ἡ αἴσθησις τῶν πειρασμῶν προη γεῖται τῆς αἰσθήσεως τοῦ χαρίσματος, ἵνα δοκιμασθῇ ἡ ἐλευ θερία τοῦ ἀνθρώπου· ἐπειδὴ ἡ χάρις δὲν προλαμβάνει νὰ γίνῃ ἐπαισθητὴ εἰς τινα, πρὸ τοῦ αὐτὸς νὰ γευθῇ τὴν πικρίαν τῶν πειρασμῶν· καὶ προηγεῖται μὲν ἡ χάρις εἰς τὸν νοῦν, ἀλλ᾽ ἀργοπορεῖ νὰ φανερωθῇ ἡ ἐνέργεια αὐτῆς. Πρέπει λοιπὸν ἐν καιρῷ τῶν πειρασμῶν νὰ κυριευώμεθα ἀπὸ δύο τινὰ αἰσθή ματα ἐναντία καὶ ἀνόμοια, ταῦτα δὲ εἶναι χαρὰ καὶ φόβος· χαρὰ μέν, ὅτι ἠξιώθημεν νὰ περιπατήσωμεν τὴν ὁδὸν ἐκεί νην, τὴν ὁποίαν περιεπάτησαν οἱ ἅγιοι, μᾶλλον δὲ αὐτὸς ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ὅστις ζωοποιεῖ τὰ πάντα· καὶ τοῦτο θέλει γίνει εἰς ἡμᾶς φανερὸν ἀπὸ τὴν διάγνωσιν τῶν πειρασμῶν, οἵτινες ἐπέρχονται εἰς ἡμᾶς. Τὸν δὲ φόβον ὀφείλο μεν νὰ ἔχωμεν, μήπως ἐξ αἰτίας τῆς ὑπερηφανείας ὑμῶν ἑπέρ- χονται εἰς ἡμᾶς οἱ τοιοῦτοι πειρασμοί· φωτίζονται ὅμως ὑπὸ τῆς θείας χάριτος οἱ ταπεινόφρονες εἰς τὸ νὰ διακρίνωσι ταῦ τα πάντα, καὶ νὰ γνωρίζωσι, ποῖος πειρασμὸς ἐπέρχεται ἀπὸ τὸν καρπὸν τῆς ὑπερηφανείας, καὶ ποῖος ἐκ τῶν ῥαπισμάτων τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ· ἐπειδὴ οἱ πειρασμοί, οἱ προερχόμενοι ἐκ τῆς προόδου τῆς αὐξήσεως τῆς καλῆς πολιτείας, διακρίνον. ται ἀπὸ τοὺς πειρασμούς τῆς τοῦ Θεοῦ παραχωρήσεως, τοὺς ἐρχομένους πρὸς παίδευσιν διὰ τὴν ὑπερηφάνειαν τῆς καρδίας.