Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/259

τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, καὶ πλησιάζεις εἰς αὐτόν, ἔχε τὸ ἑξῆς σημεῖον· σοὶ ἀπαντᾶ ἡ δύναμις τῶν πειρασμῶν· καὶ ὅσον προχωρεῖς καὶ προκόπτεις, τόσον καὶ οἱ πειρασμοὶ αὐξάνουσι καὶ διεγείρονται κατὰ σοῦ. Ὅταν δέ, προχωρῶν εἰς τὴν ὁδὸν τῆς ἀσκήσεώς σου, αἰσθανθῇς εἰς τὴν ψυχήν σου διαφόρους δυ- νατούς πειρασμούς, γνώριζε, ὅτι τότε ἠξιώθη ἡ ψυχή σου ἐν τῷ κρυπτῷ ἄλλου υψηλοτέρου βαθμοῦ, καὶ προσετέθη εἰς τὴν κατάστασιν αὐτῆς ἀνωτέρα χάρις· διότι κατὰ τὸ μέγεθος τῆς θείας χάριτος φέρει ὁ Θεὸς εἰς τὴν ψυχὴν καὶ τὰς θλίψεις τῶν πειρασμῶν· ὄχι τὰς θλίψεις τῶν κοσμικῶν πειρασμῶν, οἱ ὁποῖοι συμβαίνουσιν εἴς τινας, ἵνα χαλινωθῇ ἡ κακία απ τῶν, οὔτε τὰς θλίψεις τῶν σωματικῶν ταραχῶν, ἀλλὰ τὰς θλίψεις ἐκείνων τῶν πειρασμῶν, οἵτινες ἁρμόζουσιν εἰς μονα- χοὺς ἡσυχαστάς· τοὺς τοιούτους πειρασμούς ἀκολούθως θέα λομεν διαιρέσει εἰς εἴδη. Ἐὰν ἡ ψυχὴ ἀσθενῇ, καὶ δὲν ἦναι ἱκανὴ νὰ ὑπομένῃ τοὺς μεγάλους πειρασμούς, καὶ παρακαλῇ ἵνα μὴ εἰσέλθῃ εἰς αὐτούς, καὶ εἰσακουσθῇ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, γνώ- ριζε, ὅτι καθ' ὅσον δὲν ὑπάρχει ἱκανὴ πρὸς τοὺς μεγάλους πειρασμούς, κατὰ τοσοῦτον εἶναι ἀνίκανος καὶ διὰ τὰ μεγάλα χαρίσματα· καὶ καθὼς ἐμποδίσθησαν ἐξ αὐτῆς οἱ μεγάλοι πειρασμοί, οὕτως ἐμποδίζονται· καὶ τὰ μεγάλα χαρίσματα· διότι ὁ Θεὸς δὲν δίδει εἰς οὐδένα μέγα χάρισμα άνευ μεγά λου πειρασμοῦ· ἐπειδὴ κατὰ τοὺς πειρασμοὺς δίδει καὶ τὰ χαρίσματα ὁ Θεός· καὶ τοῦτο εἶναι ἔργον τῆς θείας σοφίας, τὴν ὁποίαν δὲν καταλαμβάνουσιν οἱ ἄνθρωποι. Λοιπὸν ἐκ τοῦ μεγέθους τῶν δυσαρέστων θλίψεων καὶ στενοχωριῶν, αἵτινες συμβαίνουσιν εἰς σὲ ὑπὸ τῆς θείας προνοίας, κατα λαμβάνεις, πόσην τιμὴν ἐδέχθη ἡ ψυχή σου παρὰ τῆς μεγα λωσύνης τοῦ Θεοῦ· ἐπειδὴ κατὰ τὴν λύπην, τὴν ὁποίαν δου κιμάζεις, σοὶ ἔρχεται καὶ ἡ παρηγορία. Ερ. Τί λοιπόν ; πρῶτον ἔρχεται ὁ πειρασμός, καὶ ἔπειτα τὸ χάρισμα, ἢ πρῶτον τὸ χάρισμα, καὶ ἔπειτα ἔρχεται ὁ πειρασμός;