Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/246

ψυχῆς του εἰς αὐτήν· διότι όταν ποτισθῇ ἐξ αὐτῆς θέλει εὐε φρανθή, καί θέλει ἀνθήσει ἡ καρδία αὐτοῦ, καὶ θέλει εἶσθαι ἐν εὐφροσύνῃ καὶ χαρᾷ. Ὅστις βλέπει ἐν τῇ ὥρᾳ τῆς τραπέζης αὑτοῦ τὸν Κύριον, κρύπτει ἑαυτὸν ἀπὸ τοὺς ἄλλους, και τρώ γει μόνος, μή συμφωνῶν μετὰ τῶν ἀναξίων· καὶ πράττει τοῦτο, ἵνα μὴ συμφάγῃ μετ' αὐτῶν, καὶ γυμνωθῇ ἐκ τῆς λάμψεως τῆς ἀκτῖνος τοῦ Χριστοῦ· ὅστις ὅμως ἔχει μεμιγμένον εἰς τὸ φαγητὸν αὐτοῦ θανατηφόρον φάρμακον, δὲν δύναται εὐχαρί στως νὰ φάγῃ ἄνευ τῶν φίλων αὑτοῦ· καὶ ὁ ἔχων φιλίαν μετὰ τοῦ τοιούτου ἐπὶ σκοπῷ να γεμίσῃ τὴν κοιλίαν αὐτοῦ, εἶναι λύκος, καὶ τρώγει θνησιμαία. Πόσον αχόρταγος ὑπάρ χεις, ὦ ἄφρων γαστρίμαργε· διότι θέλεις να γεμίσῃς τὴν κοι λίαν σου ἀπὸ τῆς τραπέζης τῶν ἀμελῶν, τῶν ὁποίων τὰ φα- γητὰ πληροῦσι την ψυχήν σου παντὸς πάθους. ᾿Αρκοῦσιν αυ- ται αἱ συμβουλαὶ καὶ προφυλάξεις εἰς τοὺς δυναμένους νὰ ἐ- ξουσιάσωσι τὴν ἑαυτῶν κοιλίαν. Ἡ μυρωδία τοῦ νηστευτοῦ εἶναι γλυκυτάτη, καὶ ἡ ἀπάν τησις αὐτοῦ εὐφραίνει τὰς καρδίας τῶν διακριτικῶν· μόνος ὁ γαστρίμαργος φοβεῖται τὴν συναναστροφὴν τοῦ νηστευτοῦ, καὶ προσπαθεῖ παντί τρόπῳ νὰ μὴ φάγη μετ' αὐτοῦ. Πολλὰ ἠγαπημένη ὑπάρχει ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ἡ πολιτεία τοῦ ἐγκρατούς. τοῦ ὁποίου ἡ γειτονία είναι βαρυτάτη εἰς τὸν γαστρίμαργον καὶ φιλοκτήμονα. Λίαν ἐπαινεῖται ὁ σιωπηλὸς ὑπὸ τοῦ Χρισ στοῦ, ὅστις ἀποστρέφεται τοὺς αἰχμαλωτισθέντας ὑπὸ τῶν δαιμόνων εἰς τὰ παιγνίδια καὶ εἰς τοὺς περιπάτους. Τίς δὲν ἀγαπᾷ τὸν ταπεινόφρονα καὶ πρᾷον; ἐκτὸς μόνον οἱ κατάλη λοι καὶ οἱ ὑπερήφανοι, οἵτινες ὑπάρχουσι ξένοι τῆς ἐργασίας αὑτοῦ. Μοὶ ἐδιηγήθη τις τῶν πατέρων, ὅτι καθ' ἃς ἡμέρας συνα ναστρέφομαι καὶ συνομιλῶ μετά τινος, τρώγω τρία παξημά δια ἢ τέσσαρα τὴν ἡμέραν· καὶ ἐὰν παραβιάσω τὸν ἑαυτόν μου εἰς τὴν προσευχήν, βλέπω, ὅτι ὁ νοῦς μου δὲν ἔχει παῤῥησίαν