ται τοιοῦτος, κἂν ἰσάγγελος ἤθελεν εἶσθαι κατὰ τοὺς τρόπους τῆς διαγωγῆς αὐτοῦ· (καὶ τοῦτο συμβαίνει, διότι τὴν τιμὴν τοῦ κόσμου ταχέως διαδέχεται ἡ ἀτιμία.) Ἡ ἀρχὴ τῆς ὁδοῦ τῆς ἐναρέτου ζωῆς εἶναι, το νὰ κατα- γίνηται πάντοτε ὁ νοῦς εἰς τὴν μελέτην τῶν θείων λόγων, καὶ νὰ ἐξασκῆται εἰς τὴν πτωχείαν· διότι ὅταν ὁ νοῦς ποτί- ζηται ἐξ ἐκείνων, συνεργεῖ εἰς τὴν τελείωσιν ταύτης, ήγουν ὅταν ὁ νοῦς ποτίζηται ἀπὸ τοὺς λόγους τοῦ Θεοῦ, σοὶ βοη- θεῖ εἰς τὴν κατόρθωσιν τῆς πτωχείας· ἡ δὲ κατόρθωσις τῆς πτωχείας σοὶ δίδει εὐκαιρίαν εἰς τὴν μελέτην τῶν θείων λό- γων· ἡ δὲ βοήθεια τῶν δύο τούτων σὲ ἀναβιβάζει ταχέως εἰς τὴν τελειότητα τῶν ἀρετῶν. Δὲν δύναταί τις νὰ πλησιάσῃ εἰς τὸν Θεόν, ἐὰν δὲν ἀπομακρυνθῇ ἀπὸ τὸν κόσμον· ἀπομάκρυν. σιν δὲ τοῦ κόσμου λέγω, ὄχι τὸ ν' ἀναχωρήσῃ τις σωματικῶς, ἀλλὰ τὸ ν' ἀπομακρυνθῇ παντελῶς ἀπὸ τὰ πράγματα τοῦ κόσμου. Αὕτη δὲ εἶναι ἀρετή, τὸ ν' ἀδιαφορῇ ὁ νοῦς περὶ τῶν πραγμάτων τοῦ κόσμου· διότι δεν δύναταί ποτε νὰ ἡσυχάσῃ ἡ καρδία, καὶ νὰ ἶναι ἀφάνταστος, ἐν ὅσῳ αἱ σωματικαί αἰσθήσεις ἐπασχολοῦνται εἰς τινα πράγματα, οὐδὲ τὰ σωμα τικὰ πάθη ἐξαφανίζονται, οὐδὲ οἱ πονηροί λογισμοί παύουσιν ἄνευ τῆς ἐρήμου. Μέχρις ὅτου ἡ ψυχὴ δὲν ἤθελεν ἀποκτήσει τὴν μέθην τῆς πρὸς τὸν Θεὸν ἀγάπης, καὶ αἰσθανθῆ τὴν ὑπεροχὴν τῆς δυνάμεως αὐτῆς, οὔτε τὴν ἀσθένειαν τῶν σω ματικῶν αἰσθήσεων δύναται να θεραπεύσῃ, οὔτε τὴν ὕλην τῶν ὁρατῶν πραγμάτων τοῦ κόσμου ἠμπορεῖ ὅλαις δυνάμεσι νὰ καταφρονήσῃ, ἡ ὁποία ύλη είναι μέγα ἐμπόδιον τῶν ψυχικῶν ἀρετῶν, καὶ ὁ καρπὸς τῶν δύο τούτων εἶναι ἡ ἐκ τῆς ἁμαρ- τίας ἀπαλλαγή· ἐπειδὴ ἄνευ τῆς πρώτης, ἤγουν τῆς μέθης τῆς πρὸς τὸν Θεὸν πίστεως, οὔτε ἡ δευτέρα κατορθοῦται, ἤγουν ἡ θεραπεία τῶν αἰσθήσεων· ὅπου δὲ ἡ δευτέρα ὀρθοπο- δεῖ, ἐκεῖ ἐδέθη ὡς διὰ χαλινοῦ καὶ ἡ τρίτη, ήγουν ἡ ἐκ τῆς δουλείας τῶν παθῶν ἀπαλλαγή. |
Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/24
Εμφάνιση
Η σελίδα αυτή έχει ελεγχθεί για πιθανά λάθη.