Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/231

μέμψεως, διαφέρουσιν ὅμως ἀπ' ἀλλήλων κατὰ σύγκρισιν, καθ᾽ ὅσον ὁ εἷς τρόπος εἶναι μεγαλείτερος τοῦ ἄλλου· καὶ τοῦ μὲν ἑνὸς τρόπου ἡ μέμψις ὑπάρχει μεγαλειτέρα, καὶ μετὰ κόπου γίνεται εὐπρόσδεκτος ἡ μετάνοια· τοῦ δὲ ἄλλου ἡ μετ τάνοια καὶ ἡ συγχώρησις ὑπάρχει εὐκολωτέρα. Καὶ καθὼς ὁ Ἀδάμ, καὶ ἡ Εὔα καὶ ὁ ὄφις ἥμαρτον, καὶ πάντες μὲν ἔλα- τον παρὰ Θεοῦ τὴν ἀμοιβὴν τῆς ἁμαρτίας, ἀλλὰ μὲ μεγά λην διαφορὰν ἐκληρονόμησαν τὴν κατάραν, οὕτω συμβαίνει καὶ εἰς τοὺς υἱοὺς καὶ ἀπογόνους αὐτῶν· ἕκαστος κατὰ τὴν · προαίρεσιν αὑτοῦ καὶ τὸν ὁποῖον ἔχει πόθον εἰς τὴν ἁμαρ τίαν λαμβάνει καὶ τὴν σφοδρότητα τῆς κολάσεως. Ἐὰν δέ τις δὲν θέλῃ μὲν νὰ πράξῃ τὴν ἁμαρτίαν, ἀπὸ δὲ τὴν ἀμέλειαν αὐτοῦ, τὴν ὁποίαν ἔχει εἰς τὴν ἀρετήν, πράττει αὐτήν, ἂν καὶ βαρυφαίνηται εἰς αὐτὸν τὸ νὰ εὑρίσκηται εἰς τὴν ἁμαρτίαν, ἀλλ᾽ ὅμως ἡ κόλασις αὐτοῦ εἶναι βαρεῖα. Ἐὰν συμβῇ εἰς τι να, καταγινόμενον εἰς τὴν ἀρετήν, νὰ πειραχθῇ ἀπό τι ἁμάρτ τημα, τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ εἶναι πλησίον εἰς αὐτόν, ἵνα καθα ρίση αὐτόν. "

• Αλλη μὲν εἶναι ἡ ἁμαρτία, ἥτις γίνεται, ὅταν ὁ ἄνθρω

πος εὑρεθῇ νὰ ἐπασχολῆται καὶ νὰ ἐπιμένῃ εἰς τὴν ἐργασίαν τῆς ἀρετῆς, προσέχων νύκτα καὶ ἡμέραν, ἀλλὰ διά τινα αυ τοῦ ἀνοησίαν, ἢ ἔκ τινων πραγμάτων, ἐναντίων εἰς τὴν ὁδὸν τῆς ἀρετῆς, ἡ ἐκ τῶν κυμάτων τῶν παθῶν, τῶν διεγειρομέ νων πάντοτε εἰς τὰ μέλη αὐτοῦ, ἢ διὰ τὴν παράλυσιν, ἥτις ἐνδέχεται νὰ συμβῇ εἰς αὐτὸν πρὸς δοκιμὴν τοῦ αὐτεξουσίου αὐτοῦ, κλίνει ἡ πλάστιγξ τοῦ ζυγίου αὐτοῦ ὀλίγον εἰς τὰ ἄρισ στερά, καί, Ελκόμενος ὑπὸ τῆς ἀσθενείας τοῦ σώματος, πίσ πτει εἰς ἓν εἶδος ἁμαρτίας, διὰ τὴν ὁποίαν λυπεῖται καὶ ἀδή μονεῖ καὶ στενάζει μετὰ πόνου ψυχῆς.

• Αλλη δὲ εἶναι ἡ ἁμαρτία, ήτις γίνεται, ὅταν ὁ ἄνθρωπος

εὑρίσκηται χαῦνος καὶ ἀμελὴς εἰς τὴν ἐργασίαν τῆς ἀρετῆς, καί, ἐγκαταλιπὼν παντελῶς τὴν ὁδὸν τῆς ἀρετῆς, καὶ δρα. 14