ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΑΒΒΑ ΙΣΑΑΚ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ ΛΟΓΟΙ ΑΣΚΗΤΙΚΟΙ ———— ΛΟΓΟΣ Α'. Περὶ ἀποταγῆς καὶ μοναχικῆς πολιτείας (α) Ο ΦΟΒΟΣ τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀρχὴ τῆς ἀρετῆς, ὁ ὁποῖος φόβος, ὡς λέγουσι, γεννᾶται ἀπὸ τὴν πίστιν, καὶ σπείρεται εἰς τὴν καρδίαν τοῦ ἀνθρώπου, ὅταν ὁ νοῦς αὐτοῦ, ἀφοῦ ἀποχωριστή ἀπὸ τὸν περισπασμὸν τοῦ κόσμου, καὶ συνάξῃ τοὺς συλλογι- σμοὺς αὐτοῦ, τοὺς περιπλανωμένους τῇδε κἀκεῖσε, καταγί- νηται εἰς τὴν μελέτην της μελλούσης αποκαταστάσεως τῆς ψυχῆς. Διὰ νὰ βάλλῃ τις θεμέλιον τῆς ἀρετῆς, δὲν εἶναι ἄλλο καλλίτερον, παρὰ τοῦ ν' ἀπομακρυνθῇ ἀπὸ τὰ πράγματα του κόσμου, καὶ νὰ διαμείνῃ εἰς τὸν νόμον τοῦ φωτός, ὅστις εἶναι αἱ εὐθεῖαι καὶ ἅγιαι εὐαγγελικαί ἐντολαί, τὰς ὁποίας ὁ ψαλ- μῳδὸς Δαβίδ ἐν πνεύματι ἁγίῳ ἐσήμανε καὶ ἐπωνόμασε. Μό- λις εὑρίσκητα: ἄνθρωπος, δυνάμενος νὰ δέχεται ἄνευ ψυχικής βλάβης τὴν τιμὴν τοῦ κόσμου, καὶ ποσῶς ἴσως δὲν εὑρίσκε- ———— (α) Ὁ ἐν ἀρχῇ τοῦ ἑλληνικοῦ κειμένου εὑρισκόμενος λόγος περί σιωπής καὶ ἡσυχίας παρελείφθη· διότι ἐκτὸς ὅτι δὲν εἶναι ἔργον τοῦ ὁσίου πατρὸς Ἰσαάκ, ὑπάρχει καὶ καθ' ὅλα παιδαριώδης κατὰ τὸν ἀοίδιμον Θεοτόκην. |
