Σελίδα:Isaak Syrian K.Pantokratorinos.pdf/219

ταπείνωσιν, ἥτις γεννᾶται ἐξ ἐκείνων, καὶ ἐὰν λείψη ή τα πείνωσις, τα λοιπα γίνονται ματαίως. Ἡ ἐργασία τῆς ἀρετῆς εἶναι ἡ φυλακὴ τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ· τὸ δὲ περιπλέον τῆς ἐργασίας εἶναι ἡ καλὴ οἰκονο μία τῆς διανοίας, ἥτις συνίσταται ἐκ τῆς ταπεινοφροσύνης καὶ τῆς προφυλάξεως· καὶ ὅταν λείψη ἡ δύναμις τούτων τῶν δύο, η πρώτη δεν γίνεται δεκτὴ ἀντ᾿ αὐτῶν· διότι ὁ Χριστὸς δὲν ζητεῖ τὴν ἐργασίαν τῶν ἐντολῶν, ἀλλὰ τὴν διόρθωσιν τῆς ψυχῆς, διὰ τὴν ὁποίαν ἐνομοθέτησε τὰς ἐντολάς. Τὸ μὲν σῶμα ἐργάζεται καὶ τὰ καλὰ καὶ τὰ κακὰ ἐπίσης, ἀλλ' ἡ διά νοια εργάζεται ὡς θέλει, καὶ ἡ δικαιοῦται, ἢ κατακρίνεται. Εὑρίσκεται τις εργαζόμενος διὰ τῆς θείας σοφίας τὰ τῆς ζωῆς εἰς τὰ ἀριστερὰ πράγματα, καὶ ἄλλος πάλιν ἐμπορεύεται τὴν ἁμαρτίαν, προφασιζόμενος τὴν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ἐπερχομένην εἰς αὐτὸν θλίψιν καὶ στενοχωρίαν, Τὰ φυσικὰ ἐλαττώματα εἰς ἐκείνους, οἵτινες προφυλάτ τουσιν ἑαυτούς, γίνονται φύλακες τῆς ἀρετῆς. Χάρισμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει πειρασμόν, ὑπάρχει ἀπώλεια ἐκείνων, οἵτινες δέχονται αὐτό. Ἐὰν ἐργάζησαι τὸ καλὸν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, καὶ λάβῃς παρ' αὐτοῦ χάρισμα, παρακάλεσον αὐτόν, ὅπως σοὶ δώσῃ φωτισμὸν πρὸς ταπείνωσιν, ἢ νὰ σοῦ δώση φρουρόν καὶ φύλακα, ἡ ν' ἀφαιρέσῃ αὐτὸ ἀπὸ σοῦ, ἵνα μὴ σοί γίνῃ προξενον ἀπωλείας· διότι δὲν εἶναι ἴδιον ὅλων τῶν ἀνθρώπων τὸ νὰ φυλάξωσι τὸν θεῖον πλοῦτον ἄνευ τῆς ἰδίας αὐτῶν βλάβης. Ἡ ψυχή, ἥτις ἐπασχολεῖται εἰς τὴν ἀρετήν, καὶ ζῇ μετ' ἀ- κριβοῦς πολιτείας καί φοβου Θεοῦ, δὲν δύναται νὰ μένῃ καθ᾽ ἡ- μέραν ἄνευ λύπης· διότι αἱ ἀρεταί εἰσιν ἡνωμέναι μετὰ τῆς λύ- πης, καὶ ὅστις δὲν δέχεται εὐχαρίστως τας θλίψεις, αὐτὸς χω- ρίζεται βεβαίως ἐκ τῆς ἀρετῆς. Ἐαν ἐπιθυμῆς τὴν ἀρετήν, πα ράδος σεαυτὸν εἰς πᾶσαν θλίψιν καὶ στενοχωρίαν· ἐπειδὴ αἱ θλι ψεις γεννῶσι την ταπείνωσιν. Δὲν θέλει ὁ Θεὸς νὰ εὑρίσκεται